Ceza İnfaz Kurumları Güvenlik Hizmetleri

AYTUĞ ATICI (Mersin)Teşekkür ederim Sayın Başkan.

Değerli arkadaşlar, Ceza İnfaz Kurumları Güvenlik Hizmetleri Kanunu Tasarısı’nın 1’inci maddesiyle ilgili verdiğimiz önerge üzerine söz almış bulunuyorum. Adaleti kendine göre düzenlemeyen, siyasi kariyerlerini ve kazanımlarını sağlam iradenin gölgesine borçlu olmayan milletvekillerini saygıyla selamlarım.

RECEP ÖZEL (Isparta)Bu ne laf şimdi ya!

AYTUĞ ATICI (Devamla)Değerli arkadaşlar, bizim bu maddeyle ilgili verdiğimiz önerge, çalışan personelin hak ve yükümlülüklerini de amaç içerisine koyuyor, yani cezaevlerinde çalışan ve âdeta ceza çeken, cep telefonlarıyla görüşmeleri bile kısıtlanan çalışanlarımızı da bu kanunun amacı içerisine almayı teklif ediyor. Buna Komisyonun niçin katılmadığını anlamam mümkün değil ama umarım siz katılırsınız.

Değerli arkadaşlarım, bir süredir, çocuk hekimi olmam hasebiyle, çocuk cezaevlerini geziyorum, aynı zamanda kadın cezaevlerini geziyorum ve yanlarında olmak zorunda olan çocuklarının sorunlarını inceliyorum.

“Çocuk”un tanımına bakacak olursak, değerli arkadaşlarım, on yedi yıl üç yüz altmış beş günden küçük olan herkes tüm dünyada “çocuk” olarak anılır. Ne demek istiyoruz? Bu yaş sınırının altında olan çocuklar kendi kararlarını veremezler, kendilerini koruyamazlar ve yaşamlarını tek başlarına sürdüremezler, yani korunmaya muhtaçtırlar. Peki, bu çocukları kim koruyacak? Bu çocukları öncelikle aile ve ailenin yetmediği yerde aileyle birlikte de devlet koruyacak.

Peki, Türkiye’de çocuklar yeterince korunup kollanıyor mu? Eğer Türkiye’de çocuklar yeterince kollanıp korunuyor olsaydı bu kadar suça sürüklenmezdi. Çocukların suça sürüklenmesi, çalıştırılması, cinsel istismarı, cinsel şiddete maruz kalmaları çocukların Hükûmet tarafından, devlet tarafından iyi korunamadığı anlamını taşır. Suça itilerek veya suç yaratılarak hapse giren veya annesinin yanında kalmak zorunda olan çocuklar dört duvar arasında büyümektedir.

Sayın Bakan, “çocuk” ile “cezaevi” kelimesi yan yana gelir mi Allah aşkına? Bir düşünün, “çocuk” ve “cezaevi”. Böyle iki kelimenin yan yana gelme olasılığı hiçbir şekilde yoktur.

Her çocuk cezaevini ziyarete gittiğimde –adına siz istediğiniz kadar “Cezaevi değil, eğitim evi.” deyin, “ıslahevi” deyin, ne derseniz deyin- çocuklar dört duvar arasında kaldığında, ben onları her ziyarete gittiğimde bir hafta kendime gelemiyorum. O çocukların cezaevlerindeki durumları gerçekten benim yüreğimi dağlıyor.

Bakın, size bir rakam vereceğim Sayın Bakan; iki rakam vereceğim, ikisi de sizin rakamlarınız, birisi TÜİK rakamı. TÜİK rakamlarına göre…