Kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı okulların milli eğitim bakanlığına devredilmesi hakkında kan.tas.(ss.1009)

RAMAZAN KERİM ÖZKAN (Burdur)Sayın Başkan, teşekkür ederim.

Geçen Grup adına görüşmüştüm, bugün ise şahsım adına görüşüyorum.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan yasa tasarısı hakkında şahsım adına söz almış bulunmaktayım; Yüce Meclisi saygıyla selamlarım.

Bir anıyla konuya başlamak istiyorum; bu anı, bir öğretmenimizin başından geçen bir anı. Öğretmenimizin ismi -ruhu şad olsun- Abdullah Ertürk. Öğretmenimiz havaalanında, oğlunu yurt dışına, mastır öğrenimini yapmak üzere, uğurlamış ve Havaş servisini beklemektedir. Bu arada, son model bir araba öğretmenimizin olduğu yerde durur, içeriden özel şoförüyle birlikte bir bey otomobilden iner, öğretmene yaklaşır "öğretmenim, ben sizin öğrencinizim, beni hatırladınız mı" der ve öğretmeni ricayla otomobiline davet eder. Yolda sohbet edilir. Öğretmenin eski öğrencisi bir şirkette yönetim kurulu başkanıdır, sohbet sırasında öğrencisi, utanarak öğretmeninin maaşını sorar ve aldığı cevap karşısında şaşkınlığa uğrar. "Hocam, şu anda, benim arabamı kullanan bu arkadaşıma bile yaklaşık sizin 2 katınız maaş veriyorum. Hemen ayrılın görevinizden ve sizin şu anda aldığınız maaşın 3-4 katına yarın sabah benim şirketimde göreve başlayın" der. Öğretmenimiz hiç tereddüte düşmeden cevaplar: "Biz öğretmenler, sizleri bu mevki ve makamlarda görmek için yıllarca çabaladık; sizi de ben yetiştirdim, emrinizde çalışan şoförü de. Daha sizler gibi nicelerini yetiştirebilmek için benim verdiğim sözler var ve daha bu misyonumu henüz tamamlamadım ve unutma değerli öğrencim, ben bir öğretmenim, görevim topluma sizler gibi yararlı kişiler yetiştirmek. Şimdi, seninle tanıştığımda da bu görevimi layıkıyla yaptığımı düşünüyorum. Teklifine teşekkür ediyorum. Benim sizler gibi insanları yetiştirmek için çabalarım sürecek."

Eski öğrencisi, gözleri yaşlı olarak öğretmenini evine bırakır; ancak, evine dönüşünde kendisini ve kendisi gibileri yetiştiren değerli öğretmenlerinin bu durumlara düşmesini içine sindirememiştir. Ancak, öğretmenlerimiz, ne yazık ki, aradan geçen onca yıla rağmen halen layık oldukları konuma kavuşamamıştır. Geçen gün öğretmenlerin konularını anlatmıştım, sorunlarını anlatmıştım. Onun için, bu anekdotu da belirtmek istiyorum.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün, Millî Eğitim Bakanlığında yaşanan bir diğer sorun da ilköğretim müfettişlerinin yaşamakta oldukları sıkıntılardır. İlköğretim müfettişleri de diğer müfettişler gibi yarışma sınavıyla alınırlar. 657 sayılı Yasanın 36/A-11 maddesi kapsamında, diğer denetim elemanlarıyla aynı kapsamdadırlar; ancak, ilköğretim müfettişleri diğer denetim elemanlarının aksine, hiç müfettişlik yapmamış gibi; yani, müfettiş olarak çalıştırılıp öğretmen olarak emekli edildiklerinden, emekli olduklarında ekonomik olarak mağdur olmaktadırlar. Bu nedenle, ülke çapında özveriyle hizmet veren ilköğretim müfettişlerimizin bu mağduriyetlerinin en kısa sürede giderilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, Millî Eğitim Bakanlığı ortaöğretim kurumları ve halk eğitimi gibi kurumların her türlü giderleri için okul ve kurumlar adına ödenek çıkarılırken, ilköğretim okullarına ödenek verilmemektedir, özel idare kanalıyla verilen ödenek ise semboliktir. Dolayısıyla da, okullara kendi yağınızla kavrulun denilmektedir. Okul müdürlükleri de zorunlu olarak kırtasiye, elektrik, su, telefon ve sosyal etkinliklerde kullanılmak üzere velilerden para isteyince, bu yasadışı bir işlem olarak nitelendirilmekte ve para isteyen okul müdürlerinin şikâyet edilmesi istenilmektedir. Bu çarpıklığın önlenebilmesi için, ilköğretim okullarına ayrı olarak ödenek verilmelidir.

Okullar, memur ve hizmetli personel yönünden desteklenerek, öğretmen ve idarecilerimizin büro işleriyle vakit harcamalarının önüne geçilmelidir.

Ayrıca, öğretmenler 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında yer almalarına rağmen, tayin oldukları zaman yolluk alamamaktadırlar. Bu da son derece haksız bir uygulamadır.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bakın, eğitim emekçilerimiz bizlerden neler istiyorlar:

Hastalandıklarında, en çok paraya ihtiyaç olduğu dönemde, ders ücretlerinin kesilmesine anlam veremiyorlar.

Parasız ve nitelikli bir eğitim istiyorlar.

Ekders ücretlerinin günün şartlarına uydurulmasını istiyorlar.

Öğretmenevlerindeki yatak ve restoran ücretlerinin, diğer kurum ve kuruluşlarla aynı ucuzlukta olmasını istiyorlar.

Zorunlu eğitimin, gelişmiş ülkelerde olduğu gibi onbir yıla çıkarılmasını istiyorlar.

Sınıf mevcutlarının en fazla 30 kişi olmasını istiyorlar.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Yasasının, grevli ve toplu iş sözleşmeli olarak yeniden düzenlenmesini istiyorlar.

Tüm öğrencilerin, yılda iki kez parasız sağlık taramasından geçirilmesini istiyorlar.

Daha çağdaş bir eğitim sistemi istiyorlar.

Eğitimde kadrolaşma değil, demokratik bir yönetim anlayışının benimsenmesini istiyorlar.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKANToparlayın lütfen.

RAMAZAN KERİM ÖZKAN (Devamla)Teşekkür ederim Sayın Başkanım.

Ve de en önemlisi, yılda bir kez, 24 Kasımlarda anılarak, ağızlarına bir parmak bal çalınmasını istemiyorlar.

Bu ülkenin en değerli varlıklarını yetiştirerek ülke kalkınmasında büyük katkılarda bulunan mesleklerinin, yıllar öncesinde sağladığı saygınlığa yeniden kavuşturulmasını istiyorlar. Hele hele, yetiştirdikleri polislerin cop sallamalarını içlerine sindiremiyorlar. Polis kardeşlerimizin çocuklarının başlarında da bir öğretmenin olduğunun hatırlanmasını istiyorlar.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; günümüzde meslek liselerinin önemi tartışılmaz. Özellikle kamu ve özel kuruluşlara kalifiye eleman yetiştirilmesi ve bu alanda önemli bir açığı kapatmış olması ve KOBİ'lerin ihtiyacı olan personelin sağlanması nedeniyle bugüne kadar çok önemli bir görevi başarıyla sürdürmüşlerdir. Bu eğitim kurumlarının Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde birleştirilmesiyle eğitim politikasında bir bütünlük sağlanacağı ortadadır; ancak, umarım bu tasarıyla, Millî Eğitim Bakanlığının binlerce okulundan biri olmaları nedeniyle eski önem ve disiplinlerini kaybetmezler. Zira, bugünkü millî eğitim sisteminde, öğrenci ve okul başarılarının, sadece ÖSS, OKS gibi sınavlarla ölçülmesi, eğitimde öğrencilerin kişilik gelişimleriyle ilgili tüm yönlerin gözardı edilmesine neden olmaktadır. Bu da, doğal olarak sosyal varlığımız olan gençlerimizin sağlıklı bir şekilde eğitilmelerini engellemektedir.

Burada, Sayın Bakana, Burdur'la ilgili bir konuyu hatırlatmak istiyorum. Sayın Bakanım, Burdur İlimizde yaklaşık 153 ilköğretim okuluna kömür dağıtılmıştır; ancak, kömürler yanmamaktadır, kalite düşüktür. Hizmetliler, bu ifadeyi kullandıklarında tehdit almaktadırlar. Bu konunun araştırılıp, çözüm getirilmesi ve çocuklarımızın soğuktan kurtulması istenmektedir. Bunu da, sizlere saygıyla belirtiyorum.

Tasarıyı desteklediğimizi bildirir, tasarının tüm Millî Eğitim Teşkilatına, öğretmen ve öğrencilerimize hayırlı olması dileklerimle Yüce Meclisi saygıyla selamlarım. (Alkışlar)