# Uşak başta olmak üzere Türkiye genelinde tekstil ve hazır giyim sektöründe karşılaşılan sorunların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi (10/4220) - **Tür:** Meclis araştırması önergesi (TBMM 28. Dönem) - **Esas no:** 10/4220 - **Tarih:** 1 Haziran 2026 - **İlk imza:** Ali Karaoba (CHP, Uşak) - **İmza sayısı:** 22 - **Son durum (TBMM):** Gündemde - **TBMM kaydı:** https://www.tbmm.gov.tr/Denetim/Meclis-Arastirma-Onergesi-Detay/951475cf-9fd7-4d7d-b561-019e8dc0df58 - **Vekilpedia:** https://vekilpedia.com/onerge/10-4220-usak-basta-olmak-uzere-turkiye-genelinde-tekstil-ve-hazir-giyim-sektorunde-karsilasilan-so > 10/4220 esas numaralı meclis araştırması önergesi 1 Haziran 2026 tarihinde verildi; ilk imza: Ali Karaoba (CHP); 22 imza. Son durum (TBMM): Gündemde. ## Önerge metni Tekstil ve hazır giyim sektörü, Türkiye ekonomisinin en köklü üretim alanlarından biri olmasının yanı sıra; istihdam, ihracat, kadın emeği, bölgesel kalkınma ve sanayi şehirlerinin sosyal yapısı bakımından da stratejik öneme sahiptir. Türkiye tekstil ve hammaddeleri sektörü 2025 yılını 11,4 milyar dolarlık ihracatla kapatmış, hazır giyimle birlikte toplam ihracat 26 milyar dolar düzeyine ulaşmış ve iki sektör birlikte 17 milyar dolarlık dış ticaret fazlası vermiştir. Buna rağmen son yıllarda artan enerji maliyetleri, yüksek faiz ortamı, işçilik giderlerindeki yükseliş, finansmana erişim güçlüğü, savaşlar ve dış pazarlardaki daralma nedeniyle sektör ciddi bir baskı altına girmiştir. Türkiye İhracatçılar Meclisi de 2024'ü ekside kapatan sektörler arasında tekstil ve hazır giyimi açıkça saymıştır. Bugün tekstil sektöründe yaşanan sorunlar yalnızca ihracat rakamlarındaki dalgalanmalarla sınırlı değildir. Sipariş kayıpları, kapasite kullanımındaki düşüş, kârlılıkta aşınma, üretimin daha düşük maliyetli ülkelere kayma riski, konkordato başvurularındaki artış ve istihdam kayıpları; sektörün artık geçici değil yapısal bir krizle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Nitekim 2026 yılının ilk aylarında sektörel PMI verilerinde tekstil alanında eşik değerin altına düşülmesi, üretim ve sipariş tarafındaki zayıflamanın sürdüğüne işaret etmiştir. Basına yansıyan verilere göre 2025'te konkordato başvurularında tekstil sektörü ilk sırada yer almış, 2026'da da bu baskının devam ettiği görülmüştür. Uşak ili, tekstil, geri dönüşüm, deri ve bağlantılı imalat alanlarıyla Ege Bölgesi'nin önemli üretim merkezlerinden biridir. Uşak'ta tekstil sektörü yalnızca şehir merkezindeki firmaları değil; çevre il ve ilçelerden gelen emekçileri, küçük tedarikçileri, lojistik ağlarını ve aile ekonomilerini de doğrudan etkilemektedir. Yerel basında sektörün geri dönüşüm ve deri ile birlikte Uşak'ta yaklaşık 20 bin kişilik bir istihdam alanı oluşturduğu ifade edilmektedir. Uşak'ın-ihracatında halı ve tekstil ürünlerinin öne çıktığı, kentin tekstil sektöründeki temsil gücünün bölgesel ihracat yapılarında da hissedildiği görülmektedir. Ancak sektör temsilcileri, Uşak başta olmak üzere Denizli ve Bursa gibi tekstil kentlerinin savaş, yüksek faiz ve artan işçilik maliyetlerinden ağır şekilde etkilendiğini açıkça dile getirmektedir. Uşak'ın tekstil ticaretini yoğun biçimde yaptığı Denizli'de dahi sektörün yaşadığı baskı, meselenin bölgesel ölçekte ele alınmasını zorunlu kılmaktadır. Denizli İhracatçılar Birliği veriçıne, göre kentin tekstil ve konfeksiyon ihracatı 2025 yılında 1,4 milyar dolar seviyesinde gerçekleşmiş, toplam il ihracatının yüzde 29,2' sini oluşturmuştur. Buna karşın 2026'nın ilk çeyreğinde tekstil ve konfeksiyon ihracatı yüzde 7,4 düşüşle 309 milyon dolara gerilemiştir. Bursa'da ise zorlu piyasa koşullarına rağmen 2025 yılında 1,2 milyar doları aşan tekstil ihracatı yapan firmaların ödüllendirildiği belirtilmekte; bu durum bir yandan sektörün ölçeğini, diğer yandan da güçlü kentlerde bile kırılganlığın sürdüğünü göstermektedir. Uşak, Denizli ve Bursa gibi üretim şehirlerinin aynı anda zorlanması, sorunun münferit firma yönetimleriyle açıklanamayacağını; makroekonomik, sektörel ve bölgesel politikalarda ciddi eksiklikler bulunduğunu ortaya koymaktadır. Tekstil sektöründeki gerileme yalnızca ekonomik bir veri değil; aynı zamanda istihdam kaybı, kadın emeğinin güvencesizleşmesi, genç işsizliğin artması, küçük ve orta ölçekli işletmelerin kapanması, şehirlerin üretim kültürünün aşınması ve Anadolu sanayisinin zayıflaması anlamına gelmektedir. Özellikle Uşak gibi üretim kimliğiyle öne çıkan illerde tekstilin zayıflaması, sosyal dokuyu da doğrudan etkilemektedir. Buna rağmen sektörün rekabet gücünü koruyacak, finansmana erişimi kolaylaştıracak, enerji ve istihdam maliyetlerini dengeleyecek, ihracat pazarlarını çeşitlendirecek ve teknolojik dönüşümü hızlandıracak bütüncül bir kamu politikasının yeterince oluşturulamadığı yönünde güçlü bir kanaat oluşmuştur. Sektörün bugün yaşadığı sorunların tüm boyutlarıyla incelenmesi; Uşak başta olmak üzere tekstil kentlerinde üretim, ihracat ve istihdamı koruyacak somut önlemlerin belirlenmesi artık ertelenemez bir zorunluluk hâline gelmiştir. Bu nedenlerle; Uşak başta olmak üzere Türkiye'de tekstil ve hazır giyim sektörünün son yıllardaki ekonomik gidişatının, ihracat kayıplarının, finansmana erişim sorunlarının, yüksek faiz ve artan enerji ile işçilik maliyetlerinin üretim üzerindeki etkilerinin, konkordato ve kapanan işletme sayılarının, istihdam kayıplarının, sipariş daralmasının, savaşlar ve dış pazarlardaki gerilemenin sektör üzerindeki sonuçlarının, Uşak, Denizli, Bursa ve benzeri tekstil şehirlerinde yaşanan bölgesel kırılganlıkların, geri dönüşüm ve bağlantılı üretim alanlarıyla birlikte tekstil ekosisteminin karşı karşıya olduğu risklerin, küçük ve orta ölçekli işletmelerin ayakta kalabilmesi için gerekli destek mekanizmalarının, ihracatın yeniden büyütülmesi, katma değeri yüksek ve teknik tekstil üretiminin teşvik edilmesi, dijitalleşme ve yeşil dönüşüm süreçlerinin hızlandırılması, istihdamın korunması ve sektörün rekabet gücünün artırılması için alınması gereken kısa, orta ve uzun vadeli önlemlerin tüm yönleriyle araştırılması; ilgili bakanlıklar, ihracatçı birlikleri, ticaret odaları, işçi ve işveren örgütleri, üniversiteler ve sektör temsilcilerinin katkılarıyla kalıcı ve uygulanabilir çözüm önerilerinin oluşturulması amacıyla Anayasa'nın 98'inci ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Içtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederim. 29.04.2026 --- **Kaynak gösterme:** Ali Karaoba (CHP, Uşak). “Uşak başta olmak üzere Türkiye genelinde tekstil ve hazır giyim sektöründe karşılaşılan sorunların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi”. TBMM 28. Dönem meclis araştırması önergesi 10/4220, 1 Haziran 2026. Vekilpedia: https://vekilpedia.com/onerge/10-4220-usak-basta-olmak-uzere-turkiye-genelinde-tekstil-ve-hazir-giyim-sektorunde-karsilasilan-so (erişim: 15 Ekim 2026). TBMM kaydı: https://www.tbmm.gov.tr/Denetim/Meclis-Arastirma-Onergesi-Detay/951475cf-9fd7-4d7d-b561-019e8dc0df58 Vekilpedia, TBMM’nin kamuya açık kayıtlarını derleyen bağımsız bir arşivdir; TBMM’nin resmî sitesi değildir ve yorum yapmaz.