HDP Grubu önerisi münasebetiyle

CHP GRUBU ADINA MÜZEYYEN ŞEVKİN (Adana)Değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. HDP’nin grup önerisi üzerine söz almış bulunuyorum.

Bugün 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü. Türkiye’de ne yazık ki kadın olmanın bedeli her alanda çok ağır. Deprem yıktı hepimizi, en çok da kadınları. Ölen eşine, çocuğuna, kızına mı yansın, tek başına geride kalmanın hüznüyle mi kahrolsun, hayat şartlarıyla mı baş etsin, dertlensin; kadınların yükü gerçekten bu alanda çok ağır. Depremin en büyük yükü kadınlar ve çocuklar üzerine oldu ne yazık ki. Depremde kadınlar açıkta, kadınlar açlıkla ve yoksullukla ne yazık ki uğraşıyorlar. Depremde kadınlar şiddet görüyor, depremde kadınlar ne yazık ki güvenlik sorunuyla karşı karşıya. Yine, depremde kadınlar sağlık sorunlarıyla boğuşuyorlar, hijyen malzemelerine, çamaşıra ulaşamıyorlar. Deprem bölgesinde tuvalet kadınlar için çok büyük bir sorun. Hastalıklara karşı ilaçlara ulaşamadıkları için oluşan hastalıkların tedavisine yönelik de sorunlar yaşıyorlar. Ailenin bakımının yükü kadınların üzerinde. Deprem bölgesinde yemek pişirmek için tüp bulamıyor, sebze yok, meyve yok. Bir aydan bu yana eğer sıraya girip bulabilirlerse -yardım ekiplerinden- çocuklarını doyurmaya çalışıyorlar. Tabii, ilk hareketle yoğun bir şekilde yardım geliyordu ama artık bunlar da yardımlar da azalmaya başladı. Dolayısıyla gerçekten bu anlamda, gıda anlamında da çok büyük sorunlar yaşıyor.

Deprem çocukları da acımasız hayatın insafsızlığına terk edilmiş durumda. Refakatsiz çocuklar deprem nedeniyle maalesef deprem bölgesinde çok büyük sorun. Depremde çocuklar kayıp; bazı tarikatların yetim çocukları yurtlarına aldığı iddiaları hâlen geçerliliğini koruyor. Bir cemaat köyünde 1.100 çocuğun bulunduğu açıklanmasına rağmen kimse oralı bile olmuyor.

Değerli milletvekilleri, depremin ilk günlerinden itibaren hastane ziyaretlerimizde kim olduğu belli olmayan grupların öbek öbek sıralandığını gördük. Hastanenin önünde kim bu insanlar ve neden bekliyorlardı, kendini ifade edemeyen hastanedeki çocuklara sahip çıkmaya kalkışan bu insanlar bu fütursuzluğa nasıl cesaret ediyorlardı? “Devlet nerede?” diye burada bir kez daha soruyoruz. O günlerde il valilerine önlem almaları için bilgi aktardık. Bugün bu kürsüden Hükûmete bir kez daha sesleniyorum: Çıkın sırça köşklerinizden, çocukları kurtarın, çocuklarımızı zalimlerin zulmüne terk etmeyin diyorum.

Ailesini kaybeden çocukların kaybolma, kaçırılma riskine karşı neden hiçbir önlem almıyorsunuz? Çocuklar kayıp, çocuklar sahipsiz, çocuklar eğitimden mahrum bırakıldı.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)