# Kamu mali yönetimi ve kontrol kanunu ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnameler hakkında (s.s.269)

- **Tür:** Genel Kurul konuşması (TBMM 23. Dönem)
- **Konuşmacı:** Cemal Taşar (AK Parti, Bitlis)
- **Yer:** TBMM Genel Kurulu, 132. Birleşim
- **Tarih:** 17 Temmuz 2008
- **Gündem:** KAMU MALİ YÖNETİMİ VE KONTROL KANUNU İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELER HAKKINDA (S.S.269)
- **Vekilpedia:** https://vekilpedia.com/konusma/cemal-tasar-23-2008-07-17-kamu-mali-yonetimi-ve-kontrol-kanunu-ile-bazi-kanun-ve-kanun-hukmunde

> Cemal Taşar (AK Parti), 17 Temmuz 2008 tarihinde TBMM Genel Kurulu, 132. Birleşim oturumunda konuştu (gündem: KAMU MALİ YÖNETİMİ VE KONTROL KANUNU İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELER HAKKINDA (S.S.269)); konuşma 470 kelime.

## Konuşma metni (tutanaktan)

CEMAL TAŞAR (Bitlis) – Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 269 sıra sayılı Kanun Tasarısı üzerine şahsım adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Ben, bu tasarı içerisinde daha çok özürlü çocuklarımızın eğitimiyle ilgili konuşmak istiyorum. Yalnız bir tespiti yapmakta fayda var diye düşünüyorum. 2006’dan öncesine döndüğümüz zaman özel eğitime muhtaç çocuklarımızın çoğunluğunun bu eğitimden faydalanmadığını görüyoruz. “Nasıl?” diyeceksiniz. Bir kere, sağlık güvencesinden mahrum ve BAĞ-KUR’lu vatandaşlarımızın hiçbir çocuğu bu haktan faydalanmıyordu. Ama 2006’da Hükûmetimizin çıkardığı yasayla, dağ başında yaşayan veya köyde yaşayan veya şehirde yaşayan kim olursa olsun özel eğitime muhtaç olan çocuklarımız bu haktan faydalanmaya başladı. Hükûmetimiz, her alanda olduğu gibi sosyal devlet anlayışını özellikle çocuklarımızın, özürlü çocuklarımızın, bireylerimizin yetişmesinde de bunu hassasiyetle ortaya koymuştur. Bakınız, o güne kadar –Allah göstermesin, hepimizin çocuğu olabilir- birçok ailemiz, maalesef bu özürlü çocuklarının eğitimini gerçekleştiremedikleri için aile içinde saklıyorlardı arkadaşlar. Toplumun içine bile çıkaramıyorlardı. Zaten istatistiklerde rakamlardan da o güne kadar eğitim alanlar belli. Ama, 2006’dan sonra çıkarmış olduğumuz bu yasayla o özürlü çocuklarımızın eğitimleri gerçekleştirilmiş, bir taraftan devletin resmî okullarında bunlar gerçekleştirilmiş, öbür taraftan da özel rehabilitasyon merkezlerinde gerçekleştirilmiştir.

Bakın, yine, burada, bugün itibarıyla ayda aldığı on saat eğitim karşılığında her bireyimiz, her çocuğumuz için 406 YTL verilmektedir. 2006’dan bu tarafa, yani 2006 Haziran, bugün 2008 Temmuz itibarıyla iki yıllık süre içerisinde 1,291 katrilyon para ödenmiş. Geçmişte bunların hiçbiri yoktu. Niçin? Özürlü çocuklarımız, eğitime muhtaç çocuklarımız kendi ayakları üzerinde durabilsin. Sadece bu kadar mı? Hayır. Bakın: Bizim bu özürlü çocuklarımızın anne babalarına Allah sabır versin, bizi dinliyorlardır, o çocukları devlet okullarına ve rehabilitasyon merkezlerine götürüp getirmek için anne, baba ve kardeşlerden birisinin bu çocuklarımızın başından ayrılmaması gerekiyor idi. Mutlaka arabayla alıp arabayla götürmesi gerekiyordu, orada beklemesi gerekiyordu. Yani aile tam bir sıkıntı içerisinde, hatta birçok birey, anne, baba çalışamaz duruma gelmişti.

Peki biz ne yaptık, bu Hükûmet ne yaptı, bu iktidar ne yaptı? Sizin özürlü çocuğunuz varsa, eğer özel bir rehabilitasyon merkezine gitmiyorsa, devletin özel eğitim okuluna gidiyorsa rehber öğretmen eşliğinde servis onu kapısından alıyor okuluna götürüyor, eğitimini gördükten sonra yine okul çıkışı rehber öğretmen eşliğinde servisle tekrar ailesine teslim ediyor.

Bir kere aileler huzura kavuştu, bunun yanında özürlü çocuklarımızın da eğitimleri sağlanmış oldu.

Bu kanun niye peki? Burada bazı eksiklikler vardı, bu eksikliklerin giderilmesi için. İki yıllık bir uygulama sürecinde tespit edilen bu eksiklikler işte yeni bu kanunla, bu maddeyle tekrar çıkartılıyor arkadaşlar.

Buradaki incelik şu: Biliyorsunuz yüzde 40 ve üzeri sağlık raporu alanlar ancak belli bir yardımdan faydalanıyordu. Biz bir kere burada yüzde 20’ye indiriyoruz sağlık kurulu raporuyla. Yine burada ilk defa spastik özürlü çocuklarımız da bu haktan faydalanmaya başlıyor.

Onun için yani birileri “Efendim, işte bu tasarıyla, bu yasayla biz çocuklarımızın eğitimlerini kısıyoruz, biz onları eğitimden mahrum ediyoruz…” Asla böyle bir şey yok. İlk defa, 2006 Haziranından bu tarafa, ailelerimiz artık çocuklarını saklamıyorlar, bunların mutlaka kendi ayakları üzerinde durmaları gerektiğine inanıyorlar.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

---

**Kaynak gösterme:** Cemal Taşar (AK Parti, Bitlis). “Kamu mali yönetimi ve kontrol kanunu ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnameler hakkında (s.s.269)”. TBMM Genel Kurulu, 132. Birleşim tutanağı, 17 Temmuz 2008. Vekilpedia: https://vekilpedia.com/konusma/cemal-tasar-23-2008-07-17-kamu-mali-yonetimi-ve-kontrol-kanunu-ile-bazi-kanun-ve-kanun-hukmunde (erişim: 29 Ekim 2026).

Vekilpedia, TBMM’nin kamuya açık kayıtlarını derleyen bağımsız bir arşivdir; TBMM’nin resmî sitesi değildir ve yorum yapmaz.