Çocuk istismarını engellemek ve çocukların korunması için alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Ülkemizde çocuk istismarı vakalarının artması ve her geçen gün bir yenisinin eklenmesi toplumun vicdanını derinden yaralamaktadır. Ancak faillerin çoğu yeterli cezayı almamakta, yargı süreçleri uzamakta ve caydırıcılık neredeyse ortadan kalkmaktadır. Bu tablo, sadece bireysel bir suç değil, aynı zamanda devletin çocukları koruyamadığının göstergesidir. Caydırıcı cezalar olmadan bu suçların önüne geçilemez.

İstismara karışan hiçbir fail iyi hal veya indirimden yararlanmamalıdır. Cezalar ağırlaştırılmalı, özellikle mağdurun küçük yaşta olması veya failin kamu görevlisi, öğretmen ya da akraba konumunda bulunması durumunda cezalar katlanarak artmalıdır. Bu suçlarda zaman aşımı ve af uygulamaları tamamen kaldırılmalıdır. Adalet sistemi, çocuk odaklı hale getirilmelidir. Cezalar kadar önleyici politikalar da önemlidir. Okullarda yaşa uygun cinsel eğitim verilerek çocuklara sınırlarını bilme ve kendini koruma bilinci kazandırılmalıdır. Aileler ve eğitimciler istismar belirtilerini fark ettiklerinde bildirimde bulunmakla yükümlü olmalıdır.

Dijital ortamda artan çocuk istismarı içeriklerine karşı da sıkı önlemler alınmalı, sosyal medya platformları bu içerikleri derhal kaldırmakla yükümlü hale getirilmelidir. Çocuk istismarı verileri kamuoyuna düzenli olarak açıklanmalıdır. Bu konuda hesap verebilir ve şeffaf bir sistem kurulmalıdır. Hükümet çocuk koruma merkezlerini kurmalı ve bu alanda bütçe ayırmalıdır. Bir toplumun medeniyet seviyesi, çocuklarını koruma gücüyle ölçülür. Çocuklarımızın güvenliğini sağlayamayan bir ülke, geleceğini de koruyamaz. Çünkü her çocuk güven içinde büyümeyi hak eder. Bu noktada Anayasamızın 98'nci Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzü'nün 104 ve 105'nci maddeleri gereğince Meclis Araştırma Komisyonu