Üniversite ve sağlık personelinin tam gün çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı (s.s.: 418)

SEVAHİR BAYINDIR (Şırnak)Teşekkürler Sayın Başkanım.

418 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 1’inci maddesi üzerine verdiğimiz değişiklik önergesi üzerine Demokratik Toplum Partisi adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Sağlık hizmeti bir ekip hizmeti diye tanımladık ama sağlık sektöründe hem sayısal olarak hem iş gücü olarak en büyük sorumluluğu üstlenen değerli meslektaşlarım, hemşire arkadaşlarımdır. Hemşirelik mesleği, bugüne kadar evrensel normlarda bir meslek tanımı konusunda ciddi sorunlar yaşıyor. Bir yasa değişikliği gerçekleştirildi. Bu çok önemliydi ama yönetmeliğin henüz çıkmıyor olması bu eksikliğin devam etmesini sağlıyor yani yasayı anlamsız bırakıyor. Sayın Bakanımız bu konuda çalışmalarını hızlandırdığını ve kısa sürede yönetmeliği çıkaracağını söyledi. Biz de takipçisi olacağız.

Yine bu yasayla yani tam gün yasası, artı kamu hastaneleri birliği yasasıyla amaçlanan ne olacak? Hastanelerin daha fazla para kazanması olacak. Peki, bu daha fazla para kazanmak için ne olacak? Daha fazla çalışma yapılacak. Yani sekiz saatlik iş yerine âdeta günün yirmi dört saati yani haftanın yedi gününün yirmi dört saati neredeyse bir çalışmayla yürütülecek. Çünkü öngörülen yani giderek tam olarak hayata geçecek olan sistem, ne kadar çok hasta bakarsanız o kadar çok para kazanacaksınız yani baktığınız vaka endeksli ve dolayısıyla bu sistem kendisine şu handikabı da getirecek: Örneğin, bir hekimin bir hastaya ayıracağı zaman bu noktada imtina edinebilinir. Yani, hem uzun bir bakım gerektiren ağır hastalar ve uzun zaman gerektiren hastalar bir yerde belki de angarya hâline gelecektir. Yani özel hastaneler nasıl bu muameleyi yapıyorsa bu hastalara, muhtemeldir ki bu uygulamalar tam olarak hayata geçtiğinde, kamu hastaneleri diye tanımlanan özel statüdeki bu hastanelerimizdeki pozisyon da ne yazık ki bundan aşağıya olmayacak.

Yine bu sistem, performans ve aşırı çalışma yani kâr hırsına dayalı bir çalışma olmuş olacak. Yani, bu daha çok işletmecilerden oluşacak bu kamu hastanelerinin yönetimi de önümüze gelecek. Bu yönetim soracak: Sen kaç para kazandın? Kaç hastaya baktın? Her ay sonu sağlık çalışanı, ekibin tümü bunun derdine mi düşecek? Bu hasta geldi mi gelmedi mi? Kaç hasta baktım? Acaba bu ay kazanacağım para benim giderlerimi karşılayacak mı, borçlarımı ödeyebilecek miyim? Gecesi gündüzü bu telaş içine girmiş olacak ve yine bu telaşın en fazlasını da ne yazık ki yardımcı sağlık personelleri yaşayacak.

Sayın Bakan, yani nöbet zamanının bile tümünün parasını alamıyor bugün çalışanlar çünkü yasada sınırlanıyor, şu saate kadar. Yüz otuz saat -örneğin- işte nöbet tutan ücretini alabilecek, ya sonrasını? Kaldı ki, yani yıllık iki yüz yetmiş saat fazla mesai en fazla öngörülen bir ortamda, ne yazık ki Türkiye’de bir ayda yüz küsur saat insanlar ekstra fazla çalışmak durumunda kalacaktır. Bu da yetmeyecek, bu sistemle birlikte, performansla birlikte bu çalışma süresi daha fazla olacak. Ama bu süre, çalışma kapsamında hak ettiği emeğinin değerini alacak mı? Ne yazık ki yardımcı çalışan sağlık ekibinin emeğinin değeri daha çok ucuzlayacak, bedenen daha çok yorulacak, psikolojik olarak daha çok zorlanacak. Yani sağlıklı hizmet vermesi gereken sağlık ekibi ne yazık ki sağlık sorunuyla, sağlık riskleriyle karşı karşıya kalacaktır. O nedenle, madem fazla para kazanmak cazip hâle getirilmeye çalışılıyor, o zaman lütfen yardımcı sağlık çalışanlarının da ek ödemelerinin ve göstergelerinin yükseltilmesi gerektiğini düşünüyoruz ve önergemizin kabul görmesini öngörüyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.