Kadınların sağlık ve eğitim başta olmak üzere tüm kamu hizmetlerinde karşılaştıkları ayrımcılığın ortadan kaldırılması için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Hekimin, hastayı kendi kişisel görüşleri doğrultusunda tedavi etmeyi reddetmesi, sağlık hizmetlerinin insan hakları kapsamında taşıdığı kritik önem göz önüne alındığında, kabul edilebilir bir tutum değildir. Özellikle ayrımcılık ya da damgalama gibi gerekçelerle tedaviden kaçınmak, ne tıbbi etikle ne de hukuki ilkelerle bağdaşır.

Bu olay, sadece bireysel bir ayrımcılık vakası değil; kadınların giydikleri kıyafet üzerinden "makbul kadın" dayatmasının, bedenlerinin tahakküm altına alınmak istenmesinin kamusal alana taşınmasının çarpıcı bir örneğidir.

Kadınlara yönelik ataerkil denetim anlayışının sağlık hizmetlerine yansıması ve kadının bedenine, yaşam tarzına, kimliğine saygı göstermeyen bir zihniyetin ürünü olarak, açıkça kadın düşmanlığı barındırması evrensel insan hakları, hasta hakları, hekimlik etiği ve toplumsal cinsiyet eşitliği ilkelerine aykırıdır.

Hipokrat Yemini ve TTB Hekimlik Meslek Etiği Kuralları, hekimin hasta arasında herhangi bir ayrım gözetmeden sağlık hizmeti sunması gerektiğini açıkça belirtir.

Hekimin bireysel görüşlerini kamu hizmetine taşıması; kadınların kıyafetleri ve yaşam tarzlarının yargılanması, aşağılanması ve sağlık hakkının engellenmesi, tıbbi etik, hasta hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliği açısından ciddi bir ihlal teşkil etmektedir. Ayrıca, aynı hekimin geçmişte çocukların evlilik adı altında sistematik istismarını meşrulaştıran açıklamalarıyla kamuoyunun tepkisini çekmiş olması, kadın ve çocuk hakları açısından daha geniş bir değerlendirme yapılmasını zorunlu kılmaktadır.

Ne yazık ki bu münferit bir olay değil, kadının varlığını "mahremiyet", "ahlak", "gelenek" kisvesi altında denetlemeyi hedefleyen erkek egemen zihniyetin bir ürünüdür. Düzce'de bir lisede yaşanan skandal da aynı zihniyetin farklı bir alandaki tezahürüdür. Düzce Turgut Özal Anadolu Lisesi'nin yeni eğitim dönemi için hazırladığı 18 maddelik "okul kuralları" listesinde, özellikle kız öğrencileri hedef alan ayrımcı maddeler yer almaktadır. Bu iki örnek; sağlık ve eğitim gibi kamusal hizmet alanlarında, kadınların sadece kıyafeti, bedeni ya da yaşam tarzı nedeniyle kontrol altına alınmaya çalışıldığını göstermektedir. Kadınların yaşamın tüm alanlarında, ayrımcılığa, baskıya ve dışlanmaya maruz bırakılması, bireysel bir davranış ya da "istisna" değil; derin, sistematik bir kadın düşmanlığı sorunudur. Nitekim mevcut iktidarın İstanbul Sözleşmesi'nden bir gecede çekilmesi, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından hazırlanan ve 81 ilde okutulan Cuma Hutbesinin içeriği ile kadın bedenini tahakküm altına almak isteme çabası, her gün en az 3 kadının katledilmesi kadın düşmanlığının vardığı noktayı göstermektedir.

Bu bağlamda; kadınların sağlık ve eğitim hizmetlerine eşit ve ayrımcılıktan uzak biçimde erişimini engelleyen uygulamaların açığa çıkartılması, kamu görevlilerinin kişisel "değer" yargılarını, görev alanlarında ayrımcı şekilde kullanmalarının önüne geçecek mekanizmalar belirlenmesi, sağlık ve eğitim başta olmak üzere tüm kamu hizmetlerinde toplumsal cinsiyet eşitliğini gözeten denetim, eğitim ve etik standartların belirlenmesi ve kadınların yaşam tarzı, kıyafeti ya da bedeni nedeniyle kamusal haklardan dışlanmasının, insan haklarına ve Anayasa'ya aykırı olduğu konusunda kurumların net tutum almasını sağlamak amacıyla bir araştırma komisyonu kurulması elzemdir.