# 6/244,258 sayılı sorulara cevap

- **Tür:** Genel Kurul konuşması (TBMM 22. Dönem)
- **Konuşmacı:** Ali Coşkun (AK Parti, İstanbul)
- **Yer:** TBMM Genel Kurulu, 92. Birleşim
- **Tarih:** 11 Haziran 2003
- **Gündem:** 6/244,258 SAYILI SORULARA CEVAP
- **Vekilpedia:** https://vekilpedia.com/konusma/ali-coskun-22-2003-06-11-6-244-258-sayili-sorulara-cevap

> Ali Coşkun (AK Parti), 11 Haziran 2003 tarihinde TBMM Genel Kurulu, 92. Birleşim oturumunda konuştu (gündem: 6/244,258 SAYILI SORULARA CEVAP); konuşma 343 kelime.

## Konuşma metni (tutanaktan)

SANAYİ VE TİCARET BAKANI ALİ COŞKUN (İstanbul) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; değerli arkadaşımıza, konuyu açıklama fırsatı verdiği için teşekkür ediyorum; ama, takdir deresiniz ki, Türkiye'nin bir şeker tüketim kapasitesi var ve fabrikaların verimli olarak kapasite kullanım oranlarını değerlendirdiğimizde, demin arz ettiğim gibi, yılda 500 000 ton şeker elde kalıyor. Bu, belki, iklim şartlarına, ekim durumuna göre 300 000 ile 500 000 ton arasında oynayabilir; ama, projeksiyon 500 000 ton gösteriyor.

Dünya şeker fiyatları, tonu ortalama 225 ile 236 dolar arasında değişiyor; bu, şekerkamışından elde edilen şeker olduğu için, dünya fiyatlarında ağırlıklı fiyatı böyle. Oysaki, şekerpancarına dayalı üretilen şekerin tonu, Avrupa'da da, Türkiye'de de 550 ile 580 dolar arasında mal oluyor; yani, fabrikaları tam kapasite çalıştırdığınız zaman, her sene 300 000 ilâ 500 000 ton şekeri yarı fiyatının altında ihraç etme durumundasınız. Bu, ekonomik bir mesele. Onun için, şimdiye kadar, ihraç edilen şekerin ihraç fiyatıyla maliyeti arasındaki fark Hazine tarafından sübvanse edildiği için, bütçeye büyük yük getirdiğinden, IMF kontrolünde olan çalışmalar sonunda, bu yükün Hazineye yüklenmemesi kararlaştırılmış ve böylece özelleştirme programına alınması öngörülmüş; dolayısıyla, şeker fabrikalarının durumu fevkalade önem taşımaktadır.

Kaldı ki, son yıllarda mısırdan elde edilen nişasta bazlı şeker, glikoz ve frükoz kullanımı Türkiye'de artmaya başladı, özellikle meşrubatçılar ve tatlıcılar, tabiî şeker yerine, doğrudan mısır bazlı şeker; yani, glikoz ve frükoz kullanmaktadırlar. Şeker Kanununa göre, bunun kotası yüzde 10'dur; hükümet, bunu, yüzde 50 azaltıp, yüzde 50 artırabilir. Geçen hükümet döneminde, bu kota yüzde 50 artırılarak yüzde 15'e çıkarılmıştır. Biz, bu nişasta bazlı şeker üreticileriyle toplantı yaptık ve kendilerine "Kotayı artırmıyoruz; çünkü, 1 000 000 ton mısır ithal ediyorsunuz. Anlaşmalı olarak mısır ektirip, ithal mısır yerine yerli mısır kullandığınız takdirde, bu kotayı artırırız" dedik ve gelen bilgilere göre, nişasta bazlı şeker imalatçıları, yerli mısır ektirme anlaşmaları yaparak yerli mısıra dönmeye başlamışlardır. Kampanyanın sonunda bunları değerlendireceğiz. Dolayısıyla, bir taraftan da, şekeri kısıtlayan, nişasta bazlı şeker konusu var. Takdir edersiniz ki, bunların, bir taraftan ekonomik, bir taraftan sosyal yönünü düşünerek -konuşmamda bahsettiğim gibi- 65 ilde ekilen, 600 000 aileyi ilgilendiren böyle bir konuda çok ciddî çalışmalar yapmaktayız.

Tekrar teşekkür ediyorum.

Saygılarımla. (AK Parti sıralarından alkışlar)

---

**Kaynak gösterme:** Ali Coşkun (AK Parti, İstanbul). “6/244,258 sayılı sorulara cevap”. TBMM Genel Kurulu, 92. Birleşim tutanağı, 11 Haziran 2003. Vekilpedia: https://vekilpedia.com/konusma/ali-coskun-22-2003-06-11-6-244-258-sayili-sorulara-cevap (erişim: 1 Kasım 2026).

Vekilpedia, TBMM’nin kamuya açık kayıtlarını derleyen bağımsız bir arşivdir; TBMM’nin resmî sitesi değildir ve yorum yapmaz.