Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi münasebetiyle

AHMET ÖZYÜREK (Sivas)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 9 sıra sayılı Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi’nin 1’inci maddesi üzerine Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.

Sayın Başkanım, sizi de tebrik ediyorum, hayırlı olmasını diliyorum.

Bugün biraz gergin geçti ama ben biraz değişiklik yapayım diyorum. Ünlü halk şairimiz Âşık Veysel’in yarın doğum günü.

“Uzun ince bir yoldayım,

Gidiyorum gündüz gece.

Bilmiyorum ne hâldeyim,

Gidiyorum gündüz gece.”

Bu dizelerin sahibi üstadımız, ünlü halk şairimiz 25 Ekim 1894 tarihinde Şarkışla ilçemizin Sivrialan köyünde dünyaya gelir. Âşık Veysel’in 2 kız kardeşi yakalandıkları çiçek hastalığından hayatlarını kaybederler. Aynı çiçek hastalığına yakalanan Âşık Veysel iki gözünü kaybetmiştir. Babası Âşık’ın saz sevgisini bildiği için ona bir bağlama hediye eder. Veysel çalar söyler ta ki 39 yaşına kadar. Esma Hanım’la evlenir. Kız kardeşlerinin kaderini bir kez daha yaşar, 2 çocuğunu kaybeder. Yaşananları unutmak için Zara’ya giderek bir süre orada yaşar.

“Güzelliğin on para etmez

Bu bendeki aşk olmasa

Eğlenecek yer bulamam

Gönlümdeki köşk olmasa”

Zara’da tanıştığı Gülizar Hanım’la evlenir, 6 çocuğu olur. Ahmet Kutsi Tecer’le tanıştıktan sonra yıldızı parlar, şiirlerine gazetelerde yer verilir. Âşık Veysel’le ilgili 1965’te Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından özel bir karar alınır, Türk diline ve millî birliğe yaptığı katkıdan dolayı 500 lira maaş bağlanır. Veysel köy köy, şehir şehir dolaşarak kazandıklarıyla Kızılırmak üzerinde Kaplan Deresi Köprüsü’nü yaptırır. “Kurak, boz topraklar; burada ot yetişmez.” denilen yerlerde, bozkırlarda meyve bahçesi yapar, yetişen elmalara “Veysel elması” denir. Toprağı işlemeyi seviyordu. Yetmiş yıl Hak gözüyle gören Veysel’e doktorlar gözlerini açmayı teklif ederler, Veysel bunu reddeder. Âşık Veysel o günü bakın nasıl anlatıyor: “Doktorlar İstanbul’a davet ettiler, ‘Gel, gözlerini açalım.’ dediler. İstemem dedim. ‘Ya, nasıl olur da istemezsin? Bu fırsatı insan kaçırır mı?’ dediler. İstemem dedim. Tekrar ‘Sebebi?’ dediler. Ben şimdiye kadar kafamda bir yuva kurmuşum, gözüm açılırsa o yuva dağılır.”

Değerli milletvekillerim, şimdi size de anısına tekrar… Kusura bakmayın arkadaşlar, Âşık Veysel’i hatırlatalım size, büyük halk şairimiz.

(Hatibin cep telefonundan bir ses kaydı dinletmesi)