6/6/2002 Tarih ve 4760 Sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu ve 25/10/1984 Tarih ve 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Günümüz koşullarında teknolojik ilerlemenin eriştiği seviye, her alanda olduğu gibi eğitim alanındaki değişim sürecinde de etkili faktörlerin başında gelmektedir. Gelişen teknolojik imkânlarla beraber eğitim süreçleri, klasik öğretim araçlarının çok ötesine geçerek büyük ölçüde dijitalleşmiş; araştırmadan ödev hazırlamaya, çevrimiçi ders takibinden uygulamalı laboratuvar çalışmalarına kadar pek çok faaliyet akıllı telefon, bilgisayar ve tablet gibi cihazlar üzerinden yürütülür hale gelmiştir.

Özellikle pandemi döneminde uygulanan uzaktan ve hibrit eğitim modelinin pandemi sonrasında da giderek kalıcı bir unsur haline gelmesi, yükseköğretim öğrencilerinin kendi eğitim süreçlerinde temel düzeyde teknolojik donanıma sahip olmasını kaçınılmaz kılmıştır. Ancak teknolojik cihaz fiyatlarının döviz kuru ve küresel ekonomik daralmanın etkisiyle ciddi ölçüde artması, öğrenciler ve aileleri üzerinde ağır bir mali yük oluşturmaktadır. Buna bağlı olarak pek çok öğrenci ders materyallerine ulaşmakta, ödev ve projelerini hazırlamakta ve güncel akademik kaynaklara erişmekte zorluk çekmektedir. Bu durum, eğitimde fırsat eşitliği ilkesini doğrudan etkilemekte ve sosyoekonomik açıdan dezavantajlı öğrencilerin eğitim amaçlı ihtiyaçlarını gidermelerinde aksaklıklara yol açmaktadır.

Anayasa'nın 42'nci maddesinde güvence altına alınan eğitim hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi, ancak çağın gereklerine uygun bir altyapı ile mümkündür. Bu istisna, devletin gençlere ve eğitime verdiği değerin somut bir yansıması olup, uzun vadede ülkenin beşeri sermayesinin güçlenmesine, nitelikli iş gücü kapasitesinin artmasına ve dijital dönüşüm stratejilerinin hızlanmasına katkı sağlayacaktır.

Bu kapsamda söz konusu düzenleme ile eğitimde firsat eşitliği ve gençlerin dijital çağın gerekliliklerine uyum sağlayabilmesine katkı sağlanacaktır.