Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

1857 yılında New Yorklu 40.000 dokuma işçisi kadının daha insanca bir yaşam isteyerek, eşitsizliğe ve ayrımcılığa karşı sürdürdüğü grev ve mücadeleyle başlayan süreçte 8 Mart, tüm dünya kadınlarının kutladığı uluslararası bir güne dönüşmüştür.

26 - 27 Ağustos 1910 tarihinde Danimarka'nın Kopenhag kentinde 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında Clara Zetkin tarafından 8 Mart'ın, "Internationaler Frauentag" (International Women's Day - Dünya Kadınlar Günü) olarak anılması önerisi getirilmiş ve öneri oybirliğiyle kabul edilmiştir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu da 16 Aralık 1977 tarihinde $ Mart'ın "Dünya Kadınlar Günü" olarak anılmasını kabul etmiştir.

Türkiye'de 8 Mart Dünya Kadınlar Emekçi Günü ilk kez 1921 yılında "Emekçi Kadınlar Günü" olarak kutlanmaya başlanmıştır. 1975 yılında ve onu izleyen yıllarda daha yaygın, ve yığınsal olarak kutlanmış, kapalı mekanlardan sokaklara taşınmıştır. 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi'nden sonra dört yıl süreyle herhangi bir kutlama yapılmamış, 1984'ten itibaren ise her yıl çeşitli kadın örgütleri tarafından "Dünya Kadınlar Günü" olarak kutlanmaya devam edilmiştir.

8 Mart 1867'nin üzerinden 161 yıl geçmesine karşın dünyada ve ülkemizde kadınla ilgili sorunlar, geçmişten bugüne azalacağına artarak büyük bir toplumsal sorun haline dönüşmüştür.

Bu süreçte kadına yönelik şiddet çeşitlilik kazanarak ve artarak devam etmiştir. Adalet Bakanlığı verilerine göre kadın cinayetleri 2002'den, 2010 kadar yüzde 1400 oranında artmış, 2002 ile 2011'in ilk altı ayı arasında tam 4410 kadın öldürülmüştür. Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu'nun yayınladığı rapora göre, kadın cinayetleri sayısı bir önceki yıla göre "025 artarak 2017 yılında 409 olmuştur.

Ülkemizde yaşananlar ve artan şiddeti göz önüne aldığımızda kadın, sadece doğuran, büyüten, evi çekip çeviren, yaranmak, onay görmek zorunda hisseden konumundan kurtulamadıkça, bu geleneksel halden çıkamadıkça kaderi de değişmeyecektir. Sevgisiz sadece siyasi ideolojilerin peşinden giden anlayış, şiddeti doğuran en büyük nedenlerdendir.

Öte yandan Türkiye hâlâ biyolojik farkı öne sürülerek kadın, erkek eşitliğine inanmayan, kadının bedenine 3 çocuk diyerek hükmetmek isteyen, hak ve özgürlükleri kısıtlayan, şiddetin her geçen gün arttığı muhafazakâr bir ülke durumundadır.

Bunun ekonomik, sosyal ve kültürel dönüşümlerle, göçlerle yakından ilgisi olduğu açıktır.

Günümüzde, hak ve eşitlik mücadelesinde yaşamlarını kaybeden kadınlara adanmış 8 Mart günü, dünyanın her yerinde, nerede olursa olsun, hangi sınıftan olursa olsun tüm kadınlara uygulanan sömürü ve baskıya karşı mücadelenin simgesi olarak, genel tatil günü kabul edilmiş olmasın karşın; Türkiye'de hükümetler, bugüne kadar geçen süreçte, çok çeşitli toplumsal kesimlerin, kadın örgütlerinin, işçi sendikalarının ve sivil inisiyatiflerin ısrarla dile getirdikleri *8 Mart Resmi Tatil Olsun" talebini görmezden gelmeye devam etmektedir.

Kanun teklifimizle; 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun kapsamında, ülkemizde yaşam hakkı başta olmak üzere, her türlü hak ihlali ve şiddet, baskı, taciz, fırsat eşitsizliği kanların mücadelesine destek vermek için, 8 Mart'ın ülkemizde defe adıyla genel tatil günü olarak belirlenmesi öngörülmüştür.