Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısı münasebetiyle

MUSTAFA ELİTAŞ (Kayseri)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Yaklaşık bir haftadır Türkiye’nin gündeminde, belki on gündür; bu kanun tasarısı görüşülmeye başlandığı andan itibaren bir şeker furyası, şekerle ilgili çeşitli görüşler ifade edilmeye çalışılıyor. Aslında, bazı rakamlar gündeme getiriliyor ama bu rakamları devletin resmî rakamlarıyla, diğer sektör rakamlarıyla yaptığımız zaman gerçeği yansıtmayan rakamların olduğunu görüyoruz.

Bakın, değerli milletvekilleri, 4634 sayılı Kanun, Nisan 2001 tarihinde çıktı. Bundan önce 1950 yılında yapılmış Şeker Kanunu vardı. 2001 tarihinde Türkiye’de “on beş günde 15 yasa” diye yapılan bir çerçevede Şeker Kanunu da çıkarılan on beş günlük yasaların içerisinde bir yasaydı. Burada şeker pancarına şeker üretimiyle ilgili bir kota gündeme getirilmişti ve o kota ondan sonra devam etti. Biliyorsunuz, şeker kotalarının verilmesi şubat ve mart ayında netleşir çünkü çiftçinin nisan ayında artık tohumunu tarlaya ekmesi gerekir.

2002-2003 pazarlama yılında Şeker Kanunu’yla ilgili hüküm icra edilmeye başlandı. 2002-2003 pazarlama yılında Türkiye’de 372 bin hektar alan pancar ekimine ayrılmış ve üretim yapılmış, toplam 372 bin hektarlık alanda 16 milyon 523 bin ton pancar üretilmiş, hektar başına pancar verimliliği yüzde 44,4 olmuş. 2016-2017 pazarlama yılında toplam 322 bin hektarlık bir alan üretime açılmış; 2002-2003 yılında 372 bin, 2016-2017’de 322 bin, yaklaşık 50 bin hektar azalma olmasına rağmen toplam 19 milyon 583 bin ton pancar üretilmiş. Yani üretim miktarındaki alanda azalma olmuşken verimde bir artış ortaya çıkmış, verimlilik oranı da yüzde 60,9 yani yüzde 61. 2017-2018 pazarlama yılında 345 bin hektar alanda pancar ekimi gerçekleştirilmiş, toplam 20 milyon 194 bin ton pancar üretimi yapılmış, verimlilik oranı yüzde 58,6. Yani 2002 yılından bu tarafa geldiğimizde pancar hektar aralığında kısmen bazen 10 bin-50 bin hektar arasında değişme olmasına rağmen pancar üretiminde 2017-2018 pazarlama yılına geldiğimiz takdirde büyük bir değişimin olmadığını görüyoruz.

Değerli arkadaşlar, 2016-2017 pazarlama yılında Türkiye’de pancar şekeri kapasitesi 2 milyon 386 bin ton; bunun 1 milyon 360 bin tonu Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi tarafından, 1 milyon 24 bin tonu da 6 şirket, 8 fabrikadan oluşan özel sektör fabrikalarında gerçekleştirilmiş. Özel sektör fabrikalarının 2016-2017 pazarlama yılındaki ortalama maliyetleri 1 lira 81 kuruş; TÜRKŞEKER fabrikalarının ortalama maliyeti 2 lira 60 kuruş. Yani 2,5 milyon ton üretim yapan -yuvarlak hesapla söylüyorum- TÜRKŞEKER fabrikaları ile özel sektör fabrikaları arasında 1 liralık maliyet farkı var. Eğer özel sektör fabrikaları TÜRKŞEKER fabrikasının maliyetine sattığı takdirde ortalama yüzde 60 civarında net kâr elde etmekte. Bakın, şeker fiyatlarının 1 lira düşmesi 2,5 milyon tonda 2,5 milyar lira, 81 milyon Türk vatandaşının daha ucuz tutarda şekere ödemesi gereken para demek.

Değerli milletvekilleri, önemli bir konuyu daha izah etmek istiyorum: Nişasta bazlı şekerle ilgili, Haydar Bey ifade etmeye çalıştı. Türkiye’de 10 tane nişasta bazlı şeker üreten fabrika var. Bunlardan 5 tanesi lisanslı, 5 tanesi sadece ihraç kaydıyla üretim yapmak üzere kurulmuş firmalar. 2009-2010 yılında 540 bin ton üretim yapılmış. 2016-2017 yılında 634 bin ton üretim yapılmış nişasta bazlı şekerlerde. 2009-2010 yılında 406 bin ton yurt içi pazar, 139 bin ton ihracat. 2016-2017 pazarlama yılında 284 bin ton yurt içi pazar, 319 bin ton ihracat yapılıyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)