Milli Parklar Kanunu ve Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi (2/3308) münasebetiyle

BURHANETTİN KOCAMAZ (Mersin)Teşekkür ederim.

Korunan alanlardaki tesislerin işletme yetkisinin hangi kriterlere göre devredileceği kanunla net ve sıkı esaslara bağlanmaksızın idareye verilmesi ciddi riskler barındırmaktadır. Bu alanların temel varlık sebebi olan doğayı muhafaza etme misyonu ile ticari işletmelerin kâr elde etme amacı, doğası gereği çelişmektedir. Belirsiz ve denetime açık olmayan bir devir süreci, bu eşsiz alanların ekolojik taşıma kapasitelerini aşan bir ticari baskı altına girmesine, doğal dokunun bozulmasına ve liyakat yerine kayırmacılığın ön plana çıktığı bir yandaşa işlettirme zihniyetinin hâkim olmasına zemin hazırlayacaktır. Bu nedenle, kamu yararını ve doğa korumayı önceleyen, şeffaf, denetlenebilir ve yaptırımları kanunla belirlenmiş bir çerçeve oluşturulmadan bu yetkinin kullanılması, korunan alanları ticari bir rant kapısına dönüştürme potansiyeli taşımaktadır. Yapılaşma gibi geri dönülemez sonuçlar doğuracak koşulların değiştirilmesi zor kanun metni yerine idarenin tek taraflı olarak kolayca değiştirebileceği bir yönetmeliğe bırakılmasıysa koruma ilkesine yönelik en büyük tehditlerden biridir.

Kanun, bu alanlar için güçlü bir hukuki güvence ve kalkan görevi görürken yönetmelik, bu kalkanı zayıflatarak yapılaşma koşullarını siyasi ve idari konjonktürün anlık tercihlerine açık hâle getirir. Bu durum, koruma kullanma dengesinin her zaman koruma aleyhine bozulmasına ve zamanla daha yoğun, ekosisteme aykırı yapılaşmaya izin veren düzenlemelerin önünün açılmasına imkân tanıyacaktır. Ülkemizin en değerli doğal mirasının geleceği, bu denli esnek ve keyfîliğe açık bir idari işleme terk edilemez. Temel yapılaşma sınırları mutlaka kanunla güvence altına alınmalıdır.

Bu hususlardan ötürü ilgili madde teklif metninden çıkarılmalıdır.