Karayolları genel müdürlüğünün teşkilat ve görevleri hakkında kanun tasarısı ile istanbul milletvekili bayram meral ve 20 milletvekilinin; 5539 sayılı karayolları genel müdürlüğü kuruluş ve görevleri hakkında kanunda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi (s.s.:499)

GÜROL ERGİN (Muğla)Teşekkür ederim Sayın Başkan.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüştüğümüz tasarının ikinci bölümü üzerinde söz almış bulunuyorum. Sözlerime başlarken Sayın Başkan sizi, değerli milletvekillerini ve yüce Türk ulusunu saygıyla selamlıyorum.

Bu bölümün 33’üncü maddesinde, doğal yapısı bozulan orman alanlarının rehabilitasyon amacıyla inşaat, yıkıntı ve hafriyat artıklarıyla doldurulması için büyükşehir mücavir alanlarına, büyükşehir belediyelerine, diğer yerlerde ise il ve ilçe belediyelerine bedeli karşılığında izin verilmesi hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenleme, rehabilitasyon konusunda yetkili olan Orman Genel Müdürlüğünün gelirlerini tırpanlamakta ve bir kısım avantacılara yeni bir gelir kapısı açmaktadır. İşin aslı budur ve bu düzenlemenin, Karayolları Genel Müdürlüğünün teşkilat ve görevleriyle hiçbir ilgisi yoktur.

Değerli milletvekilleri, madencilik faaliyetleri sonucu bozulan alanların rehabilite edilerek eski durumuna getirilmesi, genellikle toprak döküm yöntemiyle olmaktadır. İstanbul’da, madencilik çalışmalarıyla tahrip edilen 100 bin dönüm alan bulunmakta. Bu alanların doldurulma çalışmalarına 96 yılında başlanmış ve bu çalışmalar 2007 yılı sonuna kadar ara verilmeden sürdürülmüştür. Bu çalışmalardan, 2003-2008 yılları arasında kamuya 30 milyon dolardan fazla gelir sağlanmıştır. Ancak, İstanbul’da son yıllarda büyük bir rant kapısı olan hafriyat toprağının orman dışı alanlara dökümünden haksız kazanç sağlayanlar, aynı kazancı orman alanlarındaki eski maden ocaklarının rehabilitasyonlarından da sağlayabilmek için Orman Genel Müdürlüğünün çalışmaları aleyhine kampanya başlatmış, bu kampanyayla, çalışmaların durdurulmasını ve Büyükşehir Belediyesine devredilmesini sağlamaya çalışmışlardır.

İstanbul Büyükşehir Belediyesinin, hafriyat ihalesini kazanan şirketlere değişik nedenlerle zorluklar çıkarmasına ve çalışmaların devamını özel bir gayretle engellemesine karşın, bu konuda 2007 sonuna kadar asla ödün vermeyen Orman Genel Müdürlüğü, bu tarihten sonra mücadelesinden vazgeçmiş ve maden ocakları rehabilitasyon ihaleleri tamamen durdurulmuş, Orman Genel Müdürünün yasal hiçbir gerekçe göstermeden toprak döküm ihale taleplerini sümen altı ederek onay vermemesi sonucu kamu bugüne kadar büyük ölçüde zarar görmüştür.

Devlet ormanlarındaki eski maden ocaklarının rehabilitasyonunu yapmakla görevli tek yetkili kurumun Orman Genel Müdürlüğü olmasına karşın, Bakan Sayın Veysel Eroğlu, Bakanlık olarak orman alanlarındaki maden ocaklarıyla ilgili hafriyat, döküm ve doldurma işlemlerini Büyükşehir Belediyesine vermeyi prensip olarak kabul ettiklerini kamuoyuna deklare etmiştir. Böylece Orman Genel Müdürlüğü, İstanbul Bölge Müdürlüğünü milyonlarca dolar zarara uğratmış, bununla da yetinmemiş, Orman Bölge Müdürlüğünün kamu zararının oluşmasına ilişkin tutanağında imzası olan 3 şube müdürü ile 2 işletme müdürünü pasif görevlere atamıştır.

Sayın Bakanın göreve gelmesiyle birlikte Bakanlıkta daha önce hiçbir dönemde yaşanmayan bir kadrolaşma ve hukuksuz atamalar yaşanmıştır. Özellikle Orman Genel Müdürlüğündeki haksız ve keyfî atamalar sabırları taşıracak bir boyuta ulaşmıştır. Orman bölge müdürlüğü atamalarında bölge müdürlüğüne layık olmanın tek ölçütü, yönetimin kendisinden saydığı bir sendikanın temsilcisi ya da üyesi olunmasıdır. Örneğin, Isparta, Antalya, Çanakkale, Kütahya, İstanbul, İzmir, Erzurum, Kahramanmaraş, Bolu, Giresun, Konya, Eskişehir, Artvin, Sinop, Balıkesir ve Trabzon orman bölge müdürlüklerine atanan kişilerin hepsinin belli bir sendikanın temsilcisi ya da üyesi olması bir rastlantı olamaz.

Kurumda kişilere lojman tahsisinde, kişilerin yabancı dil, kurs, seminer ve dış seyahatlere gönderilmesinde bir sendikadan referans istenmesi de hakkaniyete uygun bir tavır olarak görülemez. Orman Genel Müdürlüğünde bugün, her memur, iktidara yakınlığı açıkça bilinen bir sendikaya geçmeden, açılan sınavları kazansa bile hak ettiği göreve getirilmeyeceği düşüncesine sahiptir.

2002 yılında 514 üyeye sahipken bugün 19 binin üstünde üyesi olan TOÇ BİR-SEN bu üstün başarısını başta Orman Genel Müdürü olmak üzere bölge müdürlerine ve işletme müdürlerine borçlu olduğunu unutmayacaktır.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)