Disiplin cezası olarak hücre hapsi almaları nedeniyle koşullu salıvermeden faydalanamayan mahkumlara ilişkin

Hücre disiplin cezaları; geçici. istisnai ve ölçülü yaptırımlar olmaktan çıkarılarak, geçmişte infaz edilmiş ve hatta kaldırılmış olmalarına rağmen bugüne taşınmakta: mahpusların koşullu salıverilme haklarını ortadan kaldıran kalıcı bir cezalandırma aracına dönüştürülmektedir. Mahpuslar arasında "infazın yakılması" olarak tarif edilen bu tablo. disiplin hukukunun infaz hukukunu yuttuğu. tahliyenin idarenin keyfi takdirine bağlandığı yeni bir infaz rejiminin kurulduğunu göstermektedir.

Bu rejimin temel hukuki dayanaklarından biri olarak 5713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 17/2. maddesi gösterilmekte; yıllar önce alınmış ve infaz edilmiş hücre disiplin cezaları, mahpusların bugünkü hukuki statülerini belirleyen mutlak bir tahliye engeline dönüştürülmektedir. İyi halli olma. uzun süre disiplin cezası almama. hatta bazı durumlarda beraat kararları dahi bu engeli ortadan kaldırmamaktadır.

Farklı cezaevlerinden tarafımıza ulaşan başvurular: Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda Resul Baltacı. Fikret Karakoç. Mazlum Kaya ve Sinan Tutmaz; Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda Sema Oral. Rukiye Fidan. Tenzile Acar. Hatice Güzel. Dilan Turan, Şükran Avşar, Kıymet Ilgaz ve Şivekar Ataş: Sungurlu/Çorum T Tipi Cezaevinde Vedat Bozkurt: Bolu Cezaevi'nde ise Ali Adıman. Suat Duman. İbrahim Doğan, İbrahim Ergün. Şaban Saruhan. Hüseyin Ayyıldız. Felemez Kapçak. Abdurrezak Gülmez. Fermani Çetin, Mehmet Salih Adan. İhsan Balkaş ve Kerem Öztürk örneklerinde vörüldüğü üzere. birçok ceza infaz kurumunda hücre disiplin cezalarının tahliyeyi doğrudan belirleyen bir araca dönüştürüldüğünü açık biçimde ortaya koymaktadır.

Bu başvurular; kültürel ifadelerin. sayım uygulamalarına itirazın. fiziki koşullara dair şikayetlerin ve hatta beraatle sonuçlanan fiillerin dahi hücre cezasına konu edilerek, gı bir "infaz yakma' mahpusların koşullu salıverilme haklarının fiilen ortadan kaldırıldı mekanizmasına bağlandığını göstermektedir.

Bu tablo; disiplin hukukunun ikinci bir cezalandırma rejimine dönüştüğünü, cezaevlerinde hukuki güvenliğin askıya alındığını ve Adalet Bakanlığının denetim ve gözetim yükümlülüğünün fiilen ortadan kalktığını göstermektedir.

Ceza infaz kurumlarının yönetimi. denetimi. disiplin uygulamaları ve infaz rejiminin insan haklarına uygunluğu doğrudan Adalet Bakanlığı'nın sorumluluğundadır. Bu nedenle ortaya çıkan sistematik ihlallerin münferit uygulamalar olarak açıklanması mümkün değildir. Bu bağlamda;