Tütün, tütün mamulleri, tuz ve alkol işletmeleri genel müdürlüğünün yeniden yapılandırılması ile tütün ve tütün mamullerinin üretimine ilişkin (s.s.125)

MHP GRUBU ADINA REŞAT DOĞRU (Tokat)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Tütün, Tütün Mamulleri, Tuz ve Alkol İşletmeleri Genel Müdürlüğünün Yeniden Yapılandırılması ile Tütün ve Tütün Mamullerinin Üretimine, İç ve Dış Alım ve Satımına Dair 125 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın geçici 6’ncı maddesi hakkında konuşmak üzere Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi ve yüce milletimizi saygıyla selamlıyorum.

Sözlerime başlamadan önce, Kurtuluş Savaşı gazisi, son gazimiz Allah’ın rahmetine ulaşmıştır, Yakup Satar’a Allah’tan rahmet diliyorum, ailesine başsağlığı diliyorum.

Ayrıca, dün itibarıyla cenazeleri kalkan, Güneydoğu Bölgesi’nde şehit düşmüş askerlerimize Allah’tan rahmet diliyorum, askerlerimize başsağlığı diliyorum.

Bu geçici 6’ncı madde, 2007 ürün yılı için sözleşme imzalayan üreticilerle ilgili bir maddeydi, yani 2007 yılında üreticiler bir sözleşme yaptılar ve 2008 yılında satacaklar, bu maddeyle de 2008 yılında tekrar sözleşme yapılacak ve 2009 yılında satılacak, yani bir yıl süreyle üreticilerle ilgili bir madde getirmiş bulunuyoruz. Ancak tabii insan düşünmeden edemiyor, neden bir yıl?

Bakınız, değerli milletvekilleri, tütün ziraatı çok zor olan bir ziraattır ve kıraç toprakta yapılan bir ziraattır, bu ürünün yetişmiş olduğu, üretiminin yapılmış olduğu topraklarda başka bir üretim de yapılmaz. Acaba, neden biz bir yıl süreyle, özellikle 2009 yılıyla ilgili olarak bunu getirmiş bulunuyoruz? Acaba, 2009 yılında yerel yönetim seçimleri var da onunla mı ilgili? İnsan tabii düşünmeden edemiyor. Bu bir yıllık süreyi neden biz beş yıl veya on yıl yapmayalım? Yani bunu geçici madde olarak getireceğimiz yerde kalıcı madde olarak getirsek ve bu da devamlı bir şekilde, yani o bölgedeki insanların gelirlerini temin etmesi noktasında, tütünden başka ekimin yapılmadığı bu bölgelerde bunu sağlamış olsak ne kaybederiz? Burada, esasında kaybeden ülkemiz olmaktadır, Türk çiftçisi olmaktadır, Türk insanları olmaktadır.

Değerli milletvekilleri, ülkemizde, tütün, sosyal, ekonomik ve politik olarak en fazla tartışılan ürünlerin başında gelmektedir. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasıyla birlikte Reji İdaresi satın alınarak devlet tekeli oluşturulmuş ve tütün politikaları belirlenmiştir. Tekel, her zaman ülke ekonomisine çok büyük katkılarda bulunan kuruluşlarımızın da başında gelmektedir. Bu kuruluş kârlı bir kuruluş olmuştur.

Türkiye’nin ekolojik koşullarına uygun nitelikte bir ürün olan tütün, dört yüz yıldır Anadolu topraklarında yetiştirilmektedir. Türk tütünü, genelde kıraç, fakir topraklarda yetiştirilmekte, bu topraklardan yüksek gelir getiren ürün çeşitlerinin de başında gelmektedir.

Ülkemizde aile tarımı şeklinde yetiştirilmekte olan tütün, ihracat, istihdam ve devlet gelirleri açısından da önemli bir üründür. Şark tipi tütün olarak bilinen Türk tütünleri, nefaseti ve kokusu ile dünya piyasalarında marka olmuş ve sigara harmanlarında da aranan çeşitler arasına girmiştir.

Tütünün Türkiye’nin tarımsal ürünler dış ticaretinde önemli bir yeri de bulunmaktadır, Türk tütününün. Her yıl önemli miktarlarda tütün ihraç edilmekte ve Türkiye’nin genel ihracat gelirlerine de önemli katkılar sağlamaktadır.

Türkiye’nin son yıllarda izlenen tütün politikalarındaki yanlışlıklar tütün üretimini önemli ölçüde de geriletmiştir. 2007 yılı itibarıyla, 2002 yılındaki 381 bin olan üretici sayısı 222 bine, 151.853 ton üretim de 62.771 tona düşürülmüştür. Bölgeler itibarıyla incelendiğinde; Ege Bölgesi’nde 2003 yılında 193 bin olan tütün üreticisi sayısı bugün 70 bine gerilemiş, 104 bin ton olan üretim ise 53 bin tona; Karadeniz Bölgesi’nde 2003 yılında 74 bin olan üretici sayısı bugün 32 bin, 24 bin ton olan üretim de 15 bin ton olarak gerçekleşmiştir.

Ülkemizde tütün üretimi ile bağlantılı olan girdi fiyatlarında yıldan yıla önemli oranda artışlar varken, son yıllarda özellikle düşük döviz kuruna bağlı olarak tütün satış fiyatları neredeyse sabit kalmıştır. Bu durum üreticilerin tütün tarımından çekilmesine de neden olmaktadır. Üreticilerimizin aile işletmeciliğine dayanan tütün üretiminden çekilmesiyle birlikte işsizlik artmakta ve büyük kentlerimize de göçler başlamaktadır. Çünkü, aynı topraklardan, tütünden elde edilen gelire yakın başka ürünlerin aynı miktarda gelir elde etme imkânı yoktur. Bugün, büyük kentlerimizde baş gösteren asayişsizliğin temelinde yatan olguların bir tanesinin de göç olayları olduğu dikkate alındığında, tütün üretiminin ülkemiz için ne kadar önemli olduğunu da anlatmak mecburiyetindeyiz. Tütün üretiminin kaybolmuş olduğu yerlerde, maalesef, son zamanlarda büyük oranda da işsizlikler almış başını gitmektedir.

Tabii, bunların yanında, sigara fabrikalarına da gelinmesi gerekiyor. Özellikle son zamanlarda, sigara fabrikalarının satılmasıyla ilgili çok yoğun mücadeleler verilmiş. Özellikle sigara fabrikası işçileri, bulundukları illerde -beş tane sigara fabrikası satılmıştır- her türlü mücadeleyi halkla beraber vermişlerdir. Halk, sigara fabrikalarının satılmasını istememekteydi. Özellikle niye istemiyorlardı?

Değerli milletvekilleri, bakınız, Tokat Sigara Fabrikası, yaklaşık olarak 1965 yılında kurulmuş ve de o bölgeye çok büyük oranda ekonomik katkı sağlayan fabrikaların başında gelmektedir. Tokat Sigara Fabrikasına işçiler sahip çıkmak istemişlerdir, Tokat Sigara Fabrikasına esnaflar sahip çıkmak istemişlerdir. Tokat Sigara Fabrikası gibi diğer sigara fabrikalarına o bölgelerin tüm insanları sahip çıkmaya çalışmışlardır. Bakınız, Tokat Sigara Fabrikası, yaklaşık olarak eski paraya göre ayda 6-7 trilyon civarında o bölgeye paranın girmesini sağlamaktaydı. Bu, yaklaşık olarak 70-80 trilyon civarında para yapmaktadır. Yani, o bölgede çalışan, o fabrikada çalışan 1.200 tane işçi yaklaşık olarak 60-70 trilyon civarındaki parayı orada kendileri maaş olarak alırken, o bölgenin esnafına veyahut da Cumhuriyet Meydanı’ndaki simitçisine bile götürüyorlardı. Şimdi, Rekabet Kurulu sigara fabrikalarının özelleştirilmesi noktasında karar verdi ve işte, British Tobacco Anonim Şirketine de bu sigara fabrikalarını sattılar. Tabii, satılmasıyla beraber işçilerin hepsinde büyük telaş başladı, ama esas telaşın olduğu yer neresi biliyor musunuz? İnsanların gönülleridir. Şu anda o fabrikaların bulunduğu şehirlerdeki insanların hepsi “Acaba biz nasıl geçineceğiz?” veyahut da “Bizim durumumuz ne olacak?” şeklinde büyük bir sıkıntı içerisinde, üzüntü içerisinde kalmışlardır.

Bakınız, sigara fabrikasının olduğu yerlerin birçoğunda -Tokat da aynı şekildedir- devletimizin başka bir yatırımı yoktur. Oralarda sadece sigara fabrikaları büyük bir yatırım olarak değerlendirilmiş ve yıllardan beri de bu hep bu şekilde değerlendirilmiştir. Siz Tokat Sigara Fabrikasını kapatıyorsunuz. Yakın bir zamanda işte Turhal Şeker Fabrikası da satılacak ve kapatılacak diye düşünüyorum.

Değerli milletvekilleri, kapatılmayı şunun için kullanıyorum: Gerçi, belki, Tekelin buradaki yetkilileri “Kapatılmayacak, oralar devam edecek.” diyor ama bakınız, 1.200 işçiyle çalışan Tokat Sigara Fabrikası, acaba Özelleştirmeye teslim edildikten sonra kaç işçiyle çalışacak? Yaklaşık olarak… Bunların büyük bir çoğunluğu buralardan başka bir yere aktarılacak. Aktarılmasıyla beraber ne olacak? Yaklaşık olarak diyorum, çünkü o fabrikayı alan firmanın, ben 200-250 işçiden veyahut da belki de Türk sigara sanayisinin, Türk tütününün ortadan kaldırılması noktasında da kapatılma durumuyla karşı karşıya kalınacak. O zaman ne yapacağız? Tokat’ımız için söylüyorum: Şu anda işsizlik almış başını gidiyor. Gidin esnafın yanına, esnafımız, sanayi esnafımız olsun veyahut da diğer esnaflar olsun -o bölgeleri geziyoruz- siftah yapamadan, yani günlük nafakasını bile temin edemeden dükkânlarını kapatıyorlar. Yani, siz, siftah yapamayan bir esnafla karşı karşıyasınız. Çiftçilerin yanına gidiyorsunuz, çiftçiler şu anda… İşte “taban gübresi” dediğimiz DAP gübresinin fiyatı 80 bin liranın üzerine çıkmış. Çiftçi gübreyi alamıyor, yani gübreyi alıp da tarlasına atamayacak durumdadır. Yani, çiftçisi perişan, esnafı perişan, işçisi perişan, emeklisi perişan ve kart borcuna gark olmuş veyahut da kart ve senetler içerisinde kalmış bir insanlar topluluğuyla karşı karşıyayız. Bu, nereye kadar böyle, bu şekilde gidecek? Yani şunu ifade etmek istiyorum ki: İnşallah, bu sigara fabrikalarının satışları bir yerden geri döner. Gerçi Özelleştirme İdaresi şu an itibarıyla bunu kabul etti, ama inşallah bir yerden döner diye düşünüyorum. Çünkü, sigara fabrikalarının olduğu yerdeki tüm insanlar bunu istiyor.

Ayrıca, bakınız tütün üretimiyle ilgili konuşuyoruz, bir yıl daha uzatılması, yani sözleşmeli çiftçiliğin bir yıl daha uzatılması noktasında bir kanun teklifiyle karşı karşıyayız. Biz diyoruz ki: Neden bir yıl, niye bir yıl? Beş yıl olsun, on yıl olsun veya devamlı olsun. Çünkü, buralardaki, bu topraklardaki, yani kıraç arazilerdeki başka bir üründen bunu alamıyorsunuz. Siz ürün desenlerini ortaya koyun. Bakın, şu an itibarıyla çiftçilerimize ödenmekte olan destek primlerinde çok büyük oranda düşüş vardır. Şu anda, yani 2008 yılı için ödenecek olan destek primlerinin ciddi oranda düşük olduğu bir ortamda, siz -ayrıca, işte çiftçilerin perişanlığının yanında- tütün ekmeyin diyorsunuz, sigara fabrikaları kapatılsın diyorsunuz ve değerli milletvekilleri, beraberinde de tütün üreticisini tamamen ortadan kaldırıyorsunuz.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)