Eski bir Cumhurbaşkanı'nın evinden çıktığı iddia edilen rapora ilişkin

Ancak geçtiğimiz günlerde Turgut Özal'ın satılan evinden çıkan ve ardından hurdacıya satılan "gizli" ibareli "Psikolojik Etkinlik Raporu'nda söz konusu Kürt iş adamlarının infazının MGK kararı olduğu ilk kez "resmi" olarak tescillenmiştir. Dönemin MGK''sı tarafından 1992 yılında hazırlanan ve 1993 yılında dönemin Cumhurbaşkanı Turgut Özal'a sunulan "gizli" ibareli bu raporda MGK Genel Sekreterliğine bağlı bir birim olan "Toplumla İlişkiler Başkanlığı'nın (TİB) görev alanının ve etkinliğinin nasıl genişletileceği yer almaktadır. Buna göre devlet çapında yürütülecek bu psikolojik harekatta devletin pek çok önemli kurumunun MGK Genel Sekreterliği'ne bağlı olarak çalışan TİB ile koordinasyon içinde çalışmasını sağlamayı amaçlayan yeni bir örgütlenme çizelgesi çıkarılmıştır.

Raporda "...bütün tedbirlere rağmen ülkenin bütünlüğüne kasteden silahlı ve bölücü terör olayları giderek yoğunlaşan ve hatta ülkenin geneline yönelik artarak yaygınlaşan bir nitelik kazanma istidadı göstermektedir" denilerek açıkça söylenmemekle beraber demokratik hukuk devleti kuralları ile PKK ile mücadele edilemediği itiraf edilerek, hukuk dışı yeni yöntemlere başvurulacağının sinyalleri verilmiştir. Türkiye'nin siyasi kaderini belirleyen bu raporda, Jandarmaya "Mahalli şartlara uygun olarak aşiret reislerinin nüfuzlarını kırarak, devlet otoritesini sağlamak.", "Örgüte destek sağladığı bilinen iş adamlarına karşı özel tedbirler uygulamak" gibi psikolojik savaştaki en önemli görevler verilmiştir. Bu rapordan hemen | yıl sonra 1994 yılında Kürt iş adamlarına yönelik faili meçhul cinayetlerin art arda işlenmesinden, Jandarmanın iş adamlarına nasıl bir özel tedbir uyguladığı anlaşılmaktadır. Bugün ortaya çıkan resmi nitelikteki bu "Psikolojik Etkinlik Raporu" ile yıllardır sadece sözlü ifadelere dayandırılan bu listenin varlığına ilişkin şüpheler tamamen ortadan kalkmıştır.

Sadece faili meçhul cinayetler değil, köy boşaltmalardan, tüm hak ihlallerine kadar süregelen hukuksuz ve keyfi uygulamalardan anlaşılacağı üzere bu raporda yazılanlar harfiyen uygulanmış; sonuçları telafisi mümkün olmayan büyük yaralar açmıştır. Devlet içindeki bu derin yapılarla etkin mücadele etmedikçe, sorumlular ve failler cezasız bırakıldıkça faili meçhul cinayetler, yargısız infazlar, işkenceler, hak ihlalleri yani bu büyük yaralar hiç bitmeyecektir. Bu konuda kamuoyunu tatmin edici bir sürecin işletilmesi ve bu tarz ağır insan hakları ihlali faaliyetlerini önleyici hukuki ve siyasi mekanizmaların kurulması ve bu yapılanmalarla etkin bir mücadele hayati bir öneme sahiptir.

Bu bağlamda;