Hemşirelerin yaşadığı sorunların araştırılarak bu sorunlara çözüm önerileri geliştirilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Ülkemizde sağlık hizmeti veren çalışanlar içerisindeki en büyük payı hemşireler oluşturmaktadır. Yaklaşık 250 bine yakın hemşire aktif olarak çalışmakta iken, 100 bine yakın hemşire ise çalışamamakta ve atama beklemektedir. Bu sayı maalesef OECD ülkeleri arasında Türkiye'yi aktif hemşire çalışan sayısında son sırada konumlandırmaktadır. OECD verilerine göre Türkiye'de her bin kişi başına 2.4 hemşire düşmekteyken, bu oran Yunanistan'da 3.4, İtalya'da 6.7, Fransa'da 11.1, Almanya'da 13.9 ve Norveç'te 18.1?dir. Dolayısıyla Türkiye'de hemşireler uzun çalışma saatlerine ve aşırı yoğun bir iş temposuna mecbur kalarak halk sağlığı için kendi sağlıklarından feragat etmektedirler. Ancak bu çabalarının karşılığını hakkıyla alamamaktadırlar.

Hemşirelerin büyük bir bölümü kamuda sözleşmeli şekilde güvencesiz olarak çalıştırılmaktadır. Özel hastaneler ve sağlık kuruluşlarında çalışan hemşireler ise düşük ücretlere mahkum bırakılmıştır. Bugün hemşirelere reva görülen maaşlar, ülkemizin içine sokulduğu enflasyon ve hayat pahalılığı ortamında, değil geçinmeyi sağlamak, açlık ve yoksullukla mücadele etmek zorunda kalacakları miktarlardadır. Özel hastaneler ve sağlık kuruluşlarında çalışan hemşireler için koşullar çok daha zorlayıcıdır. Özellikle küresel COVID-19 pandemisi sürecinde hemşirelere verilen sözler de tutulmamış, bizzat Bakanlık eliyle, sağlık hizmeti veren çalışanlar arasında bir düşmanlık çıkarma politikası izlenerek iş barışı bozulmuştur. Tüm sağlık hizmeti veren çalışanlar gibi hemşireler de bir yandan sağlıkta şiddetin hedefi olup, can güvenlikleri olmadan hizmet vermeye çalışırken, bir yandan da çalıştıkları kurumlarda baskı ve mobbinge maruz kalmaktadır.

Devletin her noktasına sirayet etmiş liyakatsiz atamalar maalesef sağlık alanında da görülmektedir. Başhemşirelik pozisyonu kaldırılmış ve yerini Sağlık Bakım Hizmetleri Müdürlüğü pozisyonu oluşturulmuştur. Ancak Başhemşire olabilmek için hemşirelik mezunu olmak gerekirken, yeni sistemde Sağlık Bakım Hizmetleri Müdürü olabilmek için herhangi bir lisans bölümünden mezun olmak yeterli sayılmaktadır. Bu durum sağlık hizmetini sunumunda ve personelin yönetiminde sorunlar yaratmakta, hemşirelikle hiçbir ilgisi olmayan kişilerin hemşirelerden ve diğer sağlık bakım hizmeti veren personelden sorumlu olması sağlık kuruluşlarındaki çalışma barışını bozmaktadır. Bunun yanında Sağlık Bakanlığı hemşi yok saymakta, sendika ve hemşirelik meslek derneklerinin dahi haberleri o Kil kağ hemşirelik hizmetlerinin koordinasyonunu sağlamak ve politika oluşturmak gibi bir sorumluluğu olması gerekirken Bakanlığın böyle bir amacı bulunmadığı meslek paydaşları tarafından ifade edilmektedir.

2020 yılı Dünya Hemşirelik Raporu'na göre pandemi öncesinde dahi dünyada 6 milyon hemşire açığı bulunduğu Dünya Sağlık Örgütü tarafından tespit edilmiştir. Bu durum gelişmiş ülkelerin dünyadan yetişmiş hemşireleri kendisine çekmesine yol açmaktadır. Maalesef ülkemiz son dönemde gündem olan çok yoğun bir tıp hekimi göçü vermekteyken, aynı zamanda hemşire göçü de vermektedir. Türkiye hemşirelik eğitiminde dünya ölçeğinde kaliteli bir eğitim vermekte ve nitelikli hemşireler yetiştirmektedir. Ancak ne yazık ki Türkiye'nin yetişmiş nitelikli hemşireleri özellikle en çok ABD, Birleşik Krallık ve Kanada'ya gitmektedir.

Bu çerçeveden hareketle; hemşirelerin yaşadığı sorunların tespit edilmesi, ülkemizden diğer ülkelere günden güne artan göçün yaratacağı nitelikli hemşire kaybının yaratacağı sorunların belirlenmesi, sağlık hizmeti sunumunda iş barışının bozulmasının getireceği problemlerin ortaya çıkarılması amacıyla Anayasa'nın 98. maddesi ve TBMM İçtüzüğü'nün

104. ve 105. maddeleri gereğince bir araştırma komisyonu kurularak gerekli incelemelerin Kadim Duru. Ecz. Gamze TAŞCIER Toka NM yapılmasını arz ederim.