(2/951) esas numaralı Devlet Memurları Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi'nin doğrudan gündeme alınmasına ilişkin önergesi (4/63) münasebetiyle

ATİLA SERTEL (İzmir)İtfaiyecilerin baretine yasak koyamazsın.

Sevgili arkadaşlar, Kıymetli Başkanım; burada yapacağım konuşmanın hiçbir siyasi yanı yok; bu konuşma, tamamen insani, tamamen mesleki ve bir meslek grubunun haklarını, hukukunu savunmaya yöneliktir. Şu anda Türkiye’nin bütün illerinde ve televizyon ekranlarının başında -fotoğraflarını da bana gönderdiler- itfaiyeci kardeşlerimiz bulunuyor. Ben, itfaiyeciliğin meslek olmasına ilişkin verdiğim kanun teklifinin İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre doğrudan gündeme alınması için söz aldım.

Sevgili arkadaşlarım, yıl 1714, Osmanlı’da “Tulumbacı Ocağı” adı altında itfaiyecilik kuruluyor ve 25 Eylül 1923’te de modern teşkilatla belediyelere itfaiye kurma hakkı veriliyor. Dünyanın en saygın, en eski mesleklerinden biri itfaiyecilik ama ne yazık ki Türkiye’de itfaiyecilik bir meslek olarak kabul görmüyor, idari hizmetler sınıfına alınmış ve idari hizmetler kapsamında görüldüğü için, itfaiyecilerimiz şehit olsalar dahi, Sayın Süleyman Soylu’nun taşıdığı itfaiyecinin tabutunda “şehit” yazarken, itfaiyecinin tabutunun başında “şehit” yazmasına rağmen, o itfaiyeci şehit olarak kabul edilmiyor.

Sevgili arkadaşlarım, her türlü felakette itfaiyeciler yanımızda. Trafik kazalarından yangına, göçükten sel felaketine, depreme kadar, suda boğulmalardan hayvan kurtarmaya kadar itfaiyeciler gerçekten zor ve meşakkatli bir iş yapıyorlar. Dünyanın her yerinde meslek olarak kabul edilen itfaiyeciliğin, Türkiye, açtığı yüksekokulla, 44 ilimizde açtığı itfaiyecilik meslek yüksekokuluyla, açtığı meslek liseleriyle, aslında meslek olduğunu tabelalarda kabul ediyor ama işin gerçeğine gelince ne yazık ki bu, kabul görmüyor.

Geçtiğimiz 4-5 Şubat tarihlerinde Van’ın Bahçesaray ilçesinde çığ düştü. Orada Emrullah Ersarı erimizi kaybettik, Fevzi Sevinç’i kaybettik.

Sevgili arkadaşlarım, Emrullah Ersarı 3 çocuk babasıydı, tecrübeli bir itfaiyeciydi. 48 yaşındaki itfaiyeci Fevzi Sevinç ise evli ve 8 çocuk babasıydı. Bu insanlar şehit olarak tabuta konuldu ama kendilerine şehitlik verilmedi. Şu anda 1 kişi daha çığın altında. Yedi ay önce Van Büyükşehir Belediyesinde itfaiye eri olarak göreve başlayan Mehmetcan Taşdemir, ikinci çocuğunu kucağına aldıktan sonra doğum iznindeyken çağrıldığı görevine koştu ve çocuğunun henüz kırkı çıkmadan çığın altında kaldı ve hâlâ çığın altında.

Sevgili arkadaşlarım, itfaiyeciler her türlü felaketin ve her türlü zor görevin insanı ama itfaiyeciliğin meslek olarak kabul edilmemesini de anlamak mümkün değil çünkü Hollanda’da, Danimarka’da, Amerika’da en yüksek 10 ücret alanlardan biri de itfaiyecilerdir. İtfaiye teşkilatı mensuplarının, bugün, Türkiye’de idari hizmetler sınıfından çıkarılmasını, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 36’ncı maddesindeki “itfaiye hizmetleri sınıfı” olmasını ve itfaiyeciliğin bir meslek olarak kabul edilmesini istiyorum. Çünkü Sayın Soylu’nun taşıdığı cenazede “Şehit Fevzi Sevinç İtfaiye Eri” yazıyor. Evet, şehit ama oradan çıkarılan askerimiz şehitlik mertebesine ulaşıp yakınlarına her türlü hak, her türlü maaş, her türlü adalet sağlanırken ne yazık ki itfaiye erimizin yakınlarına sağlanamıyor.

İtfaiyeciler her türlü yangını söndürüyor, her türlü felaketi önlüyor, öylesine büyük yangınlarda kendi canını tehlikeye atarak insanları kurtarıyor ama itfaiyeciler bir yangını söndüremiyor; meslek olamamanın yangınını söndüremiyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)