Yükseköğretim kurumları teşkilatı kanunun ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkında(s.s.506)

MEHMET NEZİR KARABAŞ (Bitlis)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşmekte olduğumuz tasarının 3’üncü maddesiyle ilgili verdiğimiz önerge üzerinde söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Değerli milletvekilleri, geçen hafta üniversitelerin sorunlarıyla ilgili düşünce belirtirken ağırlıklı olarak öğrenci sorunlarını dile getirmiştim. Şimdi de, o dönem öğrencilerin yaşadıkları sorunları… Özellikle doğudan batıya, büyükten küçüğe hemen hemen tüm üniversitelerde öğrencilerin dikkate alınmadığını, üniversite eğitim-öğretiminin hiçbir kademesinde, hiçbir düzeyinde kararlara ortak edilmediğini, bunun dışında da sürekli hem polisin, jandarmanın baskısı altında, adli soruşturma ve dava baskısı altında hem de idari soruşturma baskısı altında olduğunu belirtmiştim. Yine, her yıl binlerce üniversite öğrencisinin soruşturmalara uğradığını ve yüzlercesinin, hatta binlercesinin de üniversitelerden ilişkisinin kesildiğini dile getirmiştim.

Özel üniversiteyi konuşuyoruz. Daha fazla üniversite açmak, daha fazla gencimizin üniversite okuması, daha fazla öğretim elemanı yetiştirip gençlerimizin aydınlık yarınlara ulaşması, iyi eğitim görmesini düşünüyoruz ama üniversitelerimizde, üniversitelerimizin yapılanmasında, üniversite idarelerinin işleyişinde, rektörlerin belirlenmesinde öğrenci yoktur. Her şeyi onlar için yaptığımız öğrenci bu yapılanmada yok farz ediliyor.

Diğer taraftan, öğrencilerimizin, hepimizin sürekli, öğretim yılı içinde izlediğimiz en ufak bir etkinliğine, en ufak bir eylemliliğine, en ufak, kendisini ilgilendiren veya toplumu ilgilendiren herhangi bir konudaki mitingine, basın açıklamasına, protestosuna nasıl müdahale edildiğini, nasıl coplandığını ve nasıl, davalara, gözaltılara maruz kaldığını biliyoruz ama bunun yansımayan bir yüzü de… Genelde bunlar basına yansıyor, genelde topluma yansıyor, bu konuda siyasi partiler, bu konuda insan hakları örgütleri tepkilerini de gösteriyorlar ancak idari soruşturmaların önemli bir kısmı kamuoyuna da yansımıyor, siyasiler de bunlardan çok bahsetmiyor. Ve yine bu idari soruşturmaların birçoğu okuldan uzaklaştırmayla sonuçlanıyor. Hani, bir öğrenci bazen üç ay, bazen altı ay, bazen bir yıl, hatta iki yıl okuldan uzaklaştırılıyor, birçok zaman öğrencinin tümüyle okuldan ilişkisi kesiliyor. Bir öğrenciye yapılabilecek en büyük cezadır. Bir öğrencinin altı ay, bir yıl okuldan uzaklaştırılması, normal bir vatandaşa yıllarca verilen cezadan, onu cezaevinde yatırmaktan çok daha ağırdır.

Ciddi sayıda öğrenci okuldan uzaklaştırıldıktan sonra hem okul idaresinin, oradaki öğretmenlerin, profesörlerin, öğretim elemanlarının bakışını hem de Türkiye'de bir kişinin, hele özellikle bu gençler üniversite öğrencisiyse, soruşturmaya uğraması, altı ay, bir yıl okuldan uzaklaştırıldıktan sonra nasıl fişlendiğini, nasıl denetim altına alındığını biliyoruz. Birçok öğrenci bu uzaklaştırmalardan sonra bir daha o okulda eğitimine devam edemiyor, istese bile baskı altına alındığından gelip eğitimini tamamlayamıyor. Bunları dile getirdiğimiz zaman, geçen hafta Sayın Başkan “Sayın Vekilim nereden çıkarıyorsunuz? Türkiye'de nerede binlerce insan, binlerce öğrenci gözaltına alınıyor, tutuklanıyor, soruşturmalara tabi tutuluyor…”

Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinde, Sayın Ahmet Türk’ün Samsun’da saldırıya uğramasını…

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)