Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Son yıllarda Türkiye'de artan bireysel silahlanma ile öldürülen veya yaralanan insan sayısı arasında doğrudan bir ilişki bulunmaktadır. Bütün veriler, bireysel silahlanmanın önünü açmanın yarattığı toplumsal tehlikenin ne denli ciddi olduğuna işaret etmektedir. Öyle ki, silaha erişimin kolaylaşması ve etkin denetim mekanizmalarının yetersizliği, toplumsal huzuru tehdit eden, bireylerin yaşam hakkını doğrudan tehlikeye atan bir güvenlik sorununa dönüşmüştür. Bu bakımdan silahlanmayı genişleten veya özendiren düzenlemeler, yaşam hakkı önünde ciddi bir tehdit oluşturmaktadır.

Esasen güvenlik, devlet organları tarafından, egemenlik yetkisi kapsamında sağlanmaktadır. Bir başka anlatımla Devlet'in varlık nedeni, yurttaşların güvenlik içinde yaşamalarını sağlamaktır. Bu amaçla, belli devlet görevlerinde bulunanların silah taşıması gerekli olabilir; bunlar, "görevtyetkitsorumluluk" gereklerine tabi olup, silah kullanmaları çok sıkı kurallara bağlanmış bulunmaktadır. Nitekim Türkiye'de kolluk yetkileri son yıllarda anayasal sınırları bile aşacak derecede genişletilmiş; geceleri yaygın bekçi uygulaması da güvenliği pekiştirici bir diğer unsur olarak hayata geçirilmiştir.

Bu nedenle, resmi görevliler dışında bireysel silahlanma alanının genişletilmesi, toplumsal barış açısından tehlike ve tehdit unsuru oluşturmakla beraber devletin egemenlik yetkisi çerçevesinde örgütlü zor kullanma yetkisi ile yarışabilecek milis veya para-militer güçlerin oluşma riski ihtimal içindedir.

Teklifle, değişiklik yapılması istenilen yürürlükteki maddede, Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte belirlenecek esaslara göre valiler tarafından verilecek izin vesikasını alanlara ateşli silah taşıma ve bulundurma imkânı tanınmaktadır. Ancak, Yürütme"ye, Anayasa'nın 2. maddesindeki hukuk devleti ilkesine aykırı şekilde ucu açık, kullanım esasları öngörülmemiş, sınırları belli olmayan ve keyfi biçimde kullanım riskine açık bir yetki verilmiştir. Bir hukuk devletinde, Cumhurbaşkanı da dâhil olmak üzere kamu makamlarına verilen yetkinin somut ve objektif ölçütlerle çerçevelenmiş şekilde tanınması gerekir. Ateşli silah taşıma ve bulundurma imkânı sağlayan izin vesikasının hangi esaslara göre verilebileceği; Meclis tarafından, izin vesikası. alması uygun kişi profilinin toplum açısından tehlike yaratmayacak ağır ve titiz niteliksel ölçütlerin belirlenmesi suretiyle somutlaştırılmasıyla ve şekli anlamda kanun aracılığıyla tespit edilmelidir.

Ayrıca, ateşli silahlar ve bireysel silahlanma, yaşam hakkını doğrudan tehdit eden bir durumdur. Hal böyleyken, Cumhurbaşkanı'na, silah taşıyabilecek ve bulundurabilecek kişileri belirlemeye ilişkin keyfiliğe açık bir yetkinin tanınması, Anayasa'nın 17. maddesindeki yaşam hakkına da aykırıdır. Bu düzenleme, doğası gereği kanunda somut şekilde, titizlikle ve açık olarak tarif edilmiş ve düzenlenmiş olması gereken silah bulundurma ve taşıma olanağına ilişkin esasları, salt Cumhurbaşkanı'nın takdirine bırakmakta, böylece bireysel silahlanmayı sınırsız şekilde genişletme ve yaygınlaştırma potansiyelini taşımaktadır.

Tüm bu nedenlerle, ateşli silahlara kolay erişim, aile içi şiddet, kadın ciyayGtleri, çocukların deye yaşam hakkı ihlali başta olmak üzere, ev içi güvenliğin ortadan kalkması gibi ağırşapiurasg beraberinde getirmekte ve telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurması nedE yürürlükteki maddenin kaldırılması teklif edilmiştir. z < er say 7 Türkiye Büyük Millet Meclisi Halkla İlişkiler Binası 3.Kat No: F-327 Çankaya / Ankara 06543 MADDE GEREKÇESİ