Öneriler

DEM PARTİ GRUBU ADINA BURCUGÜL ÇUBUK (İzmir)İşçi sınıfının başı sağ olsun, bizim sınıfımızın başı sağ olsun. Can Atalay ve Selçuk Kozağaçlı şahsında işçi katliamı davalarının avukatlarına selam olsun.

Buradan size rakamlar vermeyeceğim, oranlarla işçi katliamlarının vahametini anlatmayacağım, aktarmayacağım çünkü devletin açıkladığı resmî rakamlardan daha büyük, daha ağır bir gerçektir bir baretten, bir kemerden, sağlam bir korkuluktan daha ucuz olması işçinin canının. Biz bu önergeyi Meclise sunduğumuzda yani bu sabah, HABAŞ'taki katliamlarda katleden işçi sayısı 18'di ve bizim buraya getirdiğimiz bu resimlerde de 18 işçi vardı; daha sonra bir işçi daha hayatını kaybetti, Abdullah Kılınç ve sayı 19 oldu ve DNA eşleşmesi olmayan Barış Güney yani canının külünü dahi bulamamış bir aile.

Dün suç mahalli HABAŞ'taydık, hâlen patlamanın olduğu alanda risk devam ettiği için bizi alana sokmadılar, riskli olduğunu söylediler. Suç mahalli HABAŞ'ta, Aliağa ve Menemen'de işçilerle, ailelerle, halkla görüştük. En başta şunu söyleyeyim: HABAŞ seri katildir. Yıllardır işçiler ölüyor, yaralanıyor, sağlıklarını kaybediyor. HABAŞ'ta çalışıp da yaşamak münferittir. 2025'te işçilerden maaşlarının yüzde 30'unu düşürmeleri ya da işten ayrılmaları istendi. Böylece münferit olarak yaşayan ve bu seri katille baş etmeyi bilen deneyimli işçiler işten ayrıldılar. Burada sistem taşeronlarla sürüyor. Hatırlayalım ve hatırlatalım: Patronların büyük aşkı, işçi düşmanı taşeron sistemi AKP'nin hediyesidir. Dün bize anlatılanlar sermaye sınıfının Türkiye'deki suçlarının panoramasını sunuyor. 21 Ekimde yüksekten düşmeyle katledilen işçi Hakan Doğan'a ölümünden sonra güvenlik ekipmanı giydirilmeye çalışılmış. 5 Kasımdaki patlamada katledilen işçi Eyüp Eğinli'nin fabrikada öldüğü fakat ambulans çağrılarak ambulansta öldüğü söylendiği, böylece savcının gelmesi için işin durdurulmasının engellendiği, üretimin devam ettiği aktarıldı ve HABAŞ'ın bunu daha önce yaptığı. 9 Kasımdaki patlamada kazanda cenazesi yanarak eriyen işçilerin olduğunu söylüyorlar. İşçilerin içeride gerçekleşen patlamayla ilgili konuşmamaları, basında bu haberleri görürlerse işten atılacakları söylenerek tehdit edildikleri bilgisi var elimizde ya da 12 bin liralık kan hakkını teklif etmeye başladıkları. Taşeron şirketlerin aslında HABAŞ'a ait olduğu, muhasebelerinin, ödemelerinin HABAŞ tarafından yönetildiği, yemekhanesinden servisine her şeyde sorun yaşadıkları, bildirdikleri tamiratların yapılmadığı, gündeme gelen kirişin bunlardan sadece biri olduğu, kazan, vinç gibi ekipmanlarda sürekli sorun yaşandığı, kazanların kapasitesinin çok üzerinde tonajlarla çalıştırıldığı, rutin bakımların ocaktan beri ertelendiği, üretimin devam etmesi ve hız için hiçbir önlem alınmadan işçilerin çalıştırıldığı, arkadaşları ölürken vardiyalara çağrıldıkları... Kimse yakınları orada çalıştırılsın istemiyor fakat işsizlik ve yoksullukla mecbur bırakılıyorlar. Anlatılanların bir kısmı bunlar.

Katledilen işçilerden Abdülkadir Kınacı, 61 yaşında, emekli ve sadece dört günlük işçi. İşte ilk günü olan da var, Manisa'dan yeri yurdu olmadan çalışmaya gelen de var. Biz, hepimiz, bizim sınıfımız bu katliamda birleştik, bu, bizim sınıfımız.

HABAŞ'ı, Mehmet Rüştü Başaran'ı manşete taşımasının ardından Evrensel gazetesinin İzmir bürosunun kurşunlandığını ve gazetenin bütün taleplerine rağmen bu kurşunlamanın şirket ve patron yönünden araştırılmadığını düşününce "Kimler koruyor? Kolluyor? Önünü açıyor?" sorularıyla birlikte düşünmek lazım bu katliamı.

Nemrut Limanı'ndan İsrail'e çelik gönderen HABAŞ'ın patlayan fabrikasının hemen yanında bir inşaat yükseliyor, dev bir inşaat, bir haddehane inşaatı, HABAŞ'ın haddehane inşaatı. Herhangi bir kirişi, vinci, kazanı, merdiveni, iskeleyi cinayet işlemeden çalıştırmayan HABAŞ'a, şirkete yeni bir suç mahalli açılıyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKANTamamlayın lütfen.

BURCUGÜL ÇUBUK (Devamla)Suç mahalli diyoruz çünkü bile isteye işçiyi kâr hırsına kurban eden kapitalizm, kapitalizmin çarkı karşımızdaki. Sizler yani patronlar sınıfı "İş kazası." diyorsunuz -eşyayı adıyla çağırmak lazım- bizler, işçi sınıfı "Kaza değil, cinayet." diyoruz. Öngörülebilir, engellenebilir fakat önemsenmeyen gözden çıkarılabilir. Bugün iş yerlerinde hangi sendikaya üye olacağına karar veren patronları denetlemeyen Çalışma Bakanlığı teşvik veriyorsa bu patronlara, işte sermaye-devlet ittifakıdır bu.

İşçi sınıfına, kendi sınıfımıza çağrımızdır: Yaşamak için, yaşanılabilir ücret için kurtuluşumuz kendi örgütlü mücadelemizde. Madem patronlar üretim durmasın diye bizleri katlediyor, suçlar işliyor, biz de üretimden gelen gücümüzü kullanalım; genel grev, genel direnişle gücümüzü ortaya koyalım. (DEM PARTİ, Yeni Parti, YENİ YOL sıralarından alkışlar)