Veteriner hizmetleri, bitki sağlığı, gıda ve yem kanunu (s.s.:498)

AHMET ORHAN (Manisa)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 498 sıra sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu Tasarısının 28’inci maddesi üzerine vermiş olduğumuz değişiklik önergesi ile ilgili söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Yine bir Avrupa Birliği düzenlemeleri dayatması ile yetersiz ve eksik bir kanun tasarısı ile karşı karşıyayız. İçinde bulunduğumuz AKP İktidarı dönemi, Türk çiftçisi için giderek daha da ağırlaşan zor yıllar olmuştur. Biraz önce burada iktidar partisi temsilcileri Türk çiftçisinin içinde bulunduğu durumla ilgili güzel şeyler ifade ettiler. Ben bir tek şeyi dikkatlerinize sunmak istiyorum: Kişi başına düşen millî gelir 8.590 dolarken çiftçi için acaba kaç dolar? 2 bin doların altındadır. Bu bile bu gerçeği anlatmaya, çiftçinin içinde bulunduğu durumu anlatmaya yeterli bir örneği teşkil etmektedir.

Başta hayvancılık olmak üzere tarımsal üretimin her alanı ve çeşidinde ortaya çıkan maliyet yüksekliği ve üretim sırasındaki karmaşıklıklar, olmayan desteklemeler Türk çiftçisini daha da zora sokmaktadır. Sıkıntı ve zorluk içinde olanlar yalnız çiftçilerimiz değildir. Veterinerlerimiz, gıda mühendislerimiz, ziraat mühendislerimiz, kimya mühendislerimiz ve sektörde diğer çalışanlar da zorluk içindedir.

Bu meslek gruplarının koordineli ve birbiriyle uyum içinde çalışmaları için daha özel ve net bir düzenlemeye ihtiyaç vardır. Bu düzenlemeler her meslek grubuna alt kadroları ile birlikte mutlu ve tatmin edecek şekilde yapılmalıdır ki milletimiz ve çiftçimiz söz konusu profesyonellerden istifade edebilsin.

Değerli milletvekilleri, sağlıklı nesillerin oluşturulmasında hayvansal ürünler vazgeçilmez stratejik ürünlerdir. Bu gerçek göz önünde bulundurularak ülkemizde hayvansal ürünlerin yeterli ve sağlıklı olarak tüketilebilmesi için gerekli önlemler şimdiye kadar alınmalı idi fakat alınamamıştır.

Dünyada tarım ve hayvancılığını geliştirmeden ekonomik kalkınmasını başarmış ülke yoktur. Bu gerçek dikkate alınarak ülkemizde kişi başına düşen hayvansal ürün tüketiminin gelişmiş ülkelerdeki düzeye ulaşabilmesi için hayvansal üretim arttırılmalı ve hayvancılığın tarım içindeki payı yüzde 50'lere yaklaştırılmalıdır.

AB ülkelerinde üretim koşulları ile şekillenmiş yaygın tüketim anlayışı gereği hayvansal ürünler yüzde 70 oranında tüketilmektedir. Oysa ülkemizin üretim yapısı ve tüketim anlayışı bunun tam tersi bir seyir izlemektedir. Gelişmiş ülkeler, bu yaklaşımla ilgili plan ve projeleri uygulamaya koymuşlardır.

Günümüzde çevre kirliliği ve ekolojik dengedeki bozulma, birçok mikroorganizmaya tür barajını aşarak yeni konakçıları enfekte etme yeteneğini kazandırmıştır. Küresel pandemik tehditlere neden olan kuş gribi, domuz gribi gibi, hayvanlardan insanlara bulaşan hastalıklarla mücadelede, sağlıklı yaşam için insanların vazgeçilmez temel hakkı olan gıda güvenliği ve güvencesiyle yaşanabilir ve sürdürülebilir bir çevrenin sağlanmasında veteriner hekimlerimizin önemini bir kez daha önümüze getirmiştir.

Gıda güvenliğinin sağlanmasında yeterli hukuki ve teknik altyapıya, bu alanda çalışmakta olan personelin sayısı ve niteliğinin iyileştirilmesine, bununla birlikte süreci iyi yönetebilecek siyasi ve bürokratik irade ve anlayışa ihtiyaç vardır.

Bunun gerçekleştirilmesinde nesnel, bilimsel ve ülke gerçekleriyle uyumlu, halkımızın ve ülkemizin çıkarlarını koruyan bir mevzuat temel gerekliliktir.

Tasarıda gıda değeri olmayan ev ve süs hayvanları, veteriner sağlık ürünleri, hayvansal yan ürünler yer alırken, gıda ile temas eden madde ve malzemeler, yeni gıdalar, fonksiyonel gıdalar, GDO’lu ürünlerin kapsamda yer bulmaması önemli bir çelişkidir.

Halk sağlığı ve koruyucu sağlık hizmetlerinin tam anlamıyla uygulanması, insan tüketimine sunulan her türlü gıda maddesinin gıda yasası kapsamında yer alması ile mümkündür.

Hayvan sağlığı, hayvan refahı ve zootekni, veteriner sağlık ürünleri, veteriner tıbbi ürünler gibi bölümlerinde sadece veteriner hekime işaret eden vurgulamalar varken, hem yukarıdaki çalışma alanlarında hem de bitki sağlığı, gıda ve yem bölümlerinde, eş değer yetkiye sahip mühendislerin yer almaması, özellikle gıda bölümünde mühendislerin adının bile geçmemesi düşündürücüdür.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)