Üniversite ve sağlık personelinin tam gün çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı (s.s.: 418)

SAĞLIK BAKANI RECEP AKDAĞ (Erzurum)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüştüğümüz kanunun 1’inci maddesi üzerinde ben de Hükûmetimiz adına düşüncelerimi ifade etmek istiyorum.

Bu arada, görüşlerini bildiren, burada değerli görüşleriyle kanuna katkı vermeyi düşünen değerli milletvekili arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Onların konuştuğu bazı hususlarda açıklama gerektiren noktalar olduğu düşüncesindeyim.

Değerli milletvekilleri, Türkiye'de yedi senedir, gerçekten, sağlıkta birçok taş yerinden oynadı. Kapsamlı bir dönüşüm programı yürütüyoruz. Bu dönüşüm programının eleştirilebilecek çok yanı olabilir ama bu dönüşüm programının eleştirilemeyecek bir tek yanı varsa o da bu programın, böyle vahşi kapitalizm ve benzeri birtakım uygulamaları Türkiye'ye getirdiği iddiasıdır. Tam tersine, program, başından beri vatandaşlarımızı sağlık finansmanının risklerinden korumaya odaklanmış bir ahlaki zemin taşımaktadır. Bunun o kadar çok delili var ki; vatandaşımız bunları yıllardır yaşadı, yaşıyor, bundan sonra da yaşayacak.

Değerli arkadaşlar, bir defa rakamlarla konuştuğumuz zaman olay çok net olarak ortaya çıkıyor. Türkiye’de toplam sağlık harcamaları son yedi yıl içerisinde birkaç katına çıktı. Yani kişi başına sağlık harcaması aşağı yukarı 3 katına çıktı, hatta belki 3 katını da biraz geçti. Şimdi, böyle bir Türkiye’de eğer bireylerin kendi ceplerinden harcadıkları para artmışsa, oranı artmışsa, doğru, demek ki, biraz o vahşi kapitalizme yönelik uygulamalar vardır, vatandaş cebinden daha çok para harcamaya başlamıştır, ama gelin görün ki Türkiye’nin gerçeği bu değil.

HALUK KOÇ (Samsun)Varsa harcıyor zaten.

SAĞLIK BAKANI RECEP AKDAĞ (Devamla)Bakınız, şimdi, Türkiye İstatistik Kurumunun yıllık düzenli olarak 2003’ten itibaren yapmış olduğu anketler var, yapmış olduğu araştırmalar var. Bu araştırmalar bize ne söylüyor? 2003 yılında, yani biz, AK PARTİ hükûmetleri olarak göreve geldiğimiz ilk yılda ilaç ve tedavi masraflarını kendi karşılayanların oranı yüzde 32,1; 2004’de 28,2; 2005’te 26,1; 2006’da 19; 2007’de 16,5; 2008’de 14,9. Bunlar rakamların dili. Yani cepten harcama oranının toplam sağlık harcamaları içindeki nispeti, yüzdesi yüzde 32’den yüzde 15’lere gerilemiş. Gerçekler bu olunca, öyle vahşi kapitalizmden falan bahsedemeyiz. (MHP sıralarından gürültüler)