Çalışma saatleri ve konuları hk.

OYA ARASLI (Ankara)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sizleri saygıyla selamlıyorum.

Önümüzde, af niteliği taşıyan bir metin var, bir kanun teklifi var. Anayasamızın 87 nci maddesinde, Türkiye Büyük Millet Meclisine, genel ve özel af kararı alma yetkisi verilmiştir. Ne var ki, bu yetkinin kullanımı, özel bir karar yetersayısına bağlanmıştır; bu da, beşte 3 oranında çoğunluktur. Aynı doğrultuda İçtüzüğümüzün bir düzenleme yaptığı da görülmektedir; orada da, içinde af hükmü bulunan kanunların ilgili maddesinin ve tümünün oylanmasında beşte 3 çoğunluk aranması öngörülmüştür.

Görüşmekte olduğumuz yasa teklifine baktığımız zaman, burada, yargı organlarının vermiş olduğu kararları ortadan kaldırıcı nitelikte birtakım düzenlemeler yapıldığını görmekteyiz. Bu tür düzenlemelerin adının aftan başka bir şey olamayacağı, herkesin kabul etmesi gereken bir husustur. Bu nedenle, burada, beşte 3 çoğunluğun aranması bir gerekliliktir.

Bundan önce benzer bir yasa uygulamasında, Yüce Meclis, farklı bir tutum izlemiş olabilir. Bana göre bu, bir yanlıştır; yanlış ne zaman fark edilirse ondan dönülmesi gerekir. Burada da, daha önce bu düzenlemeye benzerliği de kuşku yaratan bir düzenlemede yapılan uygulamayı esas alıp, adımlarımızı onun üzerine dayalı olarak atmak, birtakım zincirleme yanlışlıkları da beraberinde getirecektir.

Bu konuda, Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun bundan önceki uygulamalarda da birtakım uyarıları oldu. Burada tartışmalar da açıldı, beşte 3 çoğunluk uygulanmaması gerektiğine ilişkin kararlar alınan durumlar da oldu; ama, sonunda, bizim dediğimiz doğrultuda, Cumhurbaşkanlığı katından yasaların geriye gönderildiğini ve ikinci kere burada görüşüldüğünü, beşte 3 çoğunluğun tamamlandığını hepimiz de biliyoruz, bu olayların canlı tanığıyız hepimiz.

Biraz önce, oturumun başlarında, Yüce Meclisin vaktini israf etmemesi konusunda, her iki gruptan da ortaklaşa dilekler ifade edildi burada. Eğer biz burada beşte 3 çoğunluk gereğini yerine getirmezsek, korkarım, bu yasa, Sayın Cumhurbaşkanı tarafından benzerlerine yapılan muameleyle karşı karşıya kalır ve tekrar görüşülmek üzere Yüce Meclise iade edilir.

Bizden uyarması; uyarıya uymak veya uymamak sizin elinizde; ama, hangi düzenleme, verilmiş olan bir mahkeme kararını etkisiz hale getirecek nitelikte ise, o düzenlemenin af niteliği taşıdığından asla ve kat'a kuşku duyulmaması gerekir. Burada da metin hepimizin önünde; verilmiş olan mahkeme kararını sıfırlıyor, âdeta onu değiştiriyor, hükümsüz kılıyor. Buna, aftan başka ne ad verebiliriz değerli arkadaşlarım?!

Hepimizin bildiği gibi, bu Yüce Meclis toplantıları çok pahalıya çalışan bir mekanizma. Bizim burada tasarrufa azamî özeni göstermemiz gerekiyor; zamandan tasarrufa ve maliyetten tasarrufa azamî özeni göstermemiz gerekiyor. Fakir bir ülkenin insanlarıyız, fakir bir ülkenin milletvekilleriyiz. Kuruşun hesabını burada yapmamız lazım. Kuruşun israf edilmemesi için gerekli önlemleri burada almamız lazım. Yasaların, iki kere, Cumhurbaşkanı tarafından iade edilmesi, görüşmenin maliyetini iki kat artırıyor, zaman israfı ortaya çıkarıyor. Hele hele Anayasa Mahkemesine gidildiği zaman, iptal nedeniyle bu yasaları tekrar gözden geçirmek, tekrar görüşmek, oylamaya sunmak gerektiği zaman, bu maliyet birkaç kez daha artıyor.

Bir yandan israftan ve israfın önlenmesinden söz ederken, bir yandan israfa yol açacak birtakım tavırlar içerisine girilmesi, hiç kimseye kazanç getirmez, yüce ulusumuzun dar olan imkânlarının heder edilmesinden başka bir sonuç da yaratmaz. Azamî özeni göstermemiz gerekiyor. Bakın, insanlarımız sersefil vaziyette. Çiftçimize doğrudan gelir desteği bile ödeyemiyoruz. Niye ödeyemiyoruz; malî imkânlarımızın yetersizliği nedeniyle. Bu yetersizlik nedeniyle, insanlarımızın yüzü, köyde de, kentte de, giderek, gülmez oluyor. Halbuki, bizim görevimiz, insanlarımızın yüzünü güldürmek; toplumumuza yeni imkânlar hazırlamak; az olan imkânlarımızdan, çok sevindirici olan çok sonuçlar yaratmak. Böyle bir tavır benimsersek, bu hedefe ulaşabilir miyiz; Yüce Meclis asıl amacını yerine getirebilir mi, gerçekleştirebilir mi?!

Onun için, benim sizlere önerim, direnmekten vazgeçelim; dediğim dedik anlayışından, "ben bir kere bu görüşe angaje oldum, adımımı geri atamam" yaklaşımlarından vazgeçelim; burada tartışalım. Bu hususları tartışmakta zerre kadar sakınca yok. Demin, ben, Grup Başkanvekili arkadaşım Sayın Kapusuz'un, Sayın Çelik'in tavırlarını hayretle izledim. Yani, bir usul hatasından söz ediliyor. Bunu, gelip burada tartışmakta ne sakınca olabilir Sayın Kapusuz?! Daha sonra tekrar iade edilip tekrar görüşme gereği hâsıl olacağına, burada tartışalım; siz de görüşlerinizi söyleyiniz, biz de görüşlerimizi söyleyelim, doğruyu bulalım. Bunu yaptığımız zaman, yanlış ortaya çıkmaz; ama, görüşmezsek, söylemezsek... Siz söylüyorsunuz "katkı sağlayın" diyorsunuz. Biz de muhalefet olarak burada bir yanlış var, katkı sağlayalım, tartışalım diyoruz. Bunu tartışmakta ne sakınca olabilir?!

FARUK ÇELİK (Bursa)Bir sakınca yok.

SALİH KAPUSUZ (Ankara)Hiçbir sakıncası yok.

OYA ARASLI (Devamla)Tartışa tartışa doğruları buluruz ve en azından, bu, çok ciddî olarak tartışmamız gereken bir husus...