Hazreti Hüseyin'in şehadeti ve aşure olayının yıl dönümüne ilişkin gündem dışı konuşması

NURETTİN ARAS (Iğdır)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kerbelâ olayının 1.378’inci yıl dönümünü anıyoruz.

Şam’ı, garibanı geride bıraktık. Vahiy ailesinin Rum esirler gibi şehir şehir dolaştırıldığı günleri yaşıyoruz. Bir müddet sonra, Hazreti Hüseyin ve esirler Şam’a, Yezid’in sarayına getirilecek. Hazreti Hüseyin’in kesik başı Yezid’in önüne bırakılacak, Yezid de elindeki çubukla Hazreti Hüseyin’in dudaklarına vuracak, dudaklarıyla oynayacak ve şöyle söyleyecektir: “Bedir’de Huneyn’deki atalarım sağ olsaydı, bunu görselerdi ‘Oğlumuz Yezid çok büyük bir iş başardı.’ derlerdi.” Bundan da anlaşılıyor ki Hazreti Resulullah’ın getirdiği ahlaki faziletler Emevilerin yüreklerindeki çirkinliği ve Bedir’deki, Huneyn’deki kinlerini kıl kadar temizlememiştir. Hilafetin ve velayetin yetkin mahzarı Hazreti Hüseyin’e düşmanlık eden binlerce insan cenneti kazanmak maksadıyla Kerbelâ’ya gelmişlerdi. Hazreti Hüseyin’in kanını dökerek Allah’a yakınlaşmak istiyorlardı. Bu oyunu ve düzeni kuran ise meşum Emevi saltanatının öncü siyasetçileriydi.

Peki, buraya nasıl gelinmişti? Hazreti Ali’nin şehadetinden sonra, Şam beldesi hariç diğer bütün İslam beldeleri Hazreti Hasan’a biat etmişlerdi. Muaviye’nin biat etmeyi bırakın bu esnada Hazreti Hasan’a tazyiklerini görüyoruz. Hazreti Hasan’ın hilafeti kendisine terk etmesini istiyordu. Bu konuda mektuplar yazıyor, bu konuda elçiler gönderiyor, bu konuda Hazreti Hasan’ın etrafındaki güçleri para gücüyle boşaltmaya çalışıyordu ve bunda da önemli ölçüde muvaffak olmuştur. Zaten Muaviye, zekâsı ve şeytani düşünceleriyle saltanat yönetimini bir İslami yönetim gibi halka kabul ettirmişti. Hazreti Resulullah’ın dediği gibi Allah’ın dinini insanları aldatma kaynağı, Allah’ın kullarını kulağı küpeli köleler hâline getirmişti, Allah’ın malını da kendi malı hâline getirmişti. Değerli milletvekilleri, hak ile batıl birbirine karışmıştı.

Hazreti Hasan şunu anlamıştı: Çok Müslüman kanı dökülecekti. Bu yüzden hilafetten imtina ederek iktidarı Muaviye’ye bıraktı. Tabii, Hazreti Hasan’ın sulhunda ibret alınacak çok şey var. Hem İslam kanının dökülmesini önledi hem de batıl olarak çok önemli bir güce kavuşan Muaviye’nin halk tarafından sınanmasını istedi. Eğer Muaviye’nin tek hedefi iktidarı ele geçirmek olsaydı Hazreti Hasan’ın kenara çekilmesiyle birlikte bu emeline kavuşmuştu. Demek ki Muaviye’nin başka emelleri de vardı. Zira, hem Hazreti Hasan’ın dostlarını idam ettiriyor, sürgünlere gönderiyor, zindanlara atıyordu hem de sonunda Hazreti Hasan’ı da zehirleterek öldürttü. Nihayetinde de oğlu Yezid’i başa geçirerek biat almaya başladı. Yezid’e de vasiyetinde “Hazreti Hüseyin’den mutlaka biat almalısın.” dedi.

Tabii ki Hazreti Hüseyin, aynı zamanda nübüvvet aracılığıyla kişiliğine nakşedilen eşsiz karakterin, paha biçilmez seciyenin, vahyin memesinden emdiği terbiyenin, yine Kur’an’ın indiği mekândan aldığı yüksek eğitimin sayesinde bu tür bir rezalete, dünyanın aldatıcı lezzetlerine asla izin vermezdi ve kıyam etme kararı aldı. Kıyam ederken de dedi ki: “Ben, zalimlerle birlikte…”

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)