Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi münasebetiyle

FAHRETTİN YOKUŞ (Konya)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sizleri saygıyla selamlıyorum.

Bugün, uzman çavuşlarımızın sorunlarıyla ilgili birkaç şey söylemek istiyorum. Hepimiz biliyoruz ki terörle mücadelede askerlerimizin hangi fedakârlıkları yaptığı ve bunun için ne kadar ağır bedeller ödedikleri hepimizin malumu. Uzman çavuşlarımız da askerî hizmetler içerisinde önemli görevler üstleniyorlar ancak bu kadrodaki kardeşlerimiz maalesef subay ve astsubaylarımızın özlük haklarından eşit şekilde faydalanamıyorlar. Bir kere, kadroları yok, kadro istiyorlar, doğudaki görev sürelerinin biraz daha kısıtlandırılmasını istiyorlar; uzman çavuşlarımız emeklilik yaş haddinin belirlenmesini istiyorlar; uzman çavuşlarımız özlük haklarının verilmesini istiyorlar; rütbe, yetki ve sorumluluklarının belirlenmesini istiyorlar; tazminatlardaki adaletsizliklerin düzeltilmesini istiyorlar; orduevi ve kamplarda diğer subay, astsubaylar gibi eşit hak istiyorlar; sağlık şartlarının, sağlık hizmetlerinin subay ve astsubaylarla eşit olmasını istiyorlar; orduevleri ve kamplarda eşitlik istiyorlar; lojmanlarda adalet istiyorlar; açıklayıcı görev yönetmeliği talep ediyorlar; mobbing ve baskının üzerlerinden kalkmasını istiyorlar; “3600 ek göstergeyi biz de hak ediyoruz.” diyorlar; yine, astsubaylığa geçişte yüzdelerin artırılmasını istiyorlar. Yani esas itibarıyla birliklerde ve üs bölgelerindeki yaşam alanlarının -yemekhane, yatma yeri, garnizon- eşit olmasını istiyorlar. 97 bin çalışanı, 100 bine yakın emeklisiyle beraber 200 bin kişilik uzman çavuş camiası özlük haklarının mesleki güvence, yaşanılabilir statüye kavuşturulmasını istiyorlar. Aslında çok şey istemiyorlar, sadece diyorlar ki: “Madem biz aynı ordunun şerefli mensuplarıyız; subay, astsubay ve bizler ve yine korucularımız vatan için, bayrak için, bu ülkenin geleceği için yirmi dört saat görevdeyiz, niye ayrıyız? Niye statülerimiz farklı? Niye ücretlerimiz farklı? Neden bu ayrıcalık, ayrımcılık?” Adı “adalet” olan iktidarımıza diyorlar ki: “Allah aşkına ya bize de bir adalet uğrasın ve bu adalet, hakkaniyet olsun ve biz de mutlu olalım, siz de mutlu olun.” Aslında çok şey istemiyorlar. Bu kürsüde pek çok milletvekili arkadaşım bu konuyu gündeme getirdi. İnanıyoruz ki Adalet ve Kalkınma Partisi en kısa zamanda astsubaylarımız başta olmak üzere astsubay emeklilerimiz, uzman çavuşlarımız, subaylarımız, askeriyede çalışan sivil memurlarımız, korucularımız hepsini bir görüp tespihin taneleri gibi vatan hizmeti gören bu insanları kucaklayacak, sorunlarını çözmek için gayret sarf edecek, gerekli yasal düzenlemeleri buraya getirecek, el birliğiyle bu yasal düzenlemeleri keyifle yapacağız, o günleri bekliyoruz.

Değerli milletvekilleri, sizlere ta Konya’nın Derebucak ilçesinden Osman Küçük’ten selam getirdim. Osman Küçük gazi olmak isteyen bir gazi. 1991’de vurulmuş bir asker, vücudunda kurşun taşıyan bir asker. Ama “Ben gazi değilim.” diyor. “Ben devletimden bir şey istemiyorum, sadece vücudumdaki kurşunun hatırına bir gazilik madalyası istiyorum.” diyor. Ne olur, bu madalyaları çok görmeyelim.

Yine, bütün öğretmen gaziler adına Aydemir Özkaya, Cemal Ünlü öğretmenlerimiz: “Biz PKK terör örgütünün Diyarbakır’daki, Mardin’deki, Şırnak’taki saldırılarında kurşun yedik, kurşun izlerimiz, kurşun deliklerimiz var. Kurşunlar vücudumuzda. Biz bir şey istemiyoruz, sadece ve sadece devletimizden madalya istiyoruz, gazilik madalyası. Başka bir hak, başka bir şey istemiyoruz.” diyorlar ve yine bu konuda da hükûmetimizin hassas davranacağına inanıyorum. Hem millîyiz hem yerliyiz ya, hadi bakalım, ne kadar millîyiz ne kadar yerliyiz, bunları da gösterelim.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

FAHRETTİN YOKUŞ (Devamla)Bir dakika daha alabilir miyim?