# Şoförlük Meslek Kanunu Teklifi (2/3975) - **Tür:** Kanun teklifi (TBMM 28. Dönem) - **Esas no:** 2/3975 - **Sunuluş tarihi:** 23 Ekim 2026 - **İlk imza:** Nermin Yıldırım Kara (CHP, Hatay) - **İmza sayısı:** 1 - **Esas komisyon:** Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu - **Son durum (TBMM):** KOMİSYONDA - **TBMM kaydı:** https://www.tbmm.gov.tr/Yasama/KanunTeklifi/8034cd61-8be1-43bd-84b5-01a169357f6c - **Vekilpedia:** https://vekilpedia.com/kanun-teklifi/2-3975-soforluk-meslek-kanunu-teklifi > 2/3975 esas numaralı kanun teklifi 23 Ekim 2026 tarihinde TBMM Başkanlığına sunuldu; ilk imza: Nermin Yıldırım Kara (CHP); 1 imza. Son durum (TBMM): KOMİSYONDA. ## Özet Teklif ile, şoförlüğün meslek olarak tanımlanması, mesleğe giriş ve eğitim standartlarının belirlenmesi, şoförlerin çalışma ve dinlenme sürelerinin etkin biçimde denetlenmesi ve ücret, sosyal güvenlik ile iş sağlığı ve güvenliği haklarının güçlendirilmesi ve kendi hesabına çalışan şoförlerin ekonomik sorunlarının azaltılması amaçlanmaktadır. ## Teklif metni Şoförlük Meslek Kanunu Teklifim ve gerekçesi ekte sunulmuştur. NERMİN YILDIRIM KARA Plan ve Bütçe , Tali Komisyon — |Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler |Bayındırlık, İmar, Esas Komisyon Ulaştırma ve Turizm Tarih: 27-10-2026 |Esas No:2/3975 TYEMM ARLAR Bor LZ • < Ekim 1016 kumara: GENEL GEREKÇE Şoförlük; yolcu ve yük taşımacılığından toplu ulaşıma, okul servislerinden taksiciliğe, kamyon ve tır taşımacılığından dağıtım hizmetlerine kadar geniş bir alanda ülke ekonomisinin ve günlük yaşamın sürdürülebilirliği açısından hayati öneme sahip bir meslektir. Buna karşın şoförler; uzun çalışma saatleri, yetersiz dinlenme imkânları, artan akaryakıt ve araç bakım maliyetleri, gelir güvencesinin bulunmaması, trafik ve iş kazası riskleri, sosyal güvenlik primlerinin ağırlığı ve mesleki hakların farklı düzenlemeler arasında dağılmış olması gibi sorunlarla karşı karşıyadır. Mevcut mevzuatta karayolu taşımacılığı, mesleki yeterlilik, trafik güvenliği ve çalışma hayatına ilişkin çeşitli düzenlemeler bulunmaktadır. Ancak 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ve ilgili yönetmeliklerdeki hükümler, şoförlüğün bütün alanlarını kapsayan müstakil bir meslek kanununun yerine geçmemektedir. Bu teklif ile şoförlüğün meslek olarak tanımlanması; mesleğe giriş ve eğitim standartlarının belirlenmesi; çalışma ve dinlenme sürelerinin etkin biçimde denetlenmesi; ücret, sosyal güvenlik ve iş sağlığı ve güvenliği haklarının güçlendirilmesi; kendi hesabına çalışan şoförlerin ekonomik sorunlarının azaltılması amaçlanmaktadır. Şoförlerin haklarını koruyan, mesleğin itibarını yükselten ve trafik güvenliğini güçlendiren bütüncül bir yasal çerçevenin oluşturulması kamu yararı bakımından gereklidir. MADDE GEREKÇELERİ MADDE 1 — Madde ile kanunun kapsamı ve amacı belirlenmektedir. MADDE 2 — Madde ile kanunun uygulanması için gereken tanımlamalar yapılmaktadır. MADDE 3 — Madde ile şoförlük mesleğinin tanımlanması, şoförlük konusunda hangi konularda eğitim alacakları belirlenmektedir. MADDE 4 —Madde ile seyir halindeyken hangi sürelerde mola verileceği ve araçların hangi sıklıkta, nasıl kullanılacağı tespit edilmektedir. MADDE 5 —Madde ile şoförlerin çalışma süreleri, çalışma koşulları gibi konularda hangi denetimlerin, kimler tarafından yapılacağı belirlenmektedir. MADDE 6 — Madde ile aykırı koşullarda şoför çalıştıran kişilere verilecek idari para cezalarının miktarı belirlenmektedir. MADDE 7 — Madde ile işverene bağlı olarak çalışan şoförlere ödenebilecek en düşük ücret miktarı saptanmaktadır. MADDE 8 — Madde ile şoförlük mesleği tehlikeli meslek olarak sınıflandırılmakta, prim ödeme gün sayılarına ekleme yapılmaktadır. MADDE 9 — Madde ile kendi hesabına çalışan şoförlerin sigorta primlerinin belirli bir bölümünün hazine tarafından karşılanması sağlarımaktadır. MADDE 10 — Yönetmelik maddesidir. MADDE 11 — Yürürlük maddesidir. MADDE 12 — Yürütme maddesidir. ŞOFÖRLÜK MESLEK KANUNU TEKLİFİ Amaç ve kapsam MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı; ülke ekonomisi ve trafik güvenliği bakımından hayati öneme sahip olan şoförlük mesleğinin icrasına ilişkin usulleri ve mesleki eğitim standartlarını düzenlemek, şoförlerin çalışma ve dinlenme süreleri ile gelirlerini teminat altına almak, iş sağlığı ve güvenliği ile sosyal güvenlik haklarını iyileştirmektir. (2) Bu Kanun; ticari amaçla yolcu, yük, eşya veya kargo taşımacılığında her türlü motorlu taşıtı kullanan, bir işverene bağlı olarak veya kendi hesabına çalışan şoförleri ve bunların işverenlerini kapsar. Tanımlar MADDE 2- (1) Bu Kanunda geçen; a) Bakanlık: Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığını, b) Kendi hesabına çalışan şoför: Bir işverene bağlı olmaksızın, kendi mülkiyetindeki veya kiraladığı araçla ticari taşımacılık yapan şoförü, c) Şoför: Karayolu taşımacılığında ticari amaçla yolcu, yük, eşya veya kargo taşımak amacıyla tescil edilmiş bir motorlu taşıtı kullanan ve ilgili mesleki yeterlilik belgelerine sahip olan gerçek kişiyi, ifade eder. Şoförlük mesleği ve eğitimi MADDE 3- (1) Şoförlük, müstakil ve standartları belirlenmiş bir uzmanlık mesleğidir. (2) Şoförlük mesleğini icra edebilmek için ilgili mevzuatta öngörülen sürücü belgesinin yanı sıra, Bakanlıkça belirlenen teorik ve uygulamalı eğitimler tamamlanarak "Şoförlük Mesleki Yeterlilik Belgesi"nin alınması zorunludur. (3) Şoförler her 5 yılda bir Bakanlık tarafından trafik güvenliği, ilk yardım, iş sağlığı ve güvenliği ile öfke kontrolü konularını içeren yenileme eğitimine tabi tutulur. (4) Şoförlerin eğitiminin konusu ve kapsamı ile ilgili çalışmaları yürütmeye ve uygulama yönünden denetlemeye, Emniyet Genel Müdürlüğünün koordinasyonunda Emniyet Genel Müdürlüğü ve Karayolları Genel Müdürlüğü yetkilidir. Araç kullanma ve dinlenme sürelerine uyma mecburiyeti MADDE 4- (1) Ticari amaçla yük taşımacılığı yapan ve azami ağırlığı 3,5 tonu geçen araçların şoförleri ile ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan ve taşıma kapasitesi şoför dâhil 9 kişiyi geçen araçların şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre içinde; toplam 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç sürmeleri yasaktır. Bu şoförler en fazla 6 günlük araç kullanma süresinden sonra 1 günlük hafta tatilini kullanmak zorundadırlar. Hafta tatili en az 24 saattir. Düzenli seferler haricindeki uluslararası yolcu taşımacılığı söz konusu olduğunda şoförler 12 gün süreyle araç kullanabilirler, araç kullanma süresinden sonra 2 günlük hafta tatilini kullanmak zorundadırlar. Birleşik 2 hafta içinde toplam araç kullanma süresi 90 saati aşamaz. Bu şoförler sürekli 4,5 saatlik araç kullanma süresi sonunda, eğer istirahate çekilmiyorlar ise en az 45 dakika mola almaları mecburidir. Bu molalar sürekli 4,5 saatlik araç kullanma süreleri içinde en az 15 dakikalık molalar şeklinde de kullanılabilir. (2) Şoförler her 24 saat içinde 11 saat kesintisiz dinlenmek zorundadır. Bu süre, biri en az 8 saat kesintisiz olmak üzere iki veya üç ayrı süre halinde kullanılabilir. Bu durumda günlük dinlenme süresi, 1 saat daha eklenerek 12 saate çıkartılır. 11 saatlik kesintisiz günlük dinlenme süresi haftada 3 defadan fazla olmamak üzere en az 9 saate indirilebilir. Aracın en az iki şoförle kullanılması durumunda her 30 saatlik sürede her bir şoför en az 8 saat kesintisiz olarak dinlenir. (3) Günlük dinlenme süresi, yataklı ve yapılışlarında özel dinlenme yeri olan araçlar ile şoförün rahat uyuyabileceği şekilde bölümleri bulunan araçlarda, araçlar park yerinde, garajda veya yerleşim yerleri dışındaki karayollarında platform dışında park edip gerekli tedbirler alınarak geçirilebilir. Denetim MADDE 5- (1) Bu Kanun kapsamındaki çalışma süreleri, ücret ve iş sağlığı kurallarının denetimi Bakanlık tarafından yerine getirilir. (2) Şoförlerle ilgili yapılan kontroller, yıllık çalışma günlerinin en az "l'ini kapsar. Bu kontrollerin en az %15"'i yol kenarında, %25'i ise ilgili ve yetkililerce işverenin müştemilatında yapılır. Kontrollerde; günlük araç kullanma süreleri, molalar, haftalık ve günlük dinlenme süreleri, kayıtlarda düzensizlik belirtileri, önceki kayıtlar, takograf cihazının doğru çalışıp çalışmadığı kontrol edilir. (3) İş yeri müştemilatında yapılan kontrollerde haftalık dinlenme süreleri ve bu süreler arasındaki araç kullanma süreleri, 2 haftalık araç kullanma süre sınırlaması, indirilen günlük veya haftalık dinlenme sürelerinin telafi edilip edilmediği, kayıt belgelerinin kullanılıp kullanılmadığı, şoförün çalışma saatlerinin organize edilip edilmediği de kontrol edilir. Yetkili makamların talebi üzerine gerekli dokümanların teslim edilmesi ile yapılan kontroller de müştemilatta yapılan kontrol sayılır. İdari para cezaları MADDE 6- (1) 3 üncü maddenin ikinci fıkrasına aykırı olarak şoför çalıştıran işverene her şoför için 15.000 Türk lirası, şoföre 5.000 Türk lirası; kendi hesabına şoförlük yapan kişiye 5.000 Türk Lirası idari para cezası verilir. (2) 4 üncü maddeye aykırı olarak şoför çalıştıran işverene her şoför için 5.000 Türk lirası, şoföre 2,500 Türk lirası; kendi hesabına şoförlük yapan kişiye 2,500 Türk lirası idari para cezası verilir. Ücret ve sefer tazminatı MADDE 7- (1) Bir işverene bağlı olarak çalışan şoförlere ödenecek ücret, net asgari ücretin V050 fazlasından az olamaz. (2) Şoförlere, fiilen seferde geçirdikleri süreler için günlük ücretten ayrı olarak yeme, içme ve barınma ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde sefer tazminatı ödenir. Tehlike sınıfı ve fiili hizmet süresi zammı MADDE 8- (1) Şoförlük mesleği, iş yerinin veya işletmenin esas faaliyet koduna bakılmaksızın tehlikeli işler kapsamında değerlendirilir. (2) Bu Kanuna tabi olarak çalışan şoförlerin fiilen çalıştıkları her 360 gün için prim ödeme gün sayılarına 60 gün fiili hizmet süresi zammı eklenir. Kendi hesabına çalışan şoförler MADDE 9- (1) Kendi hesabına çalışan şoförlerin 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 81 inci maddesinde sayılan ve 82 nci madde uyarınca belirlenen prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan sigorta primlerinin %20'si Hazine tarafından karşılanır. (2) Kendi hesabına çalışan şoförlerin taşıma faaliyetinde kullandıkları motorlu kara taşıtlarının genel bakım ve onarımı hizmeti katma değer vergisinden müstesnadır. Yönetmelik MADDE 10- (1) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde Bakanlık tarafından çıkarılır. Yürürlük MADDE 11- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 12- (1) Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür. --- **Kaynak gösterme:** Nermin Yıldırım Kara (CHP, Hatay). “Şoförlük Meslek Kanunu Teklifi”. TBMM 28. Dönem kanun teklifi 2/3975, 23 Ekim 2026. Vekilpedia: https://vekilpedia.com/kanun-teklifi/2-3975-soforluk-meslek-kanunu-teklifi (erişim: 28 Ekim 2026). TBMM kaydı: https://www.tbmm.gov.tr/Yasama/KanunTeklifi/8034cd61-8be1-43bd-84b5-01a169357f6c Vekilpedia, TBMM’nin kamuya açık kayıtlarını derleyen bağımsız bir arşivdir; TBMM’nin resmî sitesi değildir ve yorum yapmaz.