Çocukların yaşam kalitelerinin, refah düzeylerinin ve toplumsal yaşama katılımlarının artırılarak suça sürüklenmelerinin önlenmesi için yapılması gerekenlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Konu :

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANLIĞI

Çocukların yaşam kalitelerinin ve refah düzeylerinin artırılması, aile ve eğitim kurumları arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi, çocukların toplumsal yaşama etkin biçimde katılmasının sağlanması ve suça sürüklenmelerinin önlenmesi amacıyla mevcut durumun tüm yönleriyle incelenmesi; sorun alanlarının belirlenerek kalıcı, sürdürülebilir ve kapsayıcı çözüm önerilerinin geliştirilmesi amacıyla Anayasanın 98 inci ve İçtüzüğün 104 üncü ve 105 inci maddeleri gereğince Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz.

EGEMENLİK KAYITSIZ SARTSIZ MİLLETİNDİR

GEREKÇE

Çocukların karşı karşıya kaldığı riskler, ihtiyaçlar ve gelişim süreçleri, toplumsal yapının aynası niteliğindedir. Bir ülkede çocukların nasıl bir ortamda yetiştiği; o toplumun güvenlik, refah, adalet ve eğitim politikalarının ne derece etkili olduğunu göstermektedir. Türkiye'de hızlı nüfus artışı, kentleşme, dijitalleşme, ekonomik dalgalanmalar ve aile yapısındaki değişim, çocukları ilgilendiren konuları her zamankinden daha önemli hale getirmiştir.

Bugün çocuklar yalnızca fiziki güvenlik değil; dijital güvenlik, ruh sağlığı, sosyal uyum, kaliteli eğitim, nitelikli boş zaman etkinlikleri ve sağlıklı aile ortamı gibi çok boyutlu ihtiyaçlara sahiptir. Ancak bu alanların birçoğunda ciddi eşitsizlikler bulunmaktadır. Bazı çocuklar eğitim olanaklarına kolayca erişebilirken, bazıları temel ihtiyaçlarını dahi karşılamada güçlük çekmektedir. Aynı şekilde, aile içi çatışmalar, ekonomik baskılar, bağımlılık sorunları ve göç gibi faktörler, çocukların gelişimini doğrudan etkileyen yeni risk alanları yaratmaktadır.

Diğer yandan, okullar ve eğitsel kurumlar çocukların hayatındaki en önemli destek mekanizmalarından biridir. Fakat eğitim kurumlarının yalnızca akademik başarıya odaklanması; öğrencilerin sosyal, duygusal ve kültürel gelişimlerinin geri planda kalmasına neden olabilmektedir. Çocuğun okul, aile ve sosyal çevre üçgeni içinde bütüncül bir yaklaşımla korunması ve desteklenmesi artık bir zorunluluktur.

Çocuk adalet sistemi, koruyucu hizmetler, bağımlılıkla mücadele, sosyal hizmet mekanizmaları, rehberlik sistemleri ve eğitim politikaları üzerine yapılan çalışmalar kıymetli olmakla birlikte; bu birimler arasında uyum, iş birliği ve koordinasyon konusunda önemli boşluklar bulunmaktadır. Çoğu zaman çocukla ilgili süreçlerde kurumlar arası bilgi akışı yetersiz kalmakta; müdahale mekanizmaları gecikmekte ya da çocuğun üstün yararı gereğince işletilememektedir.

Ayrıca çocukların sosyal hayata katılımı, örneğin kütüphaneler, sanat merkezleri, spor alanları, bilim etkinlikleri, güvenli dijital platformlar, birçok bölgede sınırlı durumdadır. Bu durum çocukların yeteneklerinin açığa çıkmasını, toplumsal aidiyet geliştirmesini ve sağlıklı bir öz güven kazanmalarını engellemektedir.

Bu nedenle Türkiye'nin çocuk politikalarını bütüncül, kapsayıcı ve sürdürülebilir bir çerçevede yeniden değerlendirmesi gerekmektedir. Çocuğun aile ortamından eğitim sistemine, sosyal destek hizmetlerinden adalet mekanizmalarına kadar tüm süreçlerde etkin, koordineli, bilimsel temelli ve hak odaklı bir yaklaşım geliştirilmesi zorunludur.

Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin, çocukların karşılaştığı mevcut sorunları tespit etmek; yürürlükteki politikaları, uygulamaları, kurum işleyişini ve ihtiyaçları derinlemesine incelemek; çocukların güvenli, sağlıklı ve nitelikli bir yaşam sürdürebilmesi için gerekli stratejileri belirlemek üzere bir Meclis Araştırması açması, hem toplumsal sorumluluğun hem de anayasal yükümlülüklerin gereğidir.

Çocukların yaşam kalitelerinin ve refah düzeylerinin artırılması, aile ve eğitim kurumları arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi, çocukların toplumsal yaşama etkin biçimde katılmasının sağlanması ve suça sürüklenmelerinin önlenmesi amacıyla mevcut durumun tüm yönleriyle incelenmesi; sorun alanlarının belirlenerek kalıcı, sürdürülebilir ve kapsayıcı çözüm önerilerinin geliştirilmesi amacıyla Anayasanın 98 inci ve İçtüzüğün 104 üncü ve 105 inci maddeleri gereğince bir Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz.