İş kanun tasarısı ve sağlık aile çalışma ve sosyal işler (s,s, 73)

HASAN AYDIN (İstanbul)Söz istiyorum Sayın Başkan.

BAŞKANBuyurun Sayın Aydın.

Süreniz 5 dakika.

HASAN AYDIN (İstanbul)Sayın Başkan, değerli arkadaşlarım; bir tuttu mu, öyle gider. Siz ne kadar haklı söylerseniz söyleyin, Sayın Bakan, Komisyon Başkanı ne kadar kendi vicdanını rahat görürse görsün, onu değiştirmeyi, onun yerine bir yeni öneri koymayı kabullenmek yerine, ısrarla ve inatla "kabul ediyor musunuz, etmiyor musunuz, reddediliyor" noktası devam eder gider. Bu bir gelenekse, bu bir tarzsa, burada bir haklılık varsa, biz de ısrarla ve inatla, düşüncelerimizi, inançlarımızı size, halka, buradan anlatmakla yükümlüyüz.

Ben, burada, milletvekili arkadaşlarıma, Adalet ve Kalkınma Partili milletvekili arkadaşlarıma doğrudan hitap etmek istiyorum. Bir metin hazırlanıyor, buraya geliyor. Bu metin hazırlanırken, güya, tarafların, yani, sendikaların, işçi sendikalarının, işveren sendikalarının mutabakatıyla hazırlanıyor ve geliyor bazı şeyler, doğrudur. Parti Grubunuz da, bu mutabakat üzerinde, bilim adamlarını oturtarak, yazdırarak, döktürerek, Parlamentonun önüne getiriyor.

Değerli arkadaşlarım, bu kadar da değil; yasa, bazen, öylesine bir tarzla, öylesine bir anlayışla geldi ki önümüze, işveren kesiminin, işçi kesiminin anlaştığı, çok sitayiş ve takdir etmiş olduğumuz bilim adamlarının kaleme döktüğü bazı anlaşma maddeleri bile burada değişti. Bu anlaşma maddeleri, kiminle konuşuldu da değiştirildi?! Yani, işveren sendikasının anlaştığı, işçi sendikasının anlaştığı, bilim adamlarının anlaştığı, daha önce Komisyonun kabul ettiği, Komisyon kabul ettikten sonra, varsa önceden okuma şansı parti grubunun kabul ettiği bir maddeyi, Parlamentonun arenasında, ortasında hangi güç, hangi telkin, hangi öneri, hangi etki ki burada değiştirebiliyor ve Adalet ve Kalkınma Partili milletvekili arkadaşlarım da buradaki değişikliğe "evet" diyebiliyorlar?! Bunları yaşadık. Bunu, her milletvekili arkadaşımızın, önce kendisine izah etmesi lazım.

Değerli arkadaşlarım, bir zamanlar Sovyetler Birliği diye bir ülke vardı. Sovyetler Birliğinin de bir komünist partisi vardı. O komünist partisinin başında Kruşçev diye bir vatandaş var. Böyle bir salonda komünist partisi toplantı halinde. Kruşçev konuşurken kalabalığın içerisinden bir "yuh" sesi geliyor. "Yuh" sesi gelince, böylesine andamlı şandamlı, neredeyse dünyaya hâkim olmak üzere olan o büyük lider Kruşçev, büyük ve sert bir üslupla "kim o" diye soruyor. Hiçbir ses alamıyor. Aradan yıllar geçiyor, Kruşçev ölüyor, yerine Brejnev seçiliyor. Tarih mükerrer galiba; aynı manzara yaşanıyor ve salonda bir "yuh" sesi daha. Brejnev "kim o" diye soruyor. Bilinmeyen bir yerden bir ses: "Senin oturduğun yerdeki." Yani, daha önce "yuh" çeken Brejnevmiş.

Değerli arkadaşlarım, demokrasiden söz ediyoruz. Değerli Resul arkadaşım, biraz da elini cebine koyarak, büyük bir hoca edasıyla, bize, Cumhuriyet Halk Partisine demokrasi dersi de vermeye çalıştı.

RESUL TOSUN (Tokat)İhtiyacınız var.

HASAN AYDIN (Devamla)Olabilir... İhtiyacımız olduğunu da söylüyor. Biliyorsunuz, arkadaşımız, tarihin yazdığı gelmiş geçmiş en büyük demokrasi bilim adamı olduğu için, biz de yararlanıyoruz! (Gülüşmeler)

Yani, bir gazetenin köşesinde... Tırnak içerisinde ifade ediyorum, asla bir sataşma amacıyla söylemiyorum; çünkü, ben, geçen sefer de kendisine sataşmadım, ama "sataştığımı" ifade etti, ona özellikle dikkat etmeye çalışıyorum. Demokrasi şudur değerli arkadaşlarım. Bu, Cumhuriyet Halk Partisinin üyeleri için de geçerlidir, Adalet ve Kalkınma Partisinin üyeleri için de geçerlidir. Yasa belli, partilerin içtüzükleri belli. Bazen, milletvekilleri, kendi öz düşüncelerine denk gelmemiş olmakla birlikte grup kararına uyabilirler, uymak zorunda olabilirler. Bunun, izah edilebilir bir gerekçesi olduğunu ifade edebiliriz; ama, grup kararı olmadan, inanılmaz derecede ani, günübirlik, hemen, o an, aklına geldiği şekliyle verilen bir önergeyi, kafasına uymasa bile kabul etme mantığının, milleti temsil eden bir milletvekilinin tanımına uyuyor olmaması gerekir. Cumhuriyet Halk Partili milletvekili arkadaşlarımın da böyle olduğunu düşünüyorum. Ben, şahsen, Türkiye'nin menfaatlarını gerektiren bir noktada, vicdanıma uymayan bir el kaldırma yapmam. Eğer, bu kanun paketi noktasında, bu kanun paketinin tümüne karşı bir davranış içerisindeysek, işin özünü ifade etmeye yönelik bir davranıştır bu. İşin, topluma getireceği, sınıflara, kesimlere, katmanlara getireceği nedenlerledir.

Değerli arkadaşlarım, bir şey daha söylemek istiyorum. İki tane parti varız. 1950 yılından bu yana, bu Parlamentoda belki ilk defa iki tane parti var. Demokrasi, bir bakıma da konuşma rejimidir, düşünceleri anlatma, birbirini ikna etme, ısrar etme... Çıkarmış olduğumuz şeyler, öylesine, hafife alınacak şeyler değil, bir anda, zamandan çalabileceğimiz, sıkıldığımız için çabucak bitirmek zorunda kalabileceğimiz şeyler değil. Bir toplumun geleceğinin çok önemli bir bölümünü dizayn edebilecek bir kanun düzenlemesinden, yasama organının çalışmasından rahatsız olmamamız gerekir.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)