Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi münasebetiyle

CHP GRUBU ADINA ZEYNEL EMRE (İstanbul)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan infaz kanunuyla ilgili Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz aldım. Bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.

Değerli milletvekili arkadaşlarım, bir defa, bizim birinci önceliğimiz vatandaşımıza doğruyu söylemektir. Bu bir infaz kanunu değildir, bu bir af kanunudur. Siyaha beyaz demenin kimseye hiçbir faydası yoktur. Bakın, Türk Ceza Kanunu’nun 65’inci maddesi açıktır. 65’inci maddenin (1)[okunamadı]’inci fıkrası genel affı düzenler, (2)[okunamadı]’nci fıkrası özel affı düzenler. Özel afta infaz indirimleri özel af olarak tarif edilir. Bu konuda doktrindeki bütün kitaplara, açıklamalara bakabilirsiniz. Şu an yapılmakta olan toplu özel aftır dolayısıyla Anayasa’nın 87’nci maddesine göre beşte 3 çoğunlukla çıkması lazımdır, 360 milletvekilinin oyuna ihtiyaç vardır. Ben değerli milletvekillerinden rica ediyorum, açsınlar, bu söylediklerime ilgili kanunda baksınlar, en son da Anayasa’nın 81’inci maddesine baksınlar. Tüm milletvekilleri bu kürsüden Anayasa’ya sadakat yemini ettik, namusumuz ve şerefimiz üzerine sadakat yemini ettik. Herkesi bu yemine uygun davranmaya davet ediyorum.

Değerli arkadaşlar, af nedir? Af hangi ülkelerde çıkar? Neden böyle düzenlemeler yapmaya ihtiyaç duyulur? Hukuk devletinin oturduğu, hukukun evrensel ilkelerinin uygulandığı hiçbir ülkede af çıkmaz, ceza indirimi olmaz. Biri bir ceza alıyorsa ne kadar yatacağını o suçun mağduru da bilir, herkes de bilir. En son nerede af çıktı? Ben size söyleyeyim, Kuzey Kore’de kuruluşunun 70’inci yılı nedeniyle af çıktı. Bakıyorsunuz, Suriye'de af çıktı; bakıyorsunuz, Doğu Asya ülkelerinin, Güney Afrika ülkelerinin birçoğunda zaman zaman af çıkıyor çünkü orada yaşayan insanlar da biliyor, orayı yöneten diktatörler de biliyor ki o ülkelerde hukukun evrensel ilkeleri uygulanmıyor, kamu vicdanı yaralanmış durumda ve zaman zaman bu düzenlemeleri yapıyorlar.

Türkiye tarihine bakıldığında, 1960 yılında darbe oldu, Adnan Menderes ve bakanlar haksız bir şekilde idam edildi, devamında onun gibi on binlerce hukuksuz işlem olunca 1966’da af kararı vermek durumunda kaldılar. Niye? Kamu vicdanı yaralanmıştı. 1971’de muhtıra verildi, sıkıyönetim mahkemeleri kuruldu, Deniz Gezmiş ve arkadaşları asıldı, binlerce insan haksız yere cezaevlerine gönderildi, mahkûm oldu, 1974’te af çıktı; 1980 yılında Türkiye'de 12 Eylül darbesi oldu, yine sıkıyönetim mahkemeleri kuruldu, yine çok haksız uygulamalar oldu, belki bugün Mecliste yer alan birçok insan o mahkemelerin mağduru oldu, 1991’de af çıktı. Devam ettik, devlet güvenlik mahkemeleri uygulamaları, yaygın hukuksuzluklar; 1999’da başka gerekçelerle bir af düzenlemesine ihtiyaç oldu.

Bakın, bugün geldiğimiz noktada, AKP’nin iktidara geldiği 2002’de 50 binin üzerinde tutuklu, hükümlü varken bugün 6 kat arttı ve 300 bin oldu. Kimse şu bahanenin arkasına sığınmasın: “Rahşan affı çıktı.” Çıkmadan evvel 70 bin kişi vardı, siz teslim aldığınızda 57 bindi. “Bunun nedeni ne?” derseniz; en başta hiç kimseyi dinlemeden, her şeyi ben bilirim bakış açısıyla baktığınız 2005’ten bugüne kadar Ceza Kanunu’nda, Ceza İnfaz Kanunu’nda, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda aklınıza estiği gibi düzenlemeler yaptınız; “2010 Anayasa değişikliğini yapmayın.” dedik, dinlemediniz, yaptınız; 2016’dan sonra “Yaygın hukuksuz uygulamaları yapmayın.” dedik, onların birikimi de yaşandı bugün; 2017’de “Bu rejim değişikliğini gerçekleştirmeyin, bunlar çözüm üretmiyor.” dedik, bunu gerçekleştirdiniz. Hepsinin sonucunda ne oldu? Bir ülkede suç oranı neden artar arkadaşlar? İşsizlik varsa, ekonomik dengesizlik varsa, bu ülkenin çok büyük bir çoğunluğu yoksulluk sınırının altında yaşıyorsa sosyal patlamalar yaşanır, suç oranı artar. Böyle palyatif düzenlemelerle bu işin önüne geçemezsiniz.

Cumhuriyet Halk Partisi olarak Türkiye’de, bize oy versin vermesin, hangi siyasi görüşten olursa olsun, tüm Türkiye’de yaşayan yurttaşların adaletini savunmakla yükümlü hissederiz kendimizi. Biz büyük bir adalet yürüyüşü gerçekleştiren, Ankara’dan İstanbul’a dünyanın en büyük adalet yürüyüşünü gerçekleştiren bir siyasi partinin temsilcileri olarak adaleti her alanda savunmakla yükümlüyüz. Biz infaz adaletini savunuruz, biz geçmişteki Anayasa Mahkemesi kararlarının bize yol gösterdiği gibi yasama organı üyeleri olarak suçların cezasını artırabiliriz, suçların cezasını düşürebiliriz. Ama biz genel düzenleyici işlemler yapabiliriz. Biz infaza düşmüş mahkûmlar arasında istisnaları sınırlı tutmakla yükümlüyüz, bu bizim yükümlülüğümüz. Yol gösterici olacağız. Biz herkese karşı, tüm Türkiye’ye karşı yaptığımız işle diyeceğiz ki: İçeride kalan şunun için kaldı, çıkan şunun için çıktı. Dolayısıyla herkesin adaletini savunmakla yükümlüyüz.

Değerli arkadaşlar, ben şimdi size soruyorum, diyorum ki: Bu düzenlemeyle somut olarak rüşvet suçunu işleyen…

ERKAN AKÇAY (Manisa)Zeynel Bey, burnunun üstüne al daha rahat konuşursun, böyle burnuna da çekersen daha rahat konuşursun.

ZEYNEL EMRE (Devamla)Sayın Başkanım, bir dakikam gitti şunu düzeltirken, sonuna ilave edersiniz. Alışık değilim vallahi, zorlanıyorum.