Kadına yönelik şiddet olaylarının artmasının nedenlerinin araştırılarak alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Yirminci yüzyılın ilk yarısında dünyada kadınlara seçme ve seçilme özgürlüğünü anayasal düzlemde tanıyan Türkiye"nin, yirmi birinci yüzyılın ilk yarısında kadınların en fazla şiddete maruz kaldığı OECD ülkesi konumunda olması hükümet yetkililerinin konuyla ilgili eksikliklerini ortaya koymaktadır. "Hayatlarında en az bir kere eşi veya sevgilisinin fiziksel ve/veya cinsel şiddetine maruz kalan kadınların oranını" gösteren OECD verileri (2023), Türkiye'de kadınların önemli bir kesiminin hayatlarında en az bir kere bu şiddet türüne maruz bırakıldıklarını ortaya koymaktadır. AB üye ülkeleri arasında Türkiye bu istatistikte en yüksek şiddet oranına sahip ülke konumundadır. OECD ülkeleri arasında ise ülkemiz en yüksek kadına şiddet oranına sahip ikinci ülke olarak görülmektedir.

Kadına yönelik şiddetin en radikal formu olan kadın cinayetleri konusunun Türkiye'de geçtiğimiz bir yıl içerisinde sivil toplum aktörleri ve medya aracılığıyla farkındalık yaratılmaya çalışıldığı üzere yeniden artma eğilimi gösteren bir kadın sorunu olarak ortaya çıkması, bu gelişimin temel nedenleri ile ilgili araştırmalar yapma ve stratejiler geliştirme gerekliliğini beraberinde getirmektedir. Hâlihazırda uluslararası veriler üzerinden en güncel bilgilere sahip olunamamakla birlikte ulusal STÖ"ler tarafından sağlanan veriler de kadın cinayetlerindeki bu olumsuz tabloyu doğrular niteliktedir. Kadına yönelik şiddet ve şiddetin nihai sonucu olarak kadın cinayetlerine ilişkin resmi veriler bulunmadığından yapılan araştırmalar eksik ve yetersiz kalmaktadır.

Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu verilerine göre ne yazık ki 2022 yılında 334, 2021 yılında 280, 2020 yılında 300 kadın bir erkek tarafından öldürülmüştür. Platform 2023 yılının ilk 11 ayında ise kadın cinayeti sayısını 286 ve şüpheli kadın ölüm sayısını ise 220 olarak açıklamıştır.

Türkiye'de kadın cinayetleri, toplumsal, hukuki ve kültürel boyutlarıyla ele alınması, bu cinayetlerin son bulması konusunda önemli bir yol haritası olacaktır. Özellikle toplumsal cinsiyet eşitsizliğine karşı mücadele, hukuki düzenlemelerin güçlendirilmesi, medyanın sorumlu bir rol üstlenmesi ve topluma yönelik eğitimler aracılığıyla farkındalık kampanyaları kadın cinayetleriyle mücadelede önemli adımlar olabilecektir.

Bu nedenle, kadına yönelik şiddet olaylarının artmasının nedenlerinin araştırılarak, alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98. ve TBMM içtüzüğünün 104 ve 105. Maddesi uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulması yerinde olacaktır.