Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi öğrencisi bir kadının hayatını kaybetmesi üzerine yürütülen soruşturmanın araştırılarak benzer olayların yaşanmaması için alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Aradan geçen bir yıla rağmen soruşturmanın etkin şekilde yürütülmediği, dosya üzerinde kısıtlılık kararının sürdüğü, telefon incelemesinin dahi tamamlanmadığı, Adli Tıp Kurumu raporlarının çelişkili biçimde düzenlendiği ve kamuoyunun yanlış bilgilendirildiği yönünde ciddi bulgular bulunmaktadır.

Van ve Diyarbakır Baroları ile bu baroların Kadın Hakları Merkezleri, Rojin'in vücudunda tespit edilen DNA örneklerinin kimlere ait olduğunun ve hangi bölgelerde bulunduğunun açıklanması için defalarca başvuruda bulunmuştur.

Ancak Adli Tıp Kurumu'nun 10 Ekim 2025 tarihli ikinci raporunda, Rojin Kabaiş'in göğüs bölgesinde ve vajinal bölgesinde iki farklı erkeğe ait DNA örneklerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Bu bulgu, ölümün "intihar" olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu açıkça göstermektedir. İki farklı erkek şahsa ait DNA örneklerinin Rojin'in bedeninin neresinden alındığına dair bilgiye önceki raporlarda yer verilmemesi ve tüm ısrarlı taleplere rağmen bu bilginin bugüne dek dosyaya gönderilmemesi, 10 ay geçtikten sonra bu taleplerin karşılanması, raporların geciktirilmesi ve dönemin Başsavcısı tarafından kamuoyuna verilen çelişkili beyanlar soruşturmanın şeffaflığına gölge düşürmüştür. Van Barosu tarafından, ATK raporlarını hazırlayan kişiler ve dönemin Başsavcısı hakkında suç duyurularında bulunulmuştur.

Delillerin geç toplanması, otopsi sürecine ailenin ve vekillerin dâhil edilmemesi ve kamuoyunun yanlış bilgilendirilmesi, yalnızca bir dosya ihmali değil; kadınların yaşam hakkına yönelik yapısal bir adaletsizliğin göstergesidir.

Bu çerçevede, Rojin Kabaiş'in kayboluşu ve sonrasında faillerin bulunamaması, tıpkı Gülistan Doku gibi, Türkiye'de kadın cinayetlerinde süregelen "cezasızlık kültürünün" simgesel örneklerinden biri haline gelmiştir. Kolluk kuvvetlerinin soruşturmadaki ihmalleri, delillerin gerektiği gibi toplanmaması ve yargısal süreçlerin yavaşlığı, "faillerin korunuyor olduğu" yönündeki toplumsal algıyı güçlendirmektedir.

Bu nedenle, benzer vakalarda karşılaşılan ihmallerin tespiti, yargı süreçlerinde şeffaflığın ve hesap verebilirliğin sağlanması, Adli Tıp Kurumu'nun işleyişine ilişkin denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi ve kadınların yaşam hakkını korumaya yönelik etkin politikaların geliştirilmesi amacıyla TBMM bünyesinde bir Meclis Araştırması Komisyonu kurulması zorunludur.