Çeşitli.kan.ve maliye bak.teşkilat ve gör.hak.khk değ.yap.hk.kanun.tas.

MEHMET AKİF HAMZAÇEBİ (Trabzon)Söz istiyorum Sayın Başkan.

BAŞKANBuyurun.

MEHMET AKİF HAMZAÇEBİ (Trabzon)Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; tasarının 2 nci maddesi, 4706 sayılı Kanunun ilgili maddesini değiştirmektedir.

4706 sayılı Kanun, 2001 yılının hükümeti tarafından, yine, hazine arazilerinin satışının hızlandırılması amacıyla çıkarılmış olan bir kanundu. Yine, şimdiki hükümetimiz de, hazine arazilerinin satışının hızlandırılması amacıyla, o zamanki hükümetin çıkarmış olduğu bu Yasanın çeşitli maddelerinde ve bu kapsamda 2 nci maddesinde değişiklik önermektedir.

Tasarının geneli üzerine yaptığım konuşmamda da belirttim; hükümetler, her kaynak arayışında, her ihtiyaçta bu alana yöneliyorlar; ama, genellikle, umduklarını bu alanda bulamıyorlar. Maalesef, bu alana yönelen hükümetlerin, kamu finansmanında yaşadığı problemleri, bu alandan sağlayacakları kaynaklarla aşmaları mümkün olmuyor.

Bu madde neyi öngörüyor kamu hizmetine tahsisli gayrimenkullerden, satılacak olanların gerektiğinde tahsislerinin kaldırılmasına Bakanlar Kurulu karar verebiliyor. Normal olarak, kamu hizmetine tahsisli bir hazine taşınmazına, o taşınmazda yürütülen kamu hizmetine ilgili kurumlar ihtiyaç duymuyorsa, tahsisin kaldırılması için Bakanlar Kurulu kararına gerek yoktur. Düşünelim ki, bir yerde bir okul binası var veya karakol binası var. İçişleri Bakanlığı veya Millî Eğitim Bakanlığı bu karakol binasına veya okul binasına ihtiyaç duymuyorsa Maliye Bakanlığının bir yazısıyla bu tahsis kaldırılır ve Maliye Bakanlığı, istediği gibi, bu taşınmazı satışa sunabilir. Bu, gayet serbest bir olaydır; mevcut hukukumuzda, mevzuatımızda buna olanak veren hükümler vardır. Bu madde neyi getiriyor; ilgili kurum, tahsisin kaldırılmasına muvafakat etmiyor, yani, Millî Eğitim Bakanlığı -biraz önceki örnekte- o okulun tahsisinin kaldırılmasına muvafakat etmiyor; bu tahsisin kaldırılmasına Bakanlar Kurulu eğer karar verirse -o kurumun muvafakati, o kurumun amirinin muvafakat edip etmemesi önemli değil- tahsis kaldırılır ve satılır.

Belki, denilebilir ki, efendim, ilgili kurumların nasıl olsa bir bakanı vardır; eğer, tahsisin kaldırılmasını arzu etmiyorsa Bakanlar Kurulunda da bu kararı imzalamaz ve o tahsis işlemi devam eder. Belki, bakanlıklarda, bu ihtimal olabilir, aklımıza gelen bu ihtimal olabilir, böyle çözümler bulunabilir; ama, varsayalım ki, bir üniversitenin bir taşınmazını, bu şekilde, üniversite "ihtiyacım var" dediği halde Bakanlar Kuruluna tahsisinin kaldırılması gelirse, üniversitenin ihtiyacını Bakanlar Kurulunda hangi bakan savunacaktır, sizlerin takdirine bırakıyorum. Bu anlayışla bir yere varmamız mümkün değil; yani, kamu hizmetine tahsis edilmiş bir taşınmaz varsa "kamu hizmetine gerek yoktur bu taşınmazda" kararını Bakanlar Kurulunun vermesine gerek yoktur. Bu, her ne pahasına olursa olsun, kamu hizmeti yürütülen taşınmazları biz satalım anlayışıdır. Bu anlayışla bir yere varmamız mümkün değildir. Buralardan anlamlı bir gelir elde etmek de mümkün değildir. Satılacak olan birkaç tane değerli gayrimenkulden elde edilecek gelir uğruna, o binalarda, o taşınmazlarda yürütülen kamu hizmetleri önemli ölçüde aksayacaktır. Onun da ötesinde, kamu hizmeti, sanki bu ekonomide yürütülen bir hizmet değildir, bu ekonominin dışındadır, verimsizdir gibi bir anlayışı yansıtmaktadır bu madde; bu, çok daha tehlikeli ve sakıncalıdır, çok daha yaralayıcıdır.

Bunu, sizlerin bilgisine sunmak üzere söz aldım.

Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum. (CHP sıralarından alkışlar)