Terörle Mücadele Kanunu ile Türk Ceza Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Terörle Mücadele Kanununun sistematiğine baktığımızda 2, 4 ve 7. Maddelerini incelediğimizde o maddelerde açıkça hangi davranışın suç olarak düzenlendiği yazılmamıştır. Sadece genel ve soyut ifadeler kullanılmıştır. Terör tanımı bu şekilde yapılmıştır ve açıkça insan öldürme suçundaki gibi ya da hırsızlık suçundaki gibi ya da yağma suçundaki gibi açıkça suç tipi ve fiili tanımlanmamış ve terörle mücadele kapsamında açılan davalarda bir kişinin fiilinin terör suçu tanımı kapsamında kalıp kalmadığı ancak hakimin yorumuna muhtaçtır. Eğer bir suç tipinde fiil açıkça düzenlenmeyip de hakimin yorumuyla ancak bir filin terör tanımına girip girmediği anlaşıyorsa bu tipik kanunsuz suç ve ceza olmaz kanunilik ilkesinin ihlalidir. Terörle Mücadele Kanununu açıp okuduğumuzda hiçbir yerinde herhangi bir fiil açıkça suç olarak düzenlenmemiştir.

Terörle Mücadele Kanunun 4. maddesinin ifade özgürlüğü ile ilgisi doğruda bulunan TCK 213,214,215, 300,318, 319. maddeler yasadan çıkarılmalıdır.

Terörle Mücadele Kanunun 6/2 maddesi ifade özgürlüğüne aykırı ve belirli olmayıp, soyuttur. Bu sebeple kaldırılması gerekmektedir.

Terörle Mücadele Kanunun 7 maddesi ifade özgürlüğü başta olmak üzere hak ve hürriyetleri sınırlamakta ve kamu vicdanını yaralayan kararlara sebebiyet vermektedir. Bu sebeple kaldırılması özgür düşüncenin hakimiyeti için önemlidir.

Terörle Mücadele Kanunu madde 19'da ödüllendirme maddesi tamamıyla iftira, komplo, kendini aklama adına insanları yakma, ispiyoncu bir millet oluşturma, muhaberat devleti yapma, keyfi para dağıtma, insanları kandırma vb nedenlerle getirilen bir madde olduğundan kanundan çıkartılmalıdır. Zaten kanunlarda ajan, istihbarat ve diğer önleyici ve idareci düzenlemeleri vardır, ayrıca herhangi bir örgütün çözülmesine yardımcı olana da ceza indirimi vardır. Bu madde ne yazık ki kötü niyete imkân verebilecek bir maddedir.

Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) örgüt üyeliği ile ilgili yaptırımları ihtiva eden 220/6-7 ve 314/2-3. Maddeleri ile ilgili AİHM"in ve birçok hukuki kurumun yaptığı tespite göre, bırakın bu maddelerin "hukukilik" kriterlerini, bunların "kanunilik" unsurlarını bile taşımadığı saptanmıştır.

AİHM, tüm bu başvuruları, Terörle Mücadele Kanunu (TMK), TCK, inceleme tarihine kadar yapılan mevzuat değişiklikleri ve uluslararası kurumların görüşleri bağlamında değerlendirdikten sonra, anılan düzenlemelerin "kanunilik" unsurunu taşımadığını belirterek Türkiye'yi mahkum etmiştir. Mahkemeler örgüt üyeliği tespitini, "kanunilik" unsuru sağlanamadığından, pratikte keyfi ve kötü niyetli bir şekilde uygulayabilmektedirler. Bu nedenle Venedik Komisyonu TCK 314/2. maddeye kaynaklık eden 220. maddenin 6 ve 7. fıkralarının yürürlükten kaldırılmasını tavsiye etmiştir.

Bu amaçla söz konusu " Terörle Mücadele Kanunu ile Türk Ceza Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi" hazırlanmıştır.