Ankara Üniversitesi Özel Eğitim Bölümü Başkanı Profesör Doktor İsa Birkan Güldenoğlu'nun, öğrenme güçlüğünün ne olduğu, Türkiye'deki durum, yaşanılan sorunlar ve çözüm önerileri hakkında sunumu

EROL KELEŞ (Elâzığ)Hocam, ben de teşekkür ederim güzel sunumunuz için.

Tabii, öğrenme güçlüğü tanısı işte, biraz önce sizin anlattığınız dört basamakta; birincisi hekim basamağı, ikincisi rehberlik araştırma merkezi, üçüncüsü okul, dördüncüsü de aile. Aslında bunların çok koordineli bir şekilde çalışması gereken bir durum. Gerçekten öğrenme güçlüğünün tanısını koymak çok zor. Şimdi, bir çocuk bir hekime gittiği zaman hekim ona bir rapor yazmak zorunda çünkü rapor için müracaat etmiş oluyor yani bir dilekçe veriyor ve hekimin de onu ilk gördüğü anda değerlendirip ona bir tanı koyması gerekiyor; bu gerçekten çok zor bir şey. Yani belki altı ay, belki bir yıl, belki daha uzun süre takip etmediğiniz bir hastaya bir hekimin anında, o an için tanı koyup ve o tanıyla hastayı göndermesi çok zor; bu, gerçekten buradaki en büyük sıkıntımız.

Bir de ben şunu öğrenmek istiyorum: Mesela, öğrenme güçlüğünün safhaları, aşamaları var mı? Mesela, hafif derecede öğrenme güçlüğü, orta derecede öğrenme güçlüğü, ağır derecede öğrenme güçlüğü; biz bunları böyle sınıflandırabiliyor muyuz, böyle bir sınıflandırmamız var mı?

İkincisi, hasta oradan çıktıktan sonra raporuyla beraber rehberlik araştırma merkezine geliyor. Rehberlik araştırma merkezindeki uzmanlarımız da o raporun sonucuna göre ve o çocuğu belki birkaç saat içerisinde gördüğü verilerle değerlendirip onu yönlendirmesi gerekiyor. Yani bunlar, aslında öğrenme güçlüğü...

Üçüncüsü, okulda öğrenme güçlüğü tanısını gerçekten temel eğitim veren bir öğretmenimiz ne zaman anlıyor, ne zaman bunun gerçekten öğrenme güçlüğü olduğu kararını veriyor ve aileyi ona göre uyarıyor? Aslında bence çözüm şu: Çok uzun ve çok karışık bir sistem ama bu sistemde bu dört ayağın birbirleriyle çok ciddi anlamda koordineli şekilde çalışması gereken bir sistem; eğer bunu başarabilirsek... Çünkü çocukta çok uzun yıllar sonra ancak öğrenme güçlüğü olduğunu ailesi de hekimi de işte, Millî Eğitim de anlayabiliyor, zor bir konu gerçekten. Hani bunun için neler yapılabilir diye gerçekten ben şimdi düşünüyorum böyle, sonuca varmak için çok kafa yorulması gereken bir konu olduğunu düşünüyorum. Ama gerekiyor mi? Mutlaka gerekiyor diye düşünüyorum.

Tekrardan sunumumuz için çok teşekkür ederim.