Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi

Ülke çapında uygulanan yanlış ekonomi politikaları ve benzer etmenler dolayısıyla ortaya çıkan enflasyon, ülkenin her bir ferdini derinden etkilemektedir. Asgari ücret, açlık sınırının altına düşmüş, emekli aylıkları ise asgari ücretin bir hayli altında kalmıştır. Tüm hayatları boyunca prim sistemine düzenli ödeme yapmak suretiyle emekli aylığına hak kazanan emekliler için öngörülen bu yaşam standardı ne yazık ki insan onuruna yaraşır bir nitelik taşımamaktadır. Öte yandan, emeklilerin büyük bir kısmı ek gelir elde edebilmek için çalışabilecek bedensel güce sahip değildir. Kaldı ki, emekliliğe hak kazanmış bir bireyin geçinebilmek için çalışmak zorunda bırakılması da sosyal devlet ilkesi ve Anayasal gerekliliklerle bağdaşmamaktadır.

Tüm bu hususlar, ülkemizde emeklilerin genel durumunu üzücü bir biçimde ortaya koymaktadır ancak emeklilerin yaşadığı sorunlar bunlarla sınırlı değildir. Ülkemizde sağlık hizmetlerine erişmek, istisnai durumlar hariç olmak üzere, ücretsiz değildir. Emeklilerin 7.500 Türk lirası ile bu enflasyonist ortamda hayatta kalmaya çalıştıkları düşünüldüğünde sağlık harcamaları için ayırabilecekleri bir bütçeden bahsedilememektedir. Ancak, emekli bireylerin sağlık hizmetlerine duyduğu ihtiyaç sıklığının diğer yaş gruplarına göre fazla olacağı ve bundan kaynaklı olarak sağlık harcamalarının emeklinin bütçesinde büyük bir ağırlığa ulaşacağı politika belirleyiciler tarafından göz ardı edilmektedir.

Devlet, bireylerin sağlık hakkına erişimini temin etmekle Anayasa tarafından ödevlendirilmiştir. Devlet, bu yükümlülüğünü yerine getirirken elbette ki Anayasanın 6l. maddesinde açıkça "Yaşlılar, Devletçe korunur, Yaşlılara Devlet yardımı ve sağlanacak diğer haklar ve kolaylıklar kanunla düzenlenir." şeklinde yer verilen emredici ifadeye de riayet etmelidir. Diğer bir deyişle, devletin bu yükümlülüklerini yerine getirdiği sırada birtakım dezavantajlı grupların gözetilmesi ve korunmasını teminen hareket etmesi, Anayasal bir zorunluluktur. Bilinmelidir ki, refah içinde yaşayan bir toplumun en belirgin özelliği; bedensel, ruhsal ve sosyal anlamda tam bir iyilik hali içerisinde bulunan bireylerden oluşmasıyla sağlanabilecektir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, emekli vatandaşların her türlü sağlık hizmetine ücretsiz ulaşabilmesi amacıyla ayakta ve yatarak tedaviler, reçete edilen ilaçlar dahil olmak üzere her ne ad altında olursa olsun kendilerinden hiçbir ücret talep edilememesi yönünde kanun teklifi verilmesi zorunluluğu hasıl olmuştur.