İş kanun tasarısı ve sağlık aile çalışma ve sosyal işler (s,s, 73)

HASAN AYDIN (İstanbul)Evet.

BAŞKANBuyurun Sayın Aydın.

Süreniz 5 dakika.

HASAN AYDIN (İstanbul)Sayın Başkan, değerli arkadaşlarım; arkadaşlarımın, üstelik de, gitmek üzere bekleyen arkadaşlarımın, özel bu durumda, konuşma noktasındaki ısrarımız noktasında sıkıldıklarının farkındayım.

Değerli arkadaşlarım, ben, burada, Sayın Bakanımızın ifade ettiği "artırılabilir" sözcüğünün... Artırılabilir tabiî; ama, nasıl artırılacak? Bu, kanun olduğu için, her seferinde 100 000 000'un 200 000 000, 200 000 000'un 300 000 000 olabilmesi için, Meclisin toplanıp yasa değiştirmesi gerekiyor.

SAĞLIK, AİLE, ÇALIŞMA VE SOSYAL İŞLER KOMİSYONU BAŞKANI MAHFUZ GÜLER (Bingöl) - Yok, yok; hayır.

HASAN AYDIN (Devamla)Kanun maddesi değil mi efendim bu?

ÇALIŞMA VE SOSYAL GÜVENLİK BAKANI MURAT BAŞESGİOĞLU (İstanbul)Vergi Usul Kanununa göre artırılıyor.

SAĞLIK, AİLE, ÇALIŞMA VE SOSYAL İŞLER KOMİSYONU BAŞKANI MAHFUZ GÜLER (Bingöl) - Vergi Usul Kanununa göre artırılıyor.

HASAN AYDIN (Devamla)Sürçülisanım varsa düzeltiyorum. Vergi Usul Kanuna göre, eğer bir tebliğle falan düzelebilecekse, belki bunu bir miktar daha yumuşatabiliriz.

Burada, özü itibariyle benim yaklaşma tarzımın şu olduğunu söylüyorum yasa tekniği açısından: Şimdi, çağdaş ülkelerde, demokrat ülkelerde yasalar yapılırken, esas itibariyle, yasanın tarafı olan... Yasa, toplum içinde bir düzenleme; yani, toplumun ortak bir noktada buluşması ve bütün toplum kesimlerinin, toplum bireylerinin ortaya çıkmış olan bu kanunu uygulaması. Sadece bu yasa açısından değil, bundan önce çıkan yasalar açısından da, sanıyorum, bundan sonra çıkacak olan yasalar açısından da, yasanın doğrudan ilgili olduğu kesimlerin, yasanın doğrudan kendisini etkileyebileceğini düşünmüş olduğumuz kesimlerin direkt işin içinde olmadıkları gerçeği var. Daha önceki konuşmalarımızda, bu yasaya, esas itibariyle, tarafların katılmadığını, taraflardan birinin hâkim hale geldiğini söyledik. Hatta, Parlamentodaki milletvekili arkadaşlarımızın -iktidar partisi milletvekili arkadaşlarımız da başta olmak üzere- birçoğunun, aslında, ikili ilişkilerde konuştuğumuzda farklı düşündüğünü, bu tasarının birçok maddesine aynen bizim gibi katılmadıklarını, bu tasarının birçok maddesini bizim gibi adil ve adaletli bulmadıklarını biliyoruz; çünkü, Parlamentoda, geçmişte işverenlik yapmış, işçilik yapmış birçok arkadaşımızın -iki parti grubu içerisinde de var- bu tasarının maddelerini tek tek değerlendirdiklerinde, katılmadıklarını; daha önce tarif ettiğim gibi, işverense kendisini tarif etmediğini, işçiyse yine kendisini tarif etmediğini; kısacası, Parlamentoda bu kesimleri temsil eden ve bu kesimlerin desteğini alarak gelmiş olan arkadaşlarımızın -ki, bunlar, elbette ki, kendi kesimlerini daha iyi tanıdıklarından, onların sorunlarını daha iyi bildiklerinden, onları mantıken objektif olarak daha çok temsil etmektedirler- yani, burada yasanın muhatabı olan, milletvekili olan ama belki hâlâ işyeri olan, milletvekili olan ama belki kendisi bir fabrikada, bir işyerinde çok yakın süre -üç sene, beş sene- önce çalışmış olan arkadaşlarımızın katılmamış olduğu, katılamayacağı yasa maddelerinin olduğunu biliyoruz; yani, şu anda, ben burada konuşurken, sizler de orada bana bakarken, göz göze geldiğimiz bazı arkadaşlarımızla mutabıkız, beraber düşünüyoruz; ama, el kaldırırken beraber düşünemiyoruz. Ben, burada, bu inceliğin, mutlaka çözülmesi gerektiğini düşünüyorum. Yani, bu Parlamentoda, şöyle bir gelenek olmamalı: Bu Parlamentoda, iki siyasal partinin farklı önermeleri halinde, siyasal parti üyelerinin, farklı düşünmelerine rağmen, aynı parti içerisinde, el kaldırma gibi bir mecburiyetlerinin olmaması gerektiği, partinin genel doğrultusunun tersine el kaldıran milletvekilinin -tırnak içinde söylüyorum- "hain" olmaması gerektiği, disiplin, ahlak anlayışını bozmamış olması gerektiği ortak kavramını oturtmamız gerekiyor. Ben, burada, açıkça ifade etmeliyim ki, büyük ölçüde, partinin genel doğrultusuna, genel bakışına ters düşmemek uğruna, yani, bunun, bu çıkan yasalardan daha çok önemli olduğunu varsayarak ya da insanın kendisini öyle inandırmasından kaynaklanan bir davranış biçiminin olduğunu da görüyorum. Bu, bugün, bu yasalar için söz konusu.

Değerli arkadaşlarım, dün, savaşı konuştuğumuz zaman gördük ki, partinin yarattığı bu genel teamüller "arkadaşlar, biz böyle düşünmüşsek, bir önerge gelmişse, önerge komisyondan gelmişse, hükümetimiz böyle düşünüyorsa, komisyonumuz böyle düşünüyorsa, o zaman milletvekili arkadaşlar böyle düşünmek zorundadır" gibi...

MUZAFFER BAŞTOPÇU (Kocaeli)Yok, öyle değil.

HASAN AYDIN (Devamla)...belki konuşulmamış, belki karara bağlanmamış; ama, her birimizin, sanki, kafasında karara bağlanmış, konuşulmuş gibi yorum yaparak, öyle bir davranış içine girmesi, açıkça ifade etmeliyim ki, aslında, Adalet ve Kalkınma Partisinin faydasına olmamaktadır; ama, daha da önemlisi, ülkenin de faydasına olmamaktadır.

Ben, hiç olmazsa bundan sonra, bundan sonraki yasalarda, yasa yapma biçimini, yasanın kimler tarafından tartışılacağını, yasanın gerçek doğrularının, reel doğrularının, kimlerin kanalıyla Parlamentoya gelirse daha az tartışma konusu olacağını, bir kere daha irdelememiz için, hiç olmazsa bu...

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

HASAN AYDIN (Devamla)...konuşmamın faydalı olabileceğini düşünüyorum; fazla zamanınızı almak istemiyorum.

Teşekkür ederim, sağ olun. (Alkışlar)