Görme engelli vatandaşların karşılaştıkları sorunların araştırılarak bu sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Görme engelli bireylerin en başta zorlandıkları nokta fiziki erişebilirlik diyebiliriz. Şehirlerin kaldırımlarında doğru işaretlemelerin eksik olması, trafik ışıklarının çoğunda sesli uyarıcıların bulunmaması, yolların ve toplu taşımaların yine aynı şekilde bireyin kendisine yetebilecek şekilde standartlaştırılmış bir donanıma sahip olmamaları basit bir ulaşımı karmaşık ve riskli hale getirebilmektedir.

Görme engelli bireylerin eğitim aldıkları kurumda doğru donanım ve fiziksel şartlarla olağan bir akışta eğitim alması gerekmektedir. Elbette bunun için öncelikle engelli dostu kamu binalarına ihtiyaç bulunmakta olup aynı ölçüde teknolojinin getirdiği avantajlarda sürece entegre edilerek, doğru kaynaştırma uygulamaları ile engelli bireyler ve engeli bulunmayan bireyler arasında uyum sağlanmalıdır. Bugün itibariyle ülkemizde kaç okulun, sağlık merkezinin ve daha geniş ifade etmemiz gerekirse kamu binasının görme engelli bireyler için sorun teşkil etmeyecek donatılara ve tasarıma sahip olduğunu düşünmemiz gerekmektedir.

Çağımızın teknoloji ve iletişim çağı olduğunu her konuda söylüyoruz. Ancak özellikle görme engelli bireylerin teknolojinin getirdiği yeniliklere, bilgi erişimine ulaşmasında standartlaştırdığımız ve mecbur kıldığımız bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu noktada WCAG (web sitelerinin ve diğer dijital içeriklerin engelli bireyler için daha erişilebilir ve kullanılabilir olmasını sağlamak amacıyla geliştirilen bir uluslararası standarttır) kriterlerini Türkiye'de kamu ve özel sektöre adapte etmenin yollarını arayabilir, paralelinde 2021 yılında onayladığımız Marakeş Anlaşması'nın aktif ve etkin kullanımı için devletimizin katkısı ve teşviki nasıl olabiliri tartışmak gerekmektedir. Tüm dünyadaki eserlerin teliften muaf şekilde görme engelli vatandaşlarımızın dikkatine, kullanımına sunmak son derece önemli bir katkı olacaktır.

Görme engelli vatandaşlarımızın özel sektör ve kamuda karşılaştıklarını iddia ettikleri bir tutum ise aynı liyakat ve kalifiyede olup daha düşük bir pozisyonda ve daha düşük bir maaşla çalışmak durumunda bırakılmalarıdır. Bu hususta kişiler yaptıkları iş ve pozisyonlarına göre ödeme almalıdırlar. Bu şikayetlerin, iddiaların yakından takip edilmesi, adalet ve eşitlik karineleri açısından önem arz etmektedir.

Kurulacak olan araştırma komisyonunun görme engelli vatandaşlarımızın sorunlarının tespitinde, çözüm yollarının belirlenmesinde kritik ve işlevsel bir rol üstleneceğini düşünüyor, Anayasamızın 98 ve içtüzüğümüzün 104 ve 105. Maddeleri gereğince bir Meclis Araştırma Komisyonu Kurulması için gereğini arz ediyoruz.