4046 Sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Türkiye'nin iktisat tarihi yanlış özelleştirme uygulamalarıyla doludur. Diğer ülkelerdeki uygulamaların aksine, Türkiye'de özelleştirme, artan kamu açıklarını finanse etmenin ve kayırmacılığın bir yolu olarak kullanılmaktadır. Özelleştirmeden elde edilen kaynaklar devletin cari harcamalarını karşılamak için kullanılmakta, şeffaflıktan uzak özelleştirme ihaleleri iktidara yakın isimlerin üzerinde bırakılmaktadır. Türk Telekom özelleştirmesinde olduğu gibi, yeterliliği olmayan yatırımcılara satılan kuruluşlar daha sonra Türkiye'nin ekonomisini ve güvenliğini tehdit eder bir noktaya gelmektedir.

İktidar, son olarak askeri fabrikaları özelleştirme kapsam ve programına almaya başlamıştır. Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından özelleştirmenin ana felsefesi, "devletin, asli görevleri olan adalet ve güvenliğin sağlanması yolundaki harcamalar ile özel sektör tarafından yüklenilemeyecek altyapı yatırımlarına yönelmesi, ekonominin ise pazar mekanizmaları tarafından yönlendirilmesi" olarak tanımlanmaktadır. Devletin asli görevi olan güvenlikle doğrudan ilgili askeri fabrika ve bunların varlıklarının işletme hakkı devri yoluyla da olsa özelleştirme kapsamına alınması bu yaklaşımla taban tabana zıttır. Devletin bu alanı özelleştirmesi değil, aksine milli güvenliğimizi doğrudan ilgilendiren bu alanlara yoğunlaşması gerektiği açıktır.

Askeri fabrika ve tesislerimizde gerçekleştirilen üretim, Türk Silahlı Kuvvetlerimizin, harbe hazır tutulmasında gereksinim duyduğu temel ürünleri oluşturmaktadır. Örneğin, 20 Aralık 2018 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararıyla özelleştirilmesine karar verilen Sakarya Tank Palet Fabrikası, tek başına Türk Silahlı Kuwvetlerinin tüm birliklerinin palet ihtiyacını karşılamaktadır. Ülkede tank üretimi yapılabilen tek fabrikadır ve tek optik imalat üretim sistemine sahiptir.

Suriye sınırında gerçekleştirdiğimiz IŞİD Operasyonu ve Fırat Kalkanı Harekâtı'nda kullandığımız Fırtına Obüsleri, bu fabrikada üretilmiştir. "Tank Hastanesi" olarak da bilinen Tank Palet Fabrikası, 43 yıllık geçmişe, deneyimli mühendis ve işçi kadrosuna sahiptir. Oluşturulan kurumsal yapının özelleştirmeyle bozulması, telafisi mümkün olmayan kayıplar yaratacaktır. özel sektör eliyle yürütülebilmesi mümkün olmayan bir üretim ve çalışma sistemi söz konusudur.

Bu tür fabrikaları işletme hakkı devri yoluyla da olsa özelleştirmek ne milli güvenlik ne de ekonomik açıdan mantıklı değildir.

Açık işaretler fabrikanın, Altay Tankı seri üretim ihalesini alan iktidara yakın bir firmaya verilmek istendiğini ortaya koymaktadır. Bu da söz konusu fabrikanın ekonomik bir gereklilikten çok iktidara yakın bir gruba rant aktarmaya yönelik olarak özelleştirilmek istendiğine ilişkin iddiaları güçlendirmektedir.

Türkiye'nin milli güvenliğini, ordunun harbe hazır tutulmasını, ordunun ihtiyaçlarının istikrarlı bir şekilde karşılanmasını tehlikeye sokacak bu tür adımların önüne geçilmelidir.

Tek alıcısı Türk Silahlı Kuvvetleri olan ve yoksul halkın ödediği vergilerle kurulan askeri fabrikaların özelleştirilmesi, ne serbest rakabet ne de verimlilik artırma gibi gerekçelerle açıklanabilir. Teklifle, milli güvenlik, ülke menfaati, kamu yararı ve özelleştirme felsefesi gözetilerek, askeri fabrika ve tesislerin özelleştirme kapsamı dışına çıkarılması hedeflenmektedir.