İbadethanelerle ilgili bir tanımlama, bir statü ve bir kıyas niyetinde olmadığına ilişkin açıklaması

AYHAN BİLGEN (Kars)Sayın Başkan, ben de çok uzatmayacağım, yeni bir sataşmaya fırsat vermek istemiyorum ama Türkiye’de İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu diye bir kurum var ve buradaki komisyonlara rapor veriyorlar. “Eşitlik” kelimesi sonuçta bir eşitsizliğin varlığını ifade eder. Bu eşitsizlik hangi nedenden -inançsal, gelir dağılımı, etnik kimlik, dilsel- olursa olsun sonuçta bir eşitsizliğin kabulüdür. Eşitsizliğin bir türü de ayrımcılıktır. Sadece birkaç uygulama. Elbette ki yasal zeminde, mevzuatta da söylenecek çok şey var ama bunlar çok eski yasalar olduğu için oraya girmek istemiyorum ama yargı uygulamaları ve yürütmeyle ilgili biraz önce konuşmacımızın dikkat çektiği fiilî durumdur, bir sonuçtur, neticedir. Bir dava otuz yılda bitmiyor, başka bir dava bir ayda tüketiliyorsa, sonuçlanıyorsa burada bir ayrımcılık ararsınız. Yani çok basit kıyaslar yaparak bitireceğim. Cemevlerinin ibadethane olup olmaması, statü tartışması her partinin farklı yaklaşımını içerebilir ama birileri orayı ibadethane görüyor, camilerle ilgili elektrik, su faturası farklı uygulanıyor, cemevi için farklı uygulanıyorsa bunu insanlar ayrımcılık olarak görürler, Alevilere yönelik ayrımcılık olarak görürler. Bunu biz kabul etmeyebiliriz, doğru bulmayabiliriz, karşı çıkarız başka bir şey.

Kayyum uygulaması. Kars’ın Digor ilçesinde belediye başkanı görevden alındığında yerine meclis üyeleri oturup kendi başkanlarını seçemiyorlar ama İstanbul’da bu olduğunda, Ankara’da olduğunda seçiliyorsa bu bir ayrımcı uygulamadır. Bunu etnik bir nedene dayandırma iddiasıyla konuşmuyoruz ama sonuç itibarıyla toplumun bu kaygıyı taşıdığına dikkat çekmek istiyorum.

Teşekkür ederim.