Çocukların suç oranlardaki artışın nedenlerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Son dönemde kamuoyuna yansıyan çok sayıda adli olayda faillerin veya şüphelilerin 13-17 yaş aralığındaki çocuklar olduğu görülmektedir. Özellikle organize suç örgütleri, uyuşturucu şebekeleri ve mahalle çeteleri tarafından istismar edilen çocukların sayısı her geçen gün artmaktadır. Suça sürüklenen çocukların büyük kısmının düşük gelirli ailelerden gelmesi, eğitim hayatını yarıda bırakması ya da aile içi şiddet ve ihmal ortamında büyümesi dikkat çekmektedir. Bu durum, Türkiye'de sosyal devlet mekanizmalarının, çocuk koruma sisteminin ve önleyici sosyal politikaların yetersiz kaldığını açık biçimde göstermektedir.

Adalet Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığı verilerine göre, son yıllarda çocukların karıştığı suç oranlarında belirgin bir artış gözlemlenmektedir. Ekonomik kriz, yoksulluk, işsizlik, aile yapısındaki çözülme ve toplumsal adaletsizlik gibi unsurlar, çocukları suça iten temel etkenler arasında yer almaktadır. Eğitim sisteminde yaşanan sürekli değişiklikler, mesleki rehberlik ve sosyal destek hizmetlerinin zayıflığı da bu tabloyu derinleştirmektedir. Özellikle büyük şehirlerin varoş bölgelerinde çocuklar, sokakta geçirilen uzun saatler, rol model eksikliği ve dijital ortamda maruz kaldıkları olumsuz içeriklerle birlikte, suç örgütlerinin kolay hedefi haline gelmektedir.

Çocukların organize suç yapıları tarafından kullanılması sadece bireysel bir suç sorunu değil, aynı zamanda geleceğimizi tehdit eden ciddi bir güvenlik, eğitim ve sosyal adalet problemidir. Bugün suça sürüklenen her çocuk, aslında devletin koruma alanı dışında kalan bir evladımızdır. Çocuk yaşta suça karışma oranının bu denli artması; çocuk adalet sisteminin yeniden değerlendirilmesini, ailelerin desteklenmesini ve çocuklara yönelik koruyucu-önleyici politikaların güçlendirilmesini zorunlu kılmaktadır.

Ayrıca, sosyal hizmet kurumlarının ve rehabilitasyon merkezlerinin sayısal yetersizliği, adli süreçlerde çocuk psikologlarının sınırlı rolü, çocukların gözaltı ve tutuklama süreçlerinde maruz kaldıkları travmalar da sorunun derinleşmesine neden olmaktadır. Bu çocuklar cezalandırılmaktan çok korunmaya, eğitilmeye ve topluma kazandırılmaya ihtiyaç duymaktadır. Toplumsal sorumluluğun bir gereği olarak, bu konuya yalnızca yargı ve güvenlik penceresinden değil; eğitim, psikoloji, sosyoloji ve ekonomi boyutlarıyla da yaklaşmak gerekmektedir.

Bu kapsamda, çocukların suça sürüklenme nedenlerinin ayrıntılı biçimde araştırılması; yoksulluk, eğitimsizlik, aile içi şiddet, sosyal dışlanma ve medya etkisi gibi faktörlerin bilimsel temelde incelenmesi; çocuk koruma politikalarının yeniden yapılandırılması ve önleyici mekanizmaların güçlendirilmesi gerekmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde kurulacak bir araştırma komisyonu, hem mevcut durumun tespiti hem de uygulanabilir çözüm önerilerinin geliştirilmesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle "Suça Sürüklenen Çocukların" toplumda yarattığı olumsuzluklar tespit edilmesi ve alınacak önlemlerin ivedilikle hayata geçirilmesi amacıyla Anayasa'nın 98. ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Içtüzüğü'nün 104. ve 105. Maddeleri gereğince meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz.