(2/967) esas numaralı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi'nin doğrudan gündeme alınmasına ilişkin önergesi (4/19) münasebetiyle

AYHAN BARUT (Adana)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlarken geçtiğimiz pazar günü Ankara’da yüz binlerin üzerinde toplanan ve burada temsilcileri bulunan EYT’lileri de saygıyla sevgiyle selamlıyorum. (CHP sıralarından alkışlar)

Emeklilikte yaşa takılanlarla ilgili bu kanun teklifini vermemizin amacı… 8 Eylül 1999 tarihinde çıkarılan yasayla SSK, BAĞ-KUR, Emekli Sandığı mensubu olarak çalışanlar büyük bir mağduriyet yaşamaktadırlar. İşte, yaşanan bu sorunlara çözüm amacıyla kanun teklifini buraya getirdik. Sizlerden, değerli milletvekillerimizden bu kanun teklifine destek vermenizi istiyorum.

Dönemin koalisyon hükûmetince çıkarılan kanunun geriye doğru işlemesi aslında burada mağduriyetin en önemli temelini oluşturmaktadır. Erkekler yirmi beş yıl, beş bin gün, kadınlar ise yirmi yıl, beş bin gün şartlarına göre emekli olacakken kademeli emeklilik uygulamasıyla bu hakları ellerinden alınmıştır yani bu uygulama bir hakkın gasbedilmesine neden olmuştur.

Değerli milletvekilleri, bulunduğumuz yüce Mecliste bugüne kadar pek çok yasa çıkarıldı ve yürürlüğe konuldu. Çıkarılan kanunların toplum yararına olması, insanlarımızı mağdur etmemesi gerekir ama maalesef sözünü ettiğimiz yasa bu gerçekliği ortadan kaldırmaktadır. Bugün “emeklilikte yaşa takılanlar” diye adlandırılan yurttaşlarımızın bu olumsuz durumu için “EYT kader değildir.” diyoruz değerli arkadaşlar. Bir insanın herhangi bir coğrafyada dünyaya gelmesi, belli bir tarih, sosyoloji ve kültür arasında yaşaması kader olabilir ancak o toplum düzeninde var olan hakkının elinden alınması ve gasbedilmesi asla kader değildir. Bu olsa olsa kadersizlik olur. Adını doğru koymak gerekirse mağduriyetin adı tam anlamıyla mahkûmiyettir. Neden mahkûmiyettir biliyor musunuz arkadaşlar? Çünkü EYT’lileri devlet “Gençsin.” diye emekli etmiyor, özel sektör “Yaşlısın.” diye iş vermiyor. EYT’lilerin gelirleri yok, düzenli bir işleri yok. Çarşıya, pazara çıkamazlar, alışveriş yapamazlar. Komşu, hısım akraba düğünlerine gidemezler, gittiklerinde de küçük de olsa bir hediye sunamazlar. Hasta olsalar doktora gidemezler, eczaneye gitseler ilaç parasını ödeyemezler. Çocuklarına yuva kurmak için ve evlendirmek için kara kara düşünürler. Evlerinin elektrik ve su parasını ödeyemezler. İşte, bu nedenlerle, aslında bakacak olursanız, mahkûmiyet yaşamaktadırlar.

Değerli milletvekilleri, AKP ve MHP yöneticilerinin de söylediği gibi, eğer memleket güllük gülistanlık ise insanlarımız neden mutsuz ve huzursuzdur? Madem, Türkiye gelişip büyüyorsa, ekonomi iyiye gidiyorsa EYT’lilerin feryadına neden duyarsız kalıyoruz? Hiç mi vicdanınız sızlamıyor? Devletin imkânlarından EYT’lilere yok, çiftçilere yok, işçilere yok, memurlara yok, emeklilere yok, esnaflara yok, kamuda çalışan yüz binlerce 4/B’liye ve ziraat, gıda, su ürünleri mühendislerine, veteriner hekimlere, tekniker ve teknisyenlere kadro ataması yok. EYT muhtaç olmuş kuru soğana, bunu gören yürek nasıl dayana? Peki, kimlere var? Bir avuç yandaşa ve rantiyecilere var. Allah aşkına, EYT sorununu çözemeyeceksek biz burada hangi sorunu çözeceğiz?

EYT’liler diyor ki: “Biz türedi değiliz, biz fırsatçı, çift dikişçi, maliyet, köpük, yük hiç değiliz. Biz yıllarca namusuyla, şerefiyle, alnımızın teriyle, emeğimizle çalışan, boş iş yapmayan kişileriz. Bizler herhangi bir siyasi oluşumdan değiliz.” Ne istiyorlar değerli milletvekillerim? Bunlar “Emeklilik şartı için gerekli olan prim ve gün sayısını yerine getirdik, kimseden sadaka istemiyoruz, ödediğimiz primlerin karşılığını istiyoruz.” diyorlar. “Yasa, geriye doğru değil ileri doğru uygulanmalıdır.” diyorlar, çıkış tarihinden sonra uygulansın istiyorlar.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)