Açlık veya yoksulluk sınırı altında maaş alan ve BAĞ-KUR prim borcu bulunan kişilere ilişkin

Türkiye'de artan hayat pahalılığı, yüksek enflasyon, gelir dağılımındaki bozulma ve sosyal güvenlik yükümlülüklerinin ağırlaşması nedeniyle çok sayıda yurttaşımız, elde ettiği gelirle temel ihtiyaçlarını karşılayamaz hâle gelmiştir. Özellikle küçük esnaf, çiftçi, kendi nam ve hesabına çalışanlar ile düzensiz gelire sahip Bağ-Kur'lular açısından bu tablo daha da ağırlaşmaktadır. Geliri açlık sınırının, hatta yoksulluk sınırının altında kalan yurttaşların bir yandan yaşamlarını sürdürmeye çalışırken diğer yandan Bağkur prim borcu nedeniyle sosyal güvenlik sistemine erişimde yeni mağduriyetlerle karşı karşıya kalması, sosyal devlet ilkesiyle bağdaşmayan ciddi bir sorun hâline gelmiştir.

TÜRK-İŞin Mart 2026 araştırmasına göre açlık ve yoksulluk sınırı, çalışanların içinde bulunduğu geçim sıkıntısının boyutlarını ortaya koyan temel göstergelerden biridir. Dört kişilik ailenin aylık gıda harcaması tutarı (açlık sınırı) 32.793 TL olmuştur. Geliri temel yaşam maliyetlerinin altında kalan Bağ-Kur'luların prim borcunu ödeyememesi yalnızca bireysel bir borç sorunu değil; sağlık hizmetlerine erişim, emeklilik hakkı, sosyal güvenlik kapsamı ve insan onuruna yaraşır yaşam açısından yapısal bir sosyal politika meselesidir.

Tarafıma ulaşan çok sayıda yurttaş; özellikle Uşak ilinde, gelirleri açlık veya yoksulluk sınırının altında kaldığı hâlde Bağkur prim borçları nedeniyle büyük bir çıkmaz yaşadıklarını, gelirlerinin temel ihtiyaçlarına dahi yetmediğini, buna rağmen prim yükümlülüklerinin devam ettiğini ifade etmektedir. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın bu vatandaşlarımıza yönelik ne tür bir veri takibi yaptığı, Uşak özelinde bu durumdan etkilenen kişi sayısının kaç olduğu ve gelir gerçekliği ile sosyal güvenlik borçları arasındaki bu çelişkiyi gidermek için hangi politikaları geliştirdiği kamuoyunun yanıt beklediği başlıca konular arasındadır. Bu bağlamda,