Okul içi şiddet olaylarının nedenlerinin araştırılarak bunların önlenmesi için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Son yıllarda Türkiye'deki okullarda akran zorbalığı ve şiddet olaylarında gözle görülür bir artış yaşanmaktadır. Bu durum yalnızca öğrencilerin bireysel güvenliğini değil, aynı zamanda eğitim ortamlarının sağlıklı ve sürdürülebilir olmasını da ciddi şekilde tehdit etmektedir. Özellikle devlet okullarında yaşanan bu şiddet vakaları, kimi zaman öğrencilerin ağır şekilde yaralanmasına ya da hayatını kaybetmesine neden olacak kadar vahim boyutlara ulaşmaktadır. Konya'da 2025 yılı Mayıs ayında yaşanan ve 10 yaşındaki bir öğrencinin sınıf arkadaşının boğazını sıkması sonucu yaşamını yitirmesiyle sonuçlanan olay, bu trajedinin en acı örneklerinden biridir. Aynı aile, bir yıl önce de benzer bir şekilde başka bir çocuklarını okulda yaşanan bir kavga sonucu kaybetmiştir. Bu vakalar, okul içi şiddetin münferit bir mesele olmaktan çıkıp sistematik bir güvenlik ve denetim sorunu hâline geldiğini göstermektedir.

Sivas'ta ise bir lisede 15 yaşındaki öğrencinin arkadaşları tarafından darp edilmesi ve görüntülerinin sosyal medyada yayılması olayına tanıklık edilmiştir. Bu gibi örnekler, okullarda yalnızca fiziksel değil, siber ve psikolojik zorbalığın da yaygınlaştığını gözler önüne sermektedir. Eğitim çağındaki çocuklar ve gençler arasında hızla artan bu tür davranışların önlenmesi için mevcut sistemin ciddi şekilde gözden geçirilmesi, eksikliklerin ve sistemdeki sorunların tespit edilerek önüne geçilmesi gerekmektedir. Bu anlamda okullardaki şiddet olayları sırasında güvenlik önlemleri yetersiz kalmakta, çoğu okulda ilk yardım ekipmanları bulunmamakta, birçok öğrenciye yalnızca bir rehberlik uzmanı düşmekte ve bu da olaylara farklı açılardan gerçekleşebilecek etkili müdahaleleri zorlaştırmaktadır. Devlet okullarının bir kısmında güvenlik kameralarının işlevsiz olduğu ya da hiç bulunmadığı, danışmanlık hizmetlerinin sınırlı kaldığı ve öğretmenlerin bu konuda yalnız bırakıldığı da kamuoyuna yansıyan diğer sorunlar arasında yer almaktadır.

Akran zorbalığıyla mücadelede rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerinin önemi çok büyüktür. Ancak bu hizmetlerin kapsamı, personel sayısı, öğrencilerle birebir ilgilenme kapasitesi ve Bakanlığın bu alana bakış açısı ve faaliyetleri ne yazık ki yetersizdir. Akran zorbalığı vakalarıyla karşılaşan öğrenciler çoğu zaman yalnız kalmakta, Sar Azer ne gidilmemekte ve 2 sö a3 / 2 önleyici politikalar hayata geçirilememektedir. Bu durumun hem çocukların ruhsal gelişimine hem de eğitim motivasyonuna zarar verdiği açıkça ortadadır.

Eğitim sisteminin farklı yaş gruplarında güvenli, sağlıklı ve kapsayıcı bir yapıya kavuşması için gerekli önlemlerin alınması, okul içi şiddet vakalarının sebepleriyle birlikte araştırılması, mevcut güvenlik, sağlık ve psikolojik destek mekanizmalarının işlevselliğinin tespit edilmesi, şiddet olaylarını önlemeye yönelik etkili ve sürdürülebilir politikaların geliştirilmesi amacıyla Anayasa'nın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi Içtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca bir Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederim. 14.07.2025