İstanbul milletvekili erdoğan toprak'ın, (2/67) esas numaralı türk ceza kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi'nin doğrudan gündeme alınmasına ilişkin

CANDAN YÜCEER (Tekirdağ)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemizin en önemli sorunlarından biri olan çocuk cinsel istismarı ve çocuk gelin, damatların önlenebilmesi için, cezaların caydırıcı olabilmesi için verdiğimiz kanun teklifi üzerine şahsım adına söz almış bulunuyorum. Yüce heyetinizi ve ekranları başında bizleri izleyen yurttaşlarımızı saygıyla selamlıyorum.

“Yağmuru kim döküyor? / Ünzile kaç koyun ediyor? / Dayaktan uslanalı hiçbir şey sormuyor.” Aslında bundan yirmi yıl önce yazılan bu şarkı sözü bugün de içinde bulunduğumuz durumu net bir şekilde ortaya koyuyor. “Yirmi yılda ne değişti?” diye soracak olursak kendimize, aslında değişen sadece Ünzile’nin adı. Ünzile defalarca karşımıza Ayşe olarak, Fatma olarak, Hatice olarak çıktı ve onlardan sadece birisi Batman Çayı’nda cesedi bulunan, dört aylık hamile olduğu anlaşılan 15 yaşındaki Hatice. Kısacık ömründe Hatice’nin ne nüfus kaydı ne bir fotoğrafı var ama bizlerin dinlerken bile kanını donduran bir dram var. Ailesi onu 13 yaşında zorla para karşılığında bir adamla evlendiriyor, iki yıl dayanabiliyor Hatice. Daha sonra kaçıp baba ocağına sığınıyor, maalesef burada da kuzenlerinin tecavüzüne uğruyor. Dört ay sonra hamile olduğu anlaşılıyor ve aile meclisi Hatice’nin boğularak öldürülmesine ve Batman Çayı’na kurban edilmesine karar veriyor. Ailesi tarafından korunması, kollanması gereken, çocuk yaşında zorla, para karşılığında satılan, tecavüz edilen ve sonrasında Batman Çayı’na kurban edilen Hatice’nin cenazesi günlerce morgda kaldı, hatırlarsanız, kimse sahip çıkmadı ve kefensiz bir şekilde gömüldü.

Değerli milletvekilleri, bunun adı nasıl töre olur? Böyle töre mi olur? Şimdi, bu ve benzer olayları doğru saptamak lazım. Bir kere bunun adı töre değil, bunun adı gelenek değil, bunun adı namus değil, bunun adı kader hiç değil; bunun adı cinsel istismardır, bunun adı şiddettir, bunun adı cinayettir, bunun adı katliamdır, vahşettir, bunun adı insanına, kadınına, çocuğuna verdiğin değerdir, bunun adı sözde “namus” adı altında bir cana kıymanın kılıfıdır. Çocuklarımızı, kadınlarımızı koruyamayan, onlara sağlıklı, güvenli, huzurlu bir ortam sağlayamayan hükûmetler ve bu şiddete, bu cinayete, bu vahşete, istismara göz yuman, görmezden gelen herkes en az bu suçu işleyenler kadar suçludur. Bu ülkede kızlarımızın, kadınlarımızın kaderi ölüm, tecavüz, şiddet olmamalıdır ve kadınlarımızı, çocuklarımızı korumak devletin birinci derece sorumluluğudur.

Hâlâ ülkemizde bir iki inek karşılığı çocuklar evlendiriliyor. Yoksulluk, eğitimsizlik, aile içi şiddetten kaçma ya da bir boğaz eksilsin diye küçücük yaşta kızlarımız evlendiriliyor. Dünyada çocuk gelinlerde 2’nci sırada Türkiye. Her 3 evlilikten 1’i çocuk gelin. Sığınmaevlerindeki kadınların üçte 1’i çocuk gelinler. 181 çocuk gelinimiz var ve bu, aysbergin sadece görünen kısmı. Okuma yazma bilmeyen 10 kişiden 8’i kadın.

Başkanım, lütfen susturabilir miyiz Genel Kurulu.