AK PARTİ Grubu önerisi münasebetiyle

HDP GRUBU ADINA ALİ KENANOĞLU (İstanbul)Sayın Başkan, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.

Evet, 6 Şubat tarihinde yaşanan depremin hemen sabahı biz HDP Genel Merkezinde bir kriz koordinasyonu oluşturduk ve ben de orada görev yapmaya başladım. Bölgeden çok yoğun telefonlar geliyordu. AFAD’ın merkezini aradık ulaştık ve söyledikleri söz şuydu: “Şu anda helikopter dışında hiçbir ulaşım aracıyla bölgeye gidemiyoruz.” Söyledikleri buydu. O şaşaalı yollar, işte, o harcanan paralar, o bilmem kaç şeritli yolların hepsi devre dışı kalmış, hiçbiri işe yaramıyordu. Helikopter gidiyor muydu, o da ayrı bir konu.

Şimdi, biz hemen o günün akşamı yola çıktık ve 6 Şubat gecesi Maraş’taydık, Göksun’a gittik. Sonra, sabah Narlı’ya ve ondan sonra Pazarcık’a geçtik, Maraş merkezi dolaştık, Elbistan’a gittik yani bir hafta orada kaldık bu süreç içerisinde, Nurhak’a gittik, beldelerini dolaştık, köylerini dolaştık, bütün o bölgelerde yer aldık.

Şimdi, biz, Pazarcık’a gittiğimizde -yani 2’nci günün sabahı Pazarcık’taydık- insanlar enkaz altındaydı ve orada herhangi bir arama kurtarma çalışması yoktu, yoktu! İnsanların gönüllü olarak kendilerinin yapmış olduğu çalışmalar vardı. İlk gün çadırı bizim gençlik meclisimiz kurdu ve ilk sıcak çorbayı biz kaynattık orada, Pazarcık’ta.

Şimdi diyorsunuz ya: “Bilim insanları bunu dünyanın ‘en büyük felaketi’ olarak tanımlıyor.” Bak, kelime oyunu yapıyorsunuz. Bilim insanları “dünyanın en büyük depremi” demiyor, “en büyük felaketi” diyor. En büyük depremlerde böyle felaket yaşanmıyor çünkü. Siz, kelime oyunu yapıyorsunuz. En büyük depremlerde daha az insan yaşamını yitiriyor çünkü bu depremleri felakete döndüren, dönüştüren işte beceriksizliktir ya da yönetim anlayışıdır ya da tercihidir.

Şimdi, bu bir tercih meselesi. Yani “Ülkeyi anonim şirket gibi yöneteceğim.” diyen bir CEO’nun aynı zamanda kurumları da ticarethaneye dönüşür. Hani Kızılay çadır satmış, ilaç satmış, kuru fasulye satmış, pirinç satmış, nohut satmış; tuhaf karşılıyoruz, garip karşılıyoruz ve “akıl almaz bir durum” diye hepimiz değerlendiriyoruz yani aklın durduğu nokta. Depremin 3’üncü günü insanlar orada çadır beklerken Kızılay, depolarındaki çadırları satışa çıkartıyor. Siz ülkeyi bir ticarethaneye dönüştürürseniz, yönetim anlayışınız bir ticarethane olarak çalışırsa kurumlarınız da işte bu şekilde davranır.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)