Vakıflar Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi (2/3309) münasebetiyle

AYKUT KAYA (Antalya)Madde 11, Hazine, belediye, özel idare ve köy tüzel kişiliklerine ait vakıf kültür varlıklarının mazbut vakfa devrini genişletmektedir. İlk bakışta teknik bir düzenleme gibi görünse de bu madde yerel yönetimlerin mülkiyet haklarını doğrudan etkileyen bir sonuç doğuracaktır. Yeni ifadeyle, yalnızca taşınmazlar değil belediye şirketleri, bağlı ortaklıklar ve iktisadi işletmeler de bu kapsama alınmaktadır. Bu, yerel idarelerin mülkiyetinde bulunan kültür varlıklarının yönetimini Vakıflar Genel Müdürlüğüne devretmek anlamına gelir. Belediyelerimizin gelir kaynaklarına ve hizmet alanlarına yönelik çok ciddi bir kısıtlamadır. Oysa Anayasa’nın 127'nci maddesi, yerel yönetimlere kendi bütçeleri, gelirleri ve taşınmazları üzerinde tasarruf hakkı tanımaktadır. Bu düzenleme, o anayasal güvencenin dışına çıkmakta, yerinden yönetim ilkesini zedelemektedir. Belediyelerin yönettiği kültürel miras yalnızca mülk değil o şehrin kimliğinin parçasıdır. Bu mirası Ankara'daki merkezden yönetmek yerel demokrasiyi zayıflatır, kültürel çeşitliliği törpüler. Vakıf mallarının korunması hepimizin ortak hedefidir. Ancak bunun yolu yetkiyi tek elde toplamak değil, iş birliği, denetim ve şeffaflığı güçlendirmektir. Bu maddenin geri çekilmesini ve belediyelerin mülkiyet haklarını koruyan, denetimi güçlendiren yeni bir çerçeve oluşturulmasını talep ediyoruz.

Teşekkür ederim.