HDP Grubu önerisi münasebetiyle

İYİ PARTİ GRUBU ADINA ARSLAN KABUKCUOĞLU (Eskişehir)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.

Cinsel istismar, başkalarınca cinsel olarak kötüye kullanılmaktır. Kişi istemediği hâlde başkalarının cinsel yönelimlerine hedef olmaktadır. Cinsel istismarın çocuklar üzerinde görülen belli başlı etkileri, stres bozukluğu, aşırı alınganlık, panik, unutkanlık, kendine zarar verme, benliğinin zedelenmesi, depresyon, korku, kızgınlık ve bazen de intihar girişimleridir. Hedef obje, aciz içinde veya toplumsal baskıyla zedelenmiş kimlikteyse toplumda yer bulamayacağını düşünerek karşı tarafın saldırısını reddedememekte veya bu saldırıyı topluma anlatamayacağını düşünüyorsa söyleyememektedir. Cinsel istismar, aile içinde, iş yerinde, okulda, öğrenci yurtlarında ve arkadaş çevrelerinde daha sık olarak karşımıza çıkıyor.

İstismar, tanımadığı çevrelerden veya kişilerden gelince kişinin bunu açığa çıkartması, ifşa etmesi daha kolayken; tanıdığı kişiden ya da çevrelerden gelirse bunları açığa çıkartmakta, ifşa etmekte kişi zorlanmaktadır.

Çocuklar, cinsel saldırıyla yetişkinlere göre daha zor baş etmektedir. Eğitim ve kişisel hakların gelişmediği toplumlarda istismar, hem gizli kapaklı kalmakta hem de bunların açığa çıkması engellenmektedir. Bu durumdaki mağdurlara desteğin sağlanması, daha büyük zorluklar içermektedir.

2017 UNICEF verilerine göre, dünyada 1-19 yaş arasındaki 15 milyon kadar kız çocuğu ömürlerinde en az bir kez cinsel ilişkiye zorlanmışlar ya da saldırıya maruz kalmışlar. Cinsel şiddete maruz kalan ergen kızların yalnızca yüzde 1’i, profesyonel yardım alabilmiş. TÜİK verilerine göre, ülkemizde 2017 yılında 18.623 çocuk, cinsel istismara maruz kalmıştır.

Cinsel istismarı önlemek için neler yapılmaktadır? UNICEF’in önerileri şöyledir: Çocuk istismarını engelleyecek eğitim, sosyal refah, adalet ve sağlık sistemleri, toplumla ve çocuklarla iş birliği yapılarak programlanmalıdır. Yetişkin davranışlarını değiştirecek ekonomik, toplumsal eşitsizlik ile şiddeti mazur gösterecek toplumsal kültürel normlar düzeltilmeli, yetersiz yasal düzenlemeler gözden geçirilmeli, şiddetin rahatlıkla dile getirilebileceği ve tespit edilebileceği eğitimler verilmelidir.

Arkadaşlar, bizim Anayasamızın 41’inci maddesinde “Devlet, her türlü istismara ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alır.” denilmektedir. Aynı şekilde, Ceza Kanunu’muzun 103’üncü maddesinde çocuğu cinsel yönden istismar eden kişilere sekiz ila on beş yıl arasında ceza, çocuğun vücuduna bir organ veya sair cisimlerin sokulması durumunda on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezası, “Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, on sekiz yıldan az olamaz.” gibi şartlar konulmuştur. Tüm bunlarla görülmektedir ki son on dört yılda bu suçların 10 misli arttığı dikkate alınırsa…

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)